ശബ്ദിക്കുന്ന ശില


കാവിൽരാജ്‌

കന്യകഃ

ജീവിക്കാൻ, അഴുക്കേറും
           വസ്ത്രങ്ങൾ വെളുപ്പിക്കാൻ
നോവേറ്റും വേല ചെയ്യാൻ,
              സവർണ്ണർ ദാസ്യയാക്കി
ആവിയിൽ പുഴുങ്ങുന്ന
          ഭാണ്ഡവും ചുമന്നെത്തും
ജീവിതം, സമ്മാനിച്ചും
           ഭൂമിയിൽ ഭൃഷ്ടയാക്കി.

നേരംപോയ്‌ തുണിക്കെട്ടും
           താങ്ങിയെൻ വീട്ടിലെത്താൻ
ദൂരവും കുറെയേറേ-
               യുണ്ടല്ലോ സൂര്യദേവാ.
കല്ലിന്മേൽ ചേലചുറ്റി-
            ക്കണ്ടാലും പൊക്കിനോക്കി
കൊല്ലുന്ന കാമഭ്രാന്തർ
             കറങ്ങും കാലമല്ലോ. 
കാമാഗ്നി ജ്വലിക്കുന്ന
          കണ്ണുകൾ ചുവപ്പിച്ചും
സാമൂഹ്യ വിരുദ്ധന്മാർ
           ചുറ്റിലും വന്നെത്തുന്നു.

താമസം കൂടാതെന്നിൽ
           കാരുണ്യം നിറയ്ക്കില്ലേ
കാമത്തിൻ കിങ്കരന്മാർ
           കശക്കും മുമ്പേ തന്നെ.

അല്ലലിൻ ഇരുട്ടേറെ-
          യെന്നെയും കവർന്നല്ലോ
കല്ലാക്കി രൂപം മാറ്റാൻ
          മന്ത്രമൊന്നേകു ദേവാ.

സൂര്യദേവൻഃ
            ജാതിയിൽ രജകസ്ത്രീ,
                നിന്നുടെ  കർമ്മത്തിന്റെ
            പാതയിൽ വിശുദ്ധ നീ
               നൽവരം നൽകുന്നു ഞാൻ.
ഭീതിയാൽ കിതക്കേണ്ട
           ധീരയായ്‌ നടന്നോളൂ
വീഥിയിൽ നിനക്കാരും
       വിഘ്നങ്ങൾ വരുത്തില്ല.

ആത്മരക്ഷയ്ക്കായ്‌ മാത്രം
        ഈ വരം പ്രയോഗിക്കു
നീയുടൻ കല്ലായ്‌ മാറും
         മോക്ഷവും ലഭിച്ചീടും.

ചാരിത്ര ശുദ്ധിയിൽ നീ-
       യാരെയും വെല്ലുന്നവൾ
ഭാവിയിൽ ചരിത്രത്തിൽ
          നാഴികക്കല്ലായ്മാറും.
           നീ തൊട്ടാലശുദ്ധരും
                    ശുദ്ധരായ്‌ ഭവിച്ചീടും
            നീ മാറ്റു കൊടുത്തെന്നാൽ
                     മാളോരു വാങ്ങിച്ചിടും
            ഭൃഷ്ടയല്ലെന്നോർക്കുക,
                      രാഷ്ട്രനിർമ്മിതിക്കായി
            സത്വരം, സംഘശക്തി
                    വളർത്താൻ, സംഘടിക്കു.

Popular posts from this blog

തെങ്ങിൻ തൈ നടാൻ കാലമായി; 50 വർഷത്തെ മുന്നിൽ കണ്ട്‌...

സ്ത്രീസ്വത്വാന്വേഷണം മലയാളസാഹിത്യത്തിൽ

ജൈവവളം മാത്രം പോരേ?