ബോധോദയം

വി.ദത്തൻ 

വാക്കുകൾ
കൂർത്ത കുന്തങ്ങളാക്കി,
മൂർച്ചയേറുന്ന ബാണങ്ങളാക്കി,
തീ വമിപ്പിക്കും തോക്കുകളാക്കി,
എതിരാളിക്കു നേർ-
ക്കെന്നും പ്രയോഗിച്ചു രസിച്ചൂ ഞാൻ.
കണ്ണിനു കണ്ണും പല്ലിനു പല്ലും
പകരം കുത്തിയുടച്ചു-
മടിച്ചുപറിച്ചും
നീതി നടത്തി നടത്തിയൊടുക്കം
തെരുവിൽ വീണു പിടഞ്ഞു.
അംഗം തോറും മുറിവുകൾ പറ്റി
ചോരയൊലിച്ചു കിടക്കെ യറിഞ്ഞു:
വാക്കുകൾ
മധുരം കിനിയും
തേനും നെയ്യു,മിരുട്ടിനെ മാറ്റും
വെള്ളിവെളിച്ചവുമാക്കാമെന്ന്;
വീണ്ടുമറിഞ്ഞൂ
മനുഷ്യൻ അപ്പം കൊണ്ടു മാത്രമല്ല
വചനം കൊണ്ടും ജീവിക്കുന്നുവെന്നും
യാഗത്തിലല്ല കരുണയിലത്രേ
ദൈവം പ്രസാദിപ്പതെന്നും.
നവബോധത്തിൻ നക്ഷത്രങ്ങൾ
ഇങ്ങനെ മെല്ലെയുദിച്ചു തുടങ്ങേ
തീയുണ്ടകളൂം കുന്തവുമേറ്റുമരിച്ചു
ചിതയിൽ കത്തിയമർന്നുകഴിഞ്ഞേൻ.

Popular posts from this blog

തെങ്ങിൻ തൈ നടാൻ കാലമായി; 50 വർഷത്തെ മുന്നിൽ കണ്ട്‌...

സ്ത്രീസ്വത്വാന്വേഷണം മലയാളസാഹിത്യത്തിൽ

ജൈവവളം മാത്രം പോരേ?