വർണ്ണങ്ങൾ അടയാള മാകുമ്പോൾ

രാജു കാഞ്ഞിരങ്ങാട്


അവളുടെ കണ്ണിൽ ചൂണ്ടൽ കോർത്ത്
അവൻ നില്ക്കുന്നു
ആസക്തിയുടെ തീനാമ്പുകൾ
ശാഖ കളായും
ജ്വലിക്കുന്ന നക്ഷത്രങ്ങളുമാകുന്നു.
പുൽത്തുമ്പിൽ വിതുമ്പി നില്ക്കുന്ന
ഒരു മഞ്ഞുതുള്ളി
അവൾ അവനോട് പറഞ്ഞു:
ചിത്രകാരാ,മരണ ത്തിന്റെ മഞ്ഞ നിറം
എന്താണിത്ര മാത്രം വൃത്തപ്പെട്ട് നില്ക്കുന്നത്
ആകാശത്തിനു ചുവന്ന നിറം വികാരത്തിന്റെ
വേലിയേറ്റം കുറിക്കുന്നെന്നു നീ വചന പ്പെട്ടേക്കാം
മണ്ണാങ്കട്ട; വയലറ്റ്,  ആഴത്തിലാഴത്തിലേക്കിറങ്ങുന്ന -
വയലറ്റ് എന്തുകൊണ്ട് ചേരില്ല?!
ഗസലിന്റെ അലകൾ ആൽ തറയിൽ നിന്നുയർന്നു
അവന്റെ കണ്ണിൻ, ചൂണ്ടൽ നാരു മുറിഞ്ഞു
ഇപ്പോൾ ക്യാൻ വാസിൽ
കുത്തിയൊലിക്കുന്ന പ്രവാഹത്തിൽ
ഒരു മഞ്ഞപ്പൂവ് രൂപപ്പെട്ടു
മുങ്ങിയും പൊങ്ങിയും വലിയ ഒരു
താഴ്ച്ചയിലേക്ക്‌
ഒരു നിമിഷം ;
മഞ്ഞു തുള്ളി അവന്റെ മാറിലേക്ക്
അടർന്നു വീണു

Popular posts from this blog

തെങ്ങിൻ തൈ നടാൻ കാലമായി; 50 വർഷത്തെ മുന്നിൽ കണ്ട്‌...

സ്ത്രീസ്വത്വാന്വേഷണം മലയാളസാഹിത്യത്തിൽ

ജൈവവളം മാത്രം പോരേ?