രാപ്പനി

 ഗീത മുന്നൂർക്കോട്

അറപ്പുതേച്ച കൈകളിലേയ്ക്ക്
വെറുപ്പു കുടഞ്ഞ
പണത്തുട്ടുകള്‍ വീഴുന്നു…….

പ്രാണന്റെ വില
കുടുകുടാ കുടിച്ചിറക്കുന്ന
മനുഷ്യ യന്ത്രങ്ങളുടെ
ആക്രാന്തം..ആക്രോശം……

അവ വെകിളി കൊണ്ട്
വാള്‍ത്തല വീശുന്നു…….

അമൂല്യങ്ങളായ വാഴ്വുകള്‍
പാതയോരങ്ങളില്‍
ഉടഞ്ഞ് ചിതറുന്നു..

അതില്‍ നിന്നും തെറിയ്ക്കുന്നൂ
ചെംതീപ്പൂക്കള്‍……
മനസ്ഥലികളില്‍ -
നിര്‍വികാരതയുടെ
ഊഷരതകളില്‍
വിരിയുന്നൂ തീപ്പൂക്കളായി……..

വിറച്ചും കൊണ്ട് പടരുന്നൂ
വൈറസ്സുകള്‍…….
പേടിയുടെ മുള്‍ ത്തുണ്ട്
തുളച്ചിറങ്ങിയ
ഹൃദയത്തിലെ നിനവുകളിലൂടെ…….

രാവിനൊരു നിദ്ര
സമ്മാനിയ്ക്കാനാകാത്ത
ഇന്ന്
ഈ ജീവിതം
ഒരു കൊടിയ നഷ്ടം..!
ഹൊ! കഷ്ടം !

Popular posts from this blog

തെങ്ങിൻ തൈ നടാൻ കാലമായി; 50 വർഷത്തെ മുന്നിൽ കണ്ട്‌...

സ്ത്രീസ്വത്വാന്വേഷണം മലയാളസാഹിത്യത്തിൽ

ജൈവവളം മാത്രം പോരേ?