മരുപ്പച്ചകള്‍ക്ക് ചിറകു മുളക്കുമ്പോള്‍

 സ്റ്റാലിന

എന്റെയുള്ളില്‍
പടരുന്ന
മരുഭൂമിയില്‍
വാക്കുകള്‍
ദിക്കറിയാതെ
ദാഹിച്ചലയുന്നു
നെറ്റിയില്‍
പൊടിഞ്ഞ
രക്തത്തുള്ളികള്‍
ഒരു വിലാപം പോലെ
പ്രാര്‍ത്ഥന പോലെ
ഒഴുകിവീഴുമ്പോള്‍
കടുത്ത കാലത്തിന്‍
ചിതല്‍പ്പുറ്റുകള്‍ ഭേദിച്
ചെറു കുരുവികള്‍
ചിറകടിച്ചുയരുമ്പോള്‍
പിടഞ്ഞുയിര്‍ക്കുന്നു
മിന്നല്‍പ്പിണരുകള്‍
പുണര്‍ന്നു വീഴും
ആകാശത്തിന്നതിരെഴാത്ത
മേച്ചില്‍പ്പുറങ്ങള്‍ …

Popular posts from this blog

തെങ്ങിൻ തൈ നടാൻ കാലമായി; 50 വർഷത്തെ മുന്നിൽ കണ്ട്‌...

കാർട്ടൂൺ കവിതകൾ

ജൈവവളം മാത്രം പോരേ?