ശില്പവും ശില്പിയും

സൈനുദ്ദീൻ ഖുറൈഷി
കല്ലെങ്കിലും, ചെന്നൊന്നു നുകരാന്‍

കൊതിക്കുമാ മുലയഴക് കണ്ടാല്‍.

കാറ്റ് കൊണ്ട് മതിയായെങ്കില്‍ സഖീ

കടം തരുമോ ഒരു രാത്രിയെനിക്കായ്.

കത്തിയെത്ര ദിനരാത്രങ്ങള്‍ കൊത്തി-

ക്കൊത്തിയഴക് വരുത്തുവാനീയുടല്‍.



കിനാക്കളില്‍, സങ്കല്‍പ്പങ്ങളില്‍ വന്യ-

കാമതൃഷ്ണകളില്‍ ഉയിരിട്ടതെല്ലാം

കരാഗ്രങ്ങളിലാവാഹിച്ചു കല്ലിനെ

കരള്‍ മാന്തിപ്പറിക്കുമഴകാക്കി.

സൃഷ്ടിക്കൊടുവില്‍ തട്ടിപ്പറിച്ച പോല്‍

പടി കടത്തിയാരോ പൊതുമുതലാക്കി.

തീക്ഷ്ണമാം വെയിലില്‍ വെന്ത് വെന്ത്

കാമക്കണ്ണുകള്‍ കുടിച്ചതിന്‍ ശേഷിപ്പുമായ്

ജീവനേകുവാന്‍ നിര്‍ജ്ജീവമീ ശില്പവും

അരികില്‍ അച്ഛനോ..ദൈവമോയെന്നറി-

യാതുള്ളില്‍ മരിച്ച കമിതാവിനെയടക്കി

പെരുക്കും കമിതാക്കളെ ശപിച്ചും

പെരുകും ഇരകളെയോര്‍ത്ത് നൊന്തും

ചത്ത സംസ്കാരത്തിന്‍ കുഴിമാടത്തില്‍

ശിലാപുഷ്പമൊന്ന്‍ വെയ്ക്കട്ടെയീ ശില്പി.

Popular posts from this blog

തെങ്ങിൻ തൈ നടാൻ കാലമായി; 50 വർഷത്തെ മുന്നിൽ കണ്ട്‌...

ജൈവവളം മാത്രം പോരേ?

സ്ത്രീസ്വത്വാന്വേഷണം മലയാളസാഹിത്യത്തിൽ