ജീവിതമെന്ന കറക്കും തളിക

ആനന്ദവല്ലി ചന്ദ്രൻ

ജീവിതമെന്നാല്‍ യന്ത്ര-
യൂഞ്ഞാലില്‍ കറക്കും തളിക
അതല്ലെങ്കില്‍ ഞാണില്‍-
ക്കളി നടത്തുന്നൊരു പമ്പരം.
മനുഷ്യനെ കുരങ്ങു കളിപ്പിയ്ക്കും
പാവക്കൂത്ത് ചെയ്യിയ്ക്കും;
നമ്മെയെല്ലാം വിടാതാകര്‍ഷിയ്ക്കും
ഒരുക്കാമൊരു വേള
സ്വയംനാശത്തിന് പ്രേരിപ്പിച്ചും.
ജീവിതം ഇന്നലെകളുടെ
മൂക ശ്മശാനമെങ്കില്‍
നാളേകളുടെ മോഹന
സ്വപ്നമുണര്‍ത്തും സ്വര്‍ഗ്ഗം.
കയ്പ്പും ചവര്‍പ്പും ചിലനേരം
മധുരവും സമ്മാനിയ്ക്കുമിന്നുകള്‍.
എല്ലാം കൂട്ടിക്കുഴച്ച് ജീവി തം
വന്നും പോയുമിരിയ്ക്കും
ശപ്തദിനവും
അനര്‍ഘനിമിഷവും
അശ്രുബിന്ദുവും
ചന്ദനമുരുളയും
തളികയിലൊരുക്കി.


Popular posts from this blog

തെങ്ങിൻ തൈ നടാൻ കാലമായി; 50 വർഷത്തെ മുന്നിൽ കണ്ട്‌...

സ്ത്രീസ്വത്വാന്വേഷണം മലയാളസാഹിത്യത്തിൽ

ജൈവവളം മാത്രം പോരേ?