Posts

Showing posts from December, 2015

malayalasameeksha dec 15,2015- jan 15/2016

Image

കവിതയ്ക്ക്‌ ഒരിക്കലും പൊതുഭാഷണമാകാൻ സാധ്യമാകില്ല:ജെ ടി ആമ്പല്ലൂർ

Image
പ്രമുഖ കവി ജെ ടി ആമ്പല്ലൂരുമായി   അഭിമുഖം. ആയിരത്തിലേറെ കവിതകൾ എഴുതിയ ജെ ടി ആമ്പല്ലൂർ കവിയെന്ന നിലയിൽ പിൻ വാങ്ങി ജീവിക്കുകയാണ്‌. തനിക്ക് മാധ്യമശ്രദ്ധ ലഭിക്കാനോ   കവിതകൾ പുസ്തകമാക്കാനോ തിരക്കു കൂട്ടാത്ത ഈ കവി ഇവിടെ സ്വന്തം നിലപാടുകൾ അനാവരണം ചെയ്യുന്നു.
അഭിമുഖം
? 1.
കവിതയുടെ ലോകത്ത്‌ പതിറ്റാണ്ടുകൾ ജീവിച്ചതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ചോദിക്കുകയാണ്‌ -കവിതയിലെ ജനാധിപത്യം എന്താണ്‌?
= ജനങ്ങൾക്കു വേണ്ടി ജനങ്ങളാൽ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുന്നവർ ജനങ്ങളെ ഭരിക്കുന്ന ഭരണ ക്രമത്തിനാണല്ലോ ജനാധിപത്യം എന്നു പറയുന്നത്‌.
    രാഷ്ട്രീയത്തിലെ ഈ ജനാധിപത്യരീതി കാവ്യലോകത്തിനു ഗുണമായിട്ടുള്ളതല്ല. നല്ല ഒരു കാവ്യ സംസ്കാരമില്ലാത്തവന്‌ കവിതയെഴുതുകയെന്നതോ, പോകട്ടെ, കവിത വായിച്ചാൽ തന്നെ ശരിയ്ക്ക്‌ ദഹിക്കണമെന്നില്ല. പിന്നെ അതാസ്വദിക്കുന്നതിന്റെ കാര്യം പറയണോ?
"സുതാസുരതസാമർത്ഥ്യം
ജാമാതാവേത്തിനപ്പിതാ
കവിതാരസചാതുര്യം
വ്യഖ്യാതാവേത്തി ന കവി:"
ഈ ആചാര്യമതം സൂചിപ്പിക്കുന്നതുതന്നെ, കവിയേക്കാൾ കൂടുതൽ കവിതയുടെ രസഗുണം ആസ്വദിക്കുന്നത്‌ വ്യാഖ്യാതാവാണെന്നാണല്ലോ. അപ്പോൾ കവിത ആസ്വദിക്കുന്നതിന്നും ചില യോഗ്യതകളൊക്കെ, അനുവാചകനു…

ഒരുനാൾ വരും

Image
മനോജ്‌.എസ്‌

വെൺതിങ്കൾ വാനിലുദിച്ചുയർന്നു
ഒരു നിശാഗന്ധി കൺതുറന്നു
ഒരുപാടുമോഹങ്ങൾ ഉള്ളിലൊതുക്കി
ഒരുനല്ലനാളേയ്ക്കായ്‌ കാത്തിരുന്നു
കൺതടംനനയുന്ന കാഴ്ചകളൊക്കെയും
കാലത്തിൻ വികൃതികളായ്‌ ഗണിച്ചു
സുന്ദരസുരഭിലമോഹങ്ങളൊക്കെയും
അന്ധകാരത്തിലമർന്നുപോയ്‌
ഞാനും അന്ധകാരക്കുണ്ടിലാണ്ടുപോയി
ഇന്നലേക്കണ്ടൊര സൂര്യമുഖങ്ങളിൽ
കലികാല ദേവൻ കളംവരച്ചൊന്നു
രിയാടുവാൻതാമസമെന്താണ്‌
കർമ്മ ബന്ധങ്ങൾ മറന്നുപോയോ?
ജന്മാന്തരപകബാക്കിയാണോ
രക്തബന്ധങ്ങളൊ പൊൻപണക്കിലുക്കങ്ങൾ
മനുഷ്യബന്ധങ്ങളെതൂക്കുംതുലാസുകൾ
ചന്ദനംചാർത്തിത്തുടങ്ങിയബന്ധങ്
ങൾ
അന്തകരൂപംധരിച്ചുനിൽപ്പു
ഇനിയൊരുനന്മപുലർന്നിടുമോ?
ഒരുനല്ലകാലം ഭവിച്ചീടുമോ?
ഒരുനാളിൽ ദേവനവതരിക്കും
ആ നാളിൽ നന്മ പുനർജനിക്കും
ഞാനാ ദേവന്റെ കാൽക്കൽ വീഴും
പൊൻകരം നീട്ടിയെൻ മുണ്ടകസ്ഥാനത്തെ
ആ ദിവ്യരൂപൻ പവിത്രമാക്കും
ആ നേരം കേൾക്കും അശരീരിവാക്യം
നീ കാത്തിരുന്നൊരീ തിരുനാളിതാ...

malayalasameeksha dec 15/2015 - jan 2016

“ത്രിഫല” കവിതകൾ

ദിപു ശശി തത്തപ്പിള്ളി

1.നെല്ലിക്ക:

പകരം വെക്കാനാവാത്ത മധുരത്തിലേക്കുള്ള, കയ്പ്പിന്റെ ഉന്മാദം

2.താന്നിക്ക:

അവഗണനയുടെ മുൾക്കാട്ടിൽ നിന്നും,

സ്വയമെന്ന അടയാളപ്പെടുത്തലിലേക്കുള്ള ;

നേരിന്റെ ഹ്രസ്വമായ ചുറ്റിപ്പിണയലുകൾ

3.കടുക്ക:

അരുതായ്മകളിൽ ഇരുട്ടുവീഴ്ത്തുന്ന,

ഇല്ലായ്മകളുടെ സഞ്ചാര ദൂരം..

***********************************************

അക്കരെ വീട്ടിലെ കണ്ണീർമഴ/കവിത

രാജു കാഞ്ഞിരങ്ങാട്

( സമർപ്പണം: ചെന്നൈ നിവാസി കൾക്ക് ) മഴയരങ്ങിലേക്ക് മിഴിയും നട്ടു ഞാനിരുന്നു
പഴമൊഴികൾ പലതും മൊഴിഞ്ഞു
മിഴിയാഴവും കടന്ന് ജലം പെരുകി
പെരുകി വന്നു
പടിക്കെട്ടുകൾ കടന്ന് അകത്തളത്തി
ലേക്കെത്തി നോക്കി
ഭ്രാന്തൻ മഴയുടെ ഉറഞ്ഞാടലിൽ
നാടും നഗരവും നദീമുഖമായി
ഗ്രാമത്തിലെപ്പോഴും സന്ധ്യാസമയ മാ ണ്
പാവമൊരപ്പന് മാനത്ത് കണ്ണാണ്
മണ്ണ്, നനഞ്ഞവളം, മലിന പരിസരം
തൊഴുത്തിൽ കിടന്ന പശുപുഴമെ ത്തയിൽ
കാലിട്ടടിക്കുന്നു
വിഭ്രാന്തമനസ്സിൽ ഒരപ്പൻ കരയുന്നു:
സ്ത്രീകൾക്ക് തന്നെ വയലിൽ വളം
പരത്താൻ കഴിയുമോ!
വിത്തും,കോപ്പുകളുംഎവിടെയാണ്?!!
പ്രളയ നദിയിൽ ഒരു ചങ്ങാടക്കു ഴൽ വിളി
ജലപ്പരപ്പിലൊഴുകി ചുമരിൽ തട്ടി
പ്രതിധ്വനിക്കുന്നു.
ജലത്തിനു നടുവിൽ ജലത്തിനായ്
കേഴുന്നവർ
ഒരു നേരത്തെയാഹാരത്തിന് ആർത്തി
പിടിച്ചിരിക്കുന്നു
അക്കരെ വീട്ടിലെ കണ്ണീർമഴയിൽ ഞാൻ
കൂലംകുത്തിയൊഴുകുന്നു
ഒരു കൈ സഹായത്തിന് നാടാകെ
കേഴുന്നു

കുട നന്നാക്കാനുണ്ടോ...കുട...?/കഥ

ബാബു ആലപ്പുഴ

      മഴക്കാലം ആരംഭിക്കുന്നതിനു മുന്‍പ് ഞാന്‍ ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിലെ ഇടവഴിയിലൂടെ അലസമായി നടക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോള്‍ ഒരു കാഴ്ച കണ്ടു. ഒരു വൃദ്ധന്‍ തലയില്‍ പഴയ കുറെ കുടകളുടെ അസ്ഥിപഞ്ജരങ്ങളുമേന്തി നടന്നു പോകുന്നു. കാഴ്ച്ചയില്‍ ഏതാണ്ട് എഴുപതു വയസ്സ് തോന്നിക്കും. പക്ഷെ സ്വരം ഒരു യുവവിന്റെത് പോലെ!
      “..കുട നന്നാക്കാനുണ്ടോ....കുട...?”
      ഈണത്തിലുള്ള ആ സ്വരം അന്തരീക്ഷത്തില്‍ കൂടി ഒഴുകി നടന്നു.
      ആ സ്വരം എന്നെ ബാല്യകാലത്തിലേയ്ക്ക് നടത്തിക്കൊണ്ടുപോയി.
      അന്ന് മഴക്കാലം തുടങ്ങുന്നതിനു മുമ്പായി വീടുകളില്‍ വന്നു കേടുവന്ന കുടകള്‍ കമ്പിയും ശീലയും മാറ്റി ഇവര്‍ ശരിയാക്കി കൊടുക്കും. ഇവരെ കാത്ത് ഞങ്ങള്‍ കുട്ടികള്‍ കാത്തിരിക്കും.     ചിതറിപ്പോയ അസ്ഥികള്‍ പെറുക്കി കൂട്ടിച്ചേര്‍ത്തുവച്ച് “ജീവന്‍” വയ്പ്പിക്കുന്ന അത്ഭുതകരമായ ആ കാഴ്ച കാണാന്‍ അത്രയ്ക്ക് കൌതുകമായിരുന്നു ഞങ്ങള്‍ക്ക്!
      പിന്നീട് ടീവീ മാധ്യമങ്ങളുടെ അവിര്ഭാവത്തോട് കൂടി കുടക്കംപനികളുടെ പ്രവാഹമായി. അറ്റകുറ്റപ്പണികളെല്ലാം കമ്പനിക്കാര് നേരിട്ട് നടത്താന്‍ തുടങ്ങി.  അങ്ങനെ ഗ്രാമ-പട്ടണ നിവാസികളെ പുളകം കൊള്ളിച്ചിരുന്ന ആ ഈണം…

മൊയ്തീനും കാഞ്ചനമാലയും മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുന്ന പ്രണയ(ജീവിത)പാഠങ്ങൾ /ലേഖനം

എൻ.പി.മുരളീകൃഷ്ണൻ
പറഞ്ഞും എഴുതിയും അനുഭവിച്ചും തീരാതെ തുടരുന്ന വികാരമാണല്ലോ പ്രണയം. കാലവും തലമുറയും മാറുമ്പോഴും രൂപഭാവങ്ങൾ മാറി ഒരേ തോന്നലായി പ്രണയം ജീവിതത്തോടൊപ്പമങ്ങനെ മുന്നേറുന്നു. ജീവിതത്തോട്‌ കണ്ണി ചേർക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴായിരിക്കും പ്രണയത്തിന്‌ ഹൃദയത്തോടൊപ്പം തലച്ചോറു കൂടിയുണ്ടാകുന്നത്‌. തലച്ചോറ്‌ പ്രവർത്തിച്ചു തുടങ്ങുമ്പോഴേക്കും പ്രണയം മാറ്റിനിർത്താവുന്ന കേവല വികാരങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിലേക്ക്‌ മാറുന്നു. അങ്ങനെ പ്രണയത്തിന്‌ ആ വിളിപ്പേരിന്റെ പ്രസക്തി തന്നെ നഷ്ടപ്പെടുന്നു. പിന്നെ ഒത്തു തീർപ്പിത്തിന്റെ പ്രാക്ടിക്കൽ ജീവിതപാഠങ്ങൾ തുന്നിച്ചേർക്കുന്ന പ്രക്രിയയാണത്‌. അങ്ങനെ പ്രണയം അവസാനിക്കുകയും പ്രണയികൾ ഇല്ലാതാകുകയും ചെയ്യുന്നു. കാലാകാലങ്ങളായി ലോകത്ത്‌ സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഭൂരിപക്ഷ പ്രണയ(?) അവസ്ഥകളുടെ ഏകദേശ രൂപമാണിത്‌.
    പ്രണയവും ജീവിതവും രണ്ടല്ലെന്നും ഞാനും നീയും ഒന്നാകുന്നതുപോലെ പ്രണയവും ജീവിതവും ഒന്നുതന്നെയായി കാണേണ്ടതാണെന്നും വെല്ലുവിളികൾക്കും ഒത്തുതീർപ്പുകൾക്കും മുന്നിൽ നിൽക്കേണ്ടത്‌ പ്രണയമാണെന്നും അതുതന്നെയാണ്‌ ജീവിതമെന്നും അറിഞ്ഞ അപൂർവം മനുഷ്യൻ ജീവിച്ച്‌ പ്രണയിച്ചവ…

കവിപോയകാലം.../കവിത

            അന്‍വര്‍ ഷാ ഉമയനല്ലൂര്‍



ചിന്താനദിക്കരയിലൊരുചെറുതോണിതന്‍-
നിഴലുപോല്‍ നിന്‍ കവിതയരികെവന്നണയുന്നു
വീണ്ടുമീയകമൊന്നു നനയുന്നു പതിയെ,യാ-
സ്മരണണയൊരു നൃപസൂനമായ് വിരിഞ്ഞീടുന്നു.

വര്‍ണ്ണങ്ങളോരോന്നെഴുതിമായ്ച്ചുലകിലെന്‍
കണ്ണീര്‍മുകില്‍പോലെ; തിരുഹിതം പെരുകവേ,
ചെന്നിണംപോല്‍പൊടിഞ്ഞീടുന്നിടനെഞ്ചി-
ലൊരുപാടു സ്‌മരണാര്‍ദ്ധമലരുകള്‍ പതിവിലും.

പൊയ്പ്പോയ നല്ക്കാലമതിവേഗമരികെവ-
ന്നന്‍പോടുണര്‍ത്തുന്നു നിന്‍പെരിയ കവിതകള്‍
ഏകാകിയായകലെനില്‍പ്പുണ്ടു് കാണ്മുഞാന്‍
തവകാവ്യനിഴലുപോലൊരുമഹിതവെണ്‍മുകില്‍.

തണലേകിനില്‍ക്കിലുമിക്കാലമൊരുപോലെ-
തിരയുന്നു പതിവുപോല്‍ പതിയെനിന്‍ഹൃദ്സ്വരം
കൊതിക്കുന്നിതേനുമാ, തുടര്‍ക്കാലഗീതങ്ങള്‍
കേള്‍ക്കുവാന്‍വീണ്ടു,മൊരുപുലരിയായുണരുവാന്‍.

തിടുക്കത്തിലണയുന്നൊരുപാടു സ്‌നേഹിതര്‍
മിടിക്കുമ്പോള്‍മാത്രമെന്നറിഞ്ഞനി-ന്നറിവുപോല്‍
നിറയ്‌ക്കുന്നകമെ,യൊരായിരം സ്‌മരണകള്‍
തുടിക്കയാല്‍പിന്നെയും ഝടിതിയേന്‍ബഹുവിധം.

കുറിക്കയാണിപ്പോളൊരുവേള; കുതിരപോല്‍-
ക്കുതിക്കുവാന്‍വെമ്പിനില്‍ക്കുന്നൊരീ,ക്കവിതകള്‍
വിധിക്കായെറിഞ്ഞുനല്‍കീടാന്‍ തുനിഞ്ഞവര്‍
സ്‌തുതിക്കുന്നൊളിഞ്ഞുനി-ന്നൊരുവേളയീപ്പകല്‍.
*    *    *    *    *   …

പിളർപ്പുകൾ/കവിത

കാവിൽരാജ്‌
തൂലിക പടവാളാക്കിയവർ കരിവോയലിൽ പുതയുന്നു വെടിയുണ്ടയേറ്റു വീഴുന്നു.
അവിവാഹിതകളായമ്മമാരുടെ കുഞ്ഞുങ്ങൾ പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു പുല്ലിംഗവിസർജ്ജനം തുടരുന്നു
ഭരണക്കാർ കോടീശ്വരന്മാർക്കു പരവതാനിവിരിക്കുന്നു കോടികൾ വെടിയുണ്ടകളാക്കുന്നു.
ക്ലാസ്മേറ്റു സിനിമകൾ നിങ്ങളിൽ ക്രിമിനലുകളെ സൃഷ്ടിക്കുന്നു ദൃശ്യസന്ദേശങ്ങൾ വിതറുന്നു.
പ്രേമസിനിമകൾ യുവാക്കളിൽ  കാമം വിതയ്ക്കുന്നു ഇടുക്കിഗോൾഡ്‌ പുകയ്ക്കുന്നു.
പ്രത്യയശാസ്ത്രങ്ങൾ നിങ്ങളെ രക്തസാക്ഷികളാക്കുന്നു  ഫാഷിസത്തിനു തീകൊളുത്തുന്നു.
ജാതിക്കോമരങ്ങൾ ഉറഞ്ഞുതുള്ളി കീഴാളരെ ചുട്ടെരിക്കുന്നു ചാതുർവർണ്യം വരുത്തുന്നു.
സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ നാട്‌ അഘണ്ഡതയിലേയക്ക്‌ വെടിയുണ്ടയുതിർക്കുന്നു........!!

വിടാത്ത പിടി /കഥ

സുനിൽ എം എസ്

ഞങ്ങളുടെ വീടിനടുത്തുള്ള റോഡു ടാറിട്ടതാണ്. ചെറിയ ലോറികൾ അതിലൂടെ പോകാറുണ്ട്. അതൊരു റോഡായി വികസിച്ചിട്ട് ഏതാനും വർഷമേ ആയിട്ടുള്ളൂ. അതിനു മുമ്പ് അതൊരിടവഴി മാത്രമായിരുന്നു; ചിലയിടങ്ങളിൽ മഴക്കാലത്തു മുട്ടോളം വെള്ളമുണ്ടാകാറുള്ള ഇടവഴി.

അല്പമകലെ, തോടിനു കുറുകെ ചെറിയൊരു തടിപ്പാലവുമുണ്ടായിരുന്നു. കിഴക്കേലെ കൊച്ചൌസോച്ചേട്ടന്റെ മൃതദേഹം കൊണ്ടുപോകാൻ ശവമഞ്ചം വന്നു നിന്നത് ആ തടിപ്പാലത്തിനപ്പുറത്തായിരുന്നു. തടിപ്പാലത്തിന്റെ മുകളിലൂടെ സൈക്കിളും മോട്ടോർസൈക്കിളും കടന്നു പോകാറുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, ശവമഞ്ചത്തിന് പാലം കടന്നു വരാനായില്ല. കൊച്ചൌസോച്ചേട്ടനെ കിടത്തിയ ശവപ്പെട്ടി ഏതാനും പേർ ചുമന്നു തടിപ്പാലം കടത്തി, ശവമഞ്ചത്തിലെത്തിയ്ക്കുകയായിരുന്നു.

ശവപ്പെട്ടി ചുമലിലേറ്റിയിരുന്നവരിലൊരാൾ കൊച്ചുവർക്കിച്ചേട്ടനായിരുന്നു.

മൃതദേഹം പുറപ്പെടുമ്പോൾ, കൊച്ചൌസോച്ചേട്ടന്റെ വീടിന്റെ മുന്നിൽത്തന്നെ ശാരിയും ഞാനും നിന്നിരുന്നു. കൊച്ചൌസോച്ചേട്ടനേയും ചുമലിലേറ്റി നടക്കുന്നതിനിടയിൽ കൊച്ചുവർക്കിച്ചേട്ടൻ ഞങ്ങളെക്കണ്ടു. ഉടൻ പറഞ്ഞു: “പിടി വിട്ടട്ടില്ലട്ടാ, ശാരിമോളേ”.

മൃതദേഹത്തിന്റെ കനം കൊണ്ടാവാം, കൊച്ചുവർക്കിച്ചേട്ടന്റെ ശബ്ദം ഇടറി…

ദുഃഖം ക്രിസ്തുവിൽ നിന്ന്‌ /ലേഖനം

എം. കെ. ഹരികുമാർ

ലോകത്തോടുള്ള അധോവ്യക്തിയുടെ മൗനം എന്താണെന്ന്‌ തിരക്കിത്തുടങ്ങുമ്പോഴാണ്‌ മനുഷ്യൻ ദുഃഖിതനാവുന്നത്‌. മൗനം വസ്തുവിന്റെയും ചലനത്തിന്റെയും എല്ലാവേഗങ്ങളെയും അതിരൂഢമായി ബന്ധപ്പിച്ചുവയ്ക്കുന്നു. മൗനം പ്രതികരണങ്ങളുടെയെല്ലാം ഉള്ളിൽ വസിക്കുകയും പ്രവർത്തനങ്ങളുടെയെല്ലാം രാജാവാകുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നാൽ ഹൃദയത്തിൽ, അന്വേഷണത്തിന്റെ ഹരിതാശ്വങ്ങൾ യാത്രതിരിച്ച്‌, എങ്ങും പോകാതെ മടങ്ങിയെത്തുമ്പോൾ അധോമനുഷ്യന്റെ മൗനം ദുഃഖത്തിന്റെ പ്രപഞ്ചനാദമായിത്തീരുന്നു. അത്‌ ലോകത്തോടുള്ള മൗനവും ദുഃഖവും ചേർന്ന പ്രജ്ഞാവസരമാണ്‌ സൃഷ്ടിക്കുന്നത്‌. ഇനി ഇന്ദ്രീയങ്ങളുടെ ലോകത്തേയ്ക്കു വിശ്വാസത്തിന്റെ ചുംബനം ഏറ്റുവാങ്ങിക്കൊണ്ട്‌ ഒരു യാത്ര സാധ്യമല്ലെന്ന്‌ അറിയുമ്പോൾ ദുഃഖത്തിന്റെ സവാരിക്കാരെ കയറ്റി ഹരിതാശ്വങ്ങൾ മടങ്ങിയെത്തുന്നു. എല്ലാ കലാസൃഷ്ടികളെയും മനസ്സുകളെയും അതിശയിച്ചുനിൽക്കുന്ന ക്രിസ്തുവിന്റെ വിശുദ്ധ ജീവിതമാണ്‌ ഇതിനു ഏറ്റവും വലിയ സ്ഥിരീകരണം നേടിയെടുക്കുന്നത്‌. ലോകം തുള്ളികളായി കൈക്കുമ്പിളിൽ നിന്ന്‌ ഒഴുകിയിറങ്ങുമ്പോൾ, ഏന്തോ, തനിക്ക്‌ വിശ്വാസത്തിന്റെ ഇന്ധനത്തെ മറികടക്കേണ്ടതുണ്ടെന്ന്‌ ക്രിസ്തുധ്യാനിച…

ആലില /കവിത

പി കെ ഗോപി
ആലിലകൾ
സംസാരിക്കുന്നതു പോലെ
മറ്റൊരിലയും
സംസാരിക്കുകയില്ല
തെന്നലിന്റെ
കൈപിടിച്ച്‌
ഭൂമിയെ തൊടുന്നതുവരെ
അത്‌ സംസാരിച്ചു-
കൊണ്ടേയിരിക്കും
ആകാശങ്ങളിൽ
എഴുതിവെച്ചതെല്ലാം
ഉരുവിട്ടു
മനഃപാഠമാക്കിയത്‌
ആവർത്തിക്കുകയാണവ.
ആഴങ്ങളിൽ നിന്ന്‌
ശേഖരിച്ചതെല്ലാം
ആത്മമുരളികൾ
നെഞ്ചോടു ചേർത്ത്‌
ആലപിക്കുകയാണവ.
കൽപടവിൽ
കാറ്റുകൊണ്ട്‌
കാതോർത്തിരിക്കുമ്പോൾ
ആലിലകൾ
പറയാൻ വിട്ടത്‌
തായ്ത്തടിയുടെ
ഇതിഹാസവിരലുകൾ
എഴുതിത്തരും.
പുരുഷാന്തരങ്ങളുടെ
അനന്തമായ
നാവു പോലെ
ആലിലകൾ
ആരോടെന്നില്ലാതെ
സത്യം മാത്രം
സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു!