ഗ്രാമീണം.

ശ്രീകൃഷ്ണദാസ് മാത്തൂര്‍

***********
മാറിവീശാനൊരു കാറ്റ്
കൂടുവച്ചുറങ്ങുന്നു.
ഈര്‍ക്കിലി ഞരമ്പില്‍ നി-
ന്നൊരു നക്ഷത്രത്തുള്ളി
കണ്ണിലേക്കു ചാടാനൊരുങ്ങുന്നു.

പിഴുതെറിഞ്ഞ ഹൃദയത്തി-
ന്നിടിപ്പിരുന്നാളുന്നു
കെടാന്‍ വിട്ടുപോയ തിരിയില്‍.

രാത്രിയേറെ വൈകിയിട്ടും
ഒരീര്‍ച്ചവാളിന്റെ കയറ്റിറക്കം,
വെട്ടൊന്ന്, മുറി രണ്ടെന്നു`.

ജന്നലുകള്‍ മാത്രമുള്ള വീടുകള്‍
വാതിലുകളെ സ്വപ്നം കണ്ട്
അഴിയെണ്ണി കഴിയുന്നു.

ആരും കാണാത്തൊരു പൂവ്
അര്‍ദ്ധരാത്രിയിലാറ്റിന്‍ കരെ
ഏറെ നേരം വിടര്‍ന്നിരുന്നിട്ടു
ഒഴുക്കിലിറങ്ങി നടക്കുന്നു.

എന്റെ ഗ്രാമത്തിന്റെ ഞരമ്പ്
അറക്കപ്പൊടിയുമുരുപ്പടിയുമാകാന്

ഊഴം കാത്തു കിടക്കുന്നു...
********

Popular posts from this blog

തെങ്ങിൻ തൈ നടാൻ കാലമായി; 50 വർഷത്തെ മുന്നിൽ കണ്ട്‌...

ജൈവവളം മാത്രം പോരേ?

സ്ത്രീസ്വത്വാന്വേഷണം മലയാളസാഹിത്യത്തിൽ