Skip to main content

The Importance of Being Foolish

Reoul Eshelman

Life in a postmodern world is experienced by most people as being intimidatingly complex. We are surrounded by constant, shifting streams of information conveyed by electronic and digital media that often make it difficult to tell truth from falsehood or reality from fiction. Given this sort of complexity and undecidability about what is real and true, people living in postmodern culture have limited means to assert themselves as individuals. One effect of this is a kind of culturally induced paranoia, when people are no longer able to tell when their own personalities begin and where media-induced influence ends. The postmodern way to deal with this is to ironically “go with the flow.” By freely acknowledging the fact of our own dependency on outside sources we at the same time establish a perspective that creates a critical distance to them.  This ironic, hyper-critical mode dominated art, literature, and academic writing for decades. It placed a premium on intellectual cleverness, on trying to derive power from a critical description of our own powerlessness.The comic end result of this kind of attitude can be found in films like the Coen brothers’ Burn after Reading(2008), which presents us with a paranoid vision of a world populated by dumb, cartoon-like characters and manipulated by an incompetent CIA.  The only thing that winds up making sense in this senseless mess is the ironic attitude itself.

Needless to say, this sort of attitude has itself become tiring (the Coens’ movie is simply a symptom of that more general exhaustion). In the last 15 years or so, an artistic counter-movement to this kind of radical postmodern irony has developed that I call performatism.One of the ways performatist works of literature and film try to get away from this ironic, hyper-intellectual mode is to make us identify with fools and their simple, persistent behavior. This trend can be traced back to films like Rain Man (1988) and Forrest Gump (1994), but it can be seen in novels with autistic heroes like Mark Hatton’s The Curious Incident of the Dog in the Night-time(2003), in Jonathan SafranFoer’sExtremely Loud and Incredibly Close(2005) or in television series like The Big Bang Theory or The Office. The foolish characters in these workstend as a rule to be positiveand to evoke our strong sympathy in spite of their seemingly stupid or awkward behavior. The reason for this is that fools have certain qualities that make them ideal points of resistance to postmodern irony and media culture. One such quality is, paradoxically, their inability to communicate well with others. While this has obvious disadvantages, it also means that foolish characters are themselves resistant to the constant flow of information flowing through and dominating everyone else. Their “stupidity” makes them able to resist not only media culture, but also irony of all kinds—unlike postmodern individuals they are always “serious.”  The fools’ inability to communicate well almost means that they work by example rather than by getting involved in discourse with others. If other people follow their example, thismeans that social relations are established on the most basic, intuitive level—below the threshold of the media-based discourse that infiltrates the thought of all “intelligent” people. 

This kind of imitative interaction also has far-reaching ethical consequences. Because fools are very single-minded in what they do, then their mere presence can create a kind of an event that is unsettling and provocative to everyone around them. They unknowingly create what the French philosopher Alain Badiou calls a “truth process” (for more on this
see his book Ethics. An Essay on the Understanding of Evil, originally published in France in 1993). What is important is not outside opinion but being faithfulto the truth process once it has been set in motion by an event of some kind. Fictional fools are especially interesting in this regard because they are events and truth processes all rolled into one. Because of their odd, unreasonable behavior they change and challenge the conventional situations that they’re in, and they single-mindedly stick to what they’re doing no matter what everyone else around them thinks. Fools naturally exhibit what Badiou calls “ethical consistency” or “disinterested interest.” This means that they are able to subordinate all sorts of individual, often selfishinterests to pursuing a goal that is greater than themselves. The curious thing about fools, of course, is that they are unaware for the most part of what they are doing. To be successful (at least in works of fiction) they need the support of an Author. I write Author with a capital “A” because he or she takes on a godlike quality vis-à-vis the fool. The fool needs the support of the Author to succeed, and we feel this when we read a book or watch a movie with a positive outcome for the hero. The “foolish” state of truth has a religious feel to it, even though religion may not be a direct topic or theme.

We can quickly see how this works using a popular Indian example, VikasSwarup’s novel Q & A (2005), the basis for the Oscar-winning movieSlumdog Millionaire. The hero, Ram, isn’t strictly speaking a fool, but the character is a very close cousin to the fool, called a picaro. Picaros come from the outskirts of society (in this case it is the Mumbai slums) and are usually looked down upon by that society (the host of the quiz show and the police think that Ram is a “moron” because he is uneducated). Picaros traditionally move freely through different social levels (as does Ram), and, because their own personalities change very little, they act as a positive contrast to the corruption around them, even though they are often rogues (Ram in fact wants to kill the talk-show host, though for good reason).  And, the way that Ram answers the questions (by chance he knows the answers directly from life) suggests that there is some Higher Force helping him—he has a Christian, a Hindu and a Muslim name, in case there is any doubt about this! 

Q & Aand works like it are part of a much larger trend in contemporary culture. This trend, which can be found not only in popular novels and movies but also in highbrow philosophy, stresses the human ability to act in a goal-oriented way, “stick-to-it-iveness,” and faith as positive ethical features. Fools and picaros are the ideal bearers of this new ethics because they condense all its features into one package, as it were. Even though we as “intelligent” people may not be prepared to follow them in all respects, the positive ethical example they pose to us is becoming more and more important as we move away from postmodernist irony and into a mode of performatist belief.

Popular posts from this blog

തെങ്ങിൻ തൈ നടാൻ കാലമായി; 50 വർഷത്തെ മുന്നിൽ കണ്ട്‌...

ആർ. ജ്ഞാനദേവൻ
ഡെപ്യൂട്ടി ഡയറക്ടർ, നാളികേര വികസന ബോർഡ്‌, കൊച്ചി - 11

ചുരുങ്ങിയത്‌ 50 വർഷത്തെയെങ്കിലും വിളവ്‌ പ്രതീക്ഷിച്ച്‌ വേണം  ഇനി തെങ്ങുകൾ നടാൻ. കൂടുതൽ ഉത്പാദനം നൽകുന്ന മികച്ച ഗുണമേന്മ തെങ്ങിൻ തൈകൾ മാത്രം തെരഞ്ഞെടുത്ത്‌ നടണം. എങ്കിൽ മാത്രമെ അത്‌ രണ്ടു മൂന്നു വർഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ആദായം നൽകുകയുള്ളു. തെങ്ങുകൾ നേരത്തെ  കായ്ച്ചു തുടങ്ങിയാലെ കർഷകന്‌ അതുകൊണ്ട്‌ സാമ്പത്തിക നേട്ടം ഉണ്ടാവുകയുള്ളു.

വേനൽ മഴ യഥാസമയം എത്തിയതിനാൽ തെങ്ങിൻ തൈ വയ്ക്കാൻ പറ്റിയ സമയമാണിത്‌. ഈ സമയത്ത്‌ ഗുണമേ?യുള്ള തെങ്ങിൻ തൈകൾ വാങ്ങി നട്ടാൽ മഴക്കാലത്തോടെ തൈകൾ വേരു പിടിക്കുകയും വെയ്ക്കുന്ന എല്ലാ തൈകളും പിടിച്ചു കിട്ടുകയും ചെയ്യും. തേങ്ങയ്ക്ക്‌ ഒരു കാലത്തും ലഭിക്കാതിരുന്ന ഏറ്റവും ഉയർന്ന വില ലഭിക്കുന്നതിനാൽ തെങ്ങിൻ തൈ വെച്ചുപിടിപ്പിക്കാൻ പൊതുവേ ജനങ്ങൾ താൽപര്യം കാണിക്കുന്ന കാലമാണിത്‌. എന്നാൽ ഏത്‌ ഇനം തൈ വയ്ക്കണം, ഗുണമേ?യുള്ള തൈ എവിടെ കിട്ടും, എത്രയും പെട്ടെന്ന്‌ കായ്ക്കുന്ന തൈ നടണം, ഉയരം കുറഞ്ഞ ഇനമായിരിക്കണം, ഇവതൊക്കെയാണ്‌ തെങ്ങിൻ തൈ നടാനായി ഉദ്ദേശിക്കുമ്പോൾ കർഷകരുടെ മനസ്സിലെ ചിന്തകൾ.  നടുന്ന തൈകൾ തോട്ടത്തിൽ പ്രക…

ജൈവവളം മാത്രം പോരേ?

ആർ. ജ്ഞാനദേവൻ
അസി. ഡയറക്ടർ (ഡെപ്യൂട്ടേഷനിൽ), നാളികേര വികസന ബോർഡ്‌

കഴിഞ്ഞ 28 വർഷമായി ഈ ലേഖകൻ പങ്കെടുത്ത കാർഷിക സെമിനാറുകളിൽ കേരകർഷകർ സ്ഥിരമായി ചോദിക്കുന്ന ഒരു ചോദ്യമാണ്‌ തെങ്ങിന്‌ ജൈവവളം മാത്രം ചേർത്താൽ പോരെയെന്ന്‌. തെങ്ങിന്‌ വളം ചെയ്യുമ്പോൾ നാം ആദ്യം ഓർക്കേണ്ടത്‌ ജൈവവളപ്രയോഗം തന്നെയെന്നതിൽ സംശയമില്ല. കാരണം ഇന്ന്‌ നമ്മുടെ ഭൂരിഭാഗം തെങ്ങിൻ തടങ്ങളിലും വർഷം തോറും വേണ്ടത്ര ജൈവവളം ചേർത്ത്‌ കൊടുക്കാത്തതിനാൽ ഫലഭൂയിഷ്ഠത നഷ്ടപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്‌. വേണ്ടത്ര ജൈവാംശം ചേർത്ത്‌ തെങ്ങിൻ തടത്തിലെ മണ്ണിന്റെ ആരോഗ്യം വീണ്ടെടുക്കുകയാണ്‌ നാം ആദ്യം ചെയ്യേണ്ടത്‌. രാസവളം ശുപാർശ ചെയ്ത അളവിൽ നൽകിയാലും തെങ്ങിൻ തടത്തിൽ വേണ്ടത്ര ജൈവാംശം ഇല്ലെങ്കിൽ അതുകൊണ്ടുള്ള ഗുണം തെങ്ങിന്‌ ലഭിക്കില്ല എന്നതാണ്‌ വാസ്തവം. ഉദാഹരണമായി യൂറിയ എന്ന രാസവളം തെങ്ങിൻ തടത്തിൽ വിതറിയാൽ തടത്തിലെ മണ്ണിൽ ജൈവാംശം ഉണ്ടെങ്കിൽ മാത്രമേ ഈ വളത്തിലെ പോഷകങ്ങൾ തെങ്ങിന്‌ വലിച്ചെടുക്കാൻ സാധിക്കുകയുള്ളൂ. അതായത്‌ ഈ വളത്തിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന പാക്യജനകത്തെ വലിച്ചെടുക്കാൻ പാകത്തിലാക്കുന്ന രാസപ്രവർത്തനത്തെ സഹായിക്കുന്ന ചില എൻസൈമുകൾ പുറപ്പെടുവിക്ക…

കാർട്ടൂൺ കവിതകൾ


1) അയ്യപ്പൻ
അയ്യപ്പന്റമ്മ നെയ്യപ്പം ചുട്ടു.
കാക്കകൊത്തി കടലിലിട്ടീല.
മുക്കുവപ്പിള്ളേരു മുങ്ങിയെടുത്തീല.
തട്ടാപ്പിള്ളേരു തട്ടിപ്പറിച്ചീല.
വാണിയപ്പിള്ളേരു വായിലുമിട്ടീല.
അയ്യപ്പൻ തന്നെ നെയ്യപ്പം തിന്നു!
2) നിരൂപഹയൻ
മണ്ഡൂകം കൂപത്തിൽ നിന്നിറങ്ങി.
മണ്ഡൂകം മണ്ഡൂകമല്ലാതായീടുമോ?!
കൂപം കൂപവും?!
3) കല്യാണരാമൻ
കല്യാണരാമൻ ജമീലയോടു പറഞ്ഞു;
ആഴ്ചപ്പതിപ്പിലോട്ടു കയറിക്കിടക്കെടീ,
ഞാൻ നിന്നെ ഒന്നു ...........!
4) ഫെമിനിഷം
ഇതെൻ വക്ഷോജങ്ങൾ.
ഇതെൻ യോനി.
ഇതെൻ ജഘനങ്ങൾ.
ഇതെൻ കാർക്കൂന്തൽ.
മെല്ലാ മെല്ലാ-
മെന്റേതെന്റേതെന്റേതു മാത്രം!
5) 40+
എന്റെ വഴികളിൽ
എന്നും നീയുണ്ടായിരുന്നു..
40+ ന്റെ നരപ്പിലും.
കന്യകയുടെ നെഞ്ചിലെ പ്രാവിൻകൂടുപോൽ
എന്നുള്ളിലെഫ്ഫെം സംഗീതമായ്‌
നീ കിടന്നു
പിട പിടിയ്ക്കുകയാണ്‌...
വയലാർ കവിയല്ലെന്നു
ഗുണ്ടൊരെണ്ണം പൊട്ടിച്ചൂ.
ചുള്ളിയും കാടുമെല്ലാം പോയ്‌
ഗൗതമസുധാംശുവായ്ത്തീർന്നു! 7) A.M എന്റെ റേഡിയോ.
പൊന്നു റേഡിയോ.
എന്റെ കൗമാരദിനങ്ങളെ