സുന്ദരീ നിന്നെ കണ്ടുഞാനിരിക്കുന്നു

k\Â iin[c³

നീയിപ്പോള്‍ ഉറങ്ങുകയാവും
ഉറക്കം മുറുക്കിച്ചുവപ്പിച്ച നിന്റെ കണ്‍ പോളകള്‍
സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്കുമേല്‍ മേഞ്ഞു നടക്കുന്ന
കൃഷ്ണമണികളില്‍ ഒട്ടിക്കിടക്കുന്നു.
നിന്റെ ചുണ്ടുകളില്‍ നിന്നും പുഞ്ചിരിയുടെ നിശാശലഭങ്ങള്‍
ഇരുട്ടിലേക്ക് വെളുത്ത ചിറകുവീശുന്നു
കഴുത്തില്‍ നിന്നുറവകൊള്ളുന്ന നിന്റെ നീലഞരമ്പുകള്‍
നിലാവില്‍ നീലമേഘം പോലെ
നിന്റെ പതുത്ത അടിവയറില്‍ അലിഞ്ഞു ചേരുന്നുണ്ടാകും..
ഇലകള്‍ വകഞ്ഞ് മഞ്ഞുമൂടിയ പ്രഭാതം
ഉറക്കച്ചടവോടെ സൂര്യനെ നോക്കുമ്പോലെ
ഉലഞ്ഞുകിടകുന്ന നിശാവസ്ത്രത്തില്‍ നിന്നും
അലസമായി പുറത്തേക്ക് വഴുതുന്ന നിന്റെ മുലകള്‍ ...
സുന്ദരീ നിന്നെ കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണു ഞാനിപ്പോഴും
വാതില്‍പ്പാളിയില്‍പ്പെട്ടു ചതഞ്ഞു മരിച്ച
പല്ലിയെപ്പോലെ....





Popular posts from this blog

തെങ്ങിൻ തൈ നടാൻ കാലമായി; 50 വർഷത്തെ മുന്നിൽ കണ്ട്‌...

സ്ത്രീസ്വത്വാന്വേഷണം മലയാളസാഹിത്യത്തിൽ

ജൈവവളം മാത്രം പോരേ?