ആത്മസമരങ്ങൾ, No One Needs Our Love


സലോമി ജോൺ വൽസൻ
                                                                         
                                                                                                  


ചൊല്ലി താളമില്ലാതായ
വാക്കാണ്സ്നേഹം
ചതിയരങ്ങാണ് സ്നേഹം…..
ഗോവിൻ കഴുത്തിലെ
കയറാണ് സ്നേഹം ,
കുറ്റിയിൽ വെറുതെ തേഞ്ഞു
 തീരും മുപ്പിരിക്കയർ.

ജീവിതത്തിൻറെ
വിസ്താരക്കൂട്ടിൽ ചോദ്യം
ചെയ്യപ്പെടാതെ മടങ്ങുന്ന
സാക്ഷിയാണ് സ്നേഹം.
ഏകാകിയുടെ മനസ്സിലെ
എഴുതാപ്പുറമാണു സ്നേഹം….. .
ശൂന്യതയിൽ 
തണലാണ്‌ സ്നേഹം .
ധിഷണയുടെ ഉലയൂതി കത്തി
ജ്വലിപ്പിച്ചു ,
മടുപ്പിൻറെ കാറ്റിൽ കെട്ടു
പുകയുന്ന കരിന്തിരി..

കുത്തിക്കൂർപ്പിച്ച  വാക്കാണ്സ്നേഹം
വെറുപ്പിന്റെ കടലാസുപൂവിൻ
ചുവപ്പും കറുപ്പും ചാലിച്ച
പാഴ് വാക്കിൻ കാറ്റാണ്സ്നേഹം.
അപരന്റെ നെഞ്ചിലെ കരയാണ് സ്നേഹം.
എറ്റുവാങ്ങുന്നവനു    കല്ലറ പണിതു
കണ്ണീർ തടമൊരുക്കി
 കാണാ കയത്തിൽ തള്ളി ,
പൊട്ടിച്ചിരിയല ഉയർത്തി
പിൻവാതിലിലൂടെ കടന്നു പോകുന്ന
അലറിയടിക്കുന്ന തിരയാണ് സ്നേഹം.         
വൻകരയെ നെഞ്ജോടടുക്കി
പിൻവാങ്ങുന്ന വൻ തിരയാണ്
സ്നേഹം..
.ഒടുവിൽ
വെറുപ്പിന്റെ തട്ടകത്തിൽ
വേദനയുടെ ചത്വരത്തിൽ
ഞെരിഞ്ഞൊതുങ്ങുന്ന
വിളക്കു വെക്കാനാളില്ലാത്ത

വിലാപം മരിച്ച അസ്ഥിമാടം
മാത്രമായ് മാറുന്നു സ്നേഹം............

NO ONE NEEDS OUR LOVE.

                                                                          
Love is a great white lie.
No one needs our love
As we need a space to substitute
Our withered identity, we are in search
To find a deep pothole,
To hide our moral turpitude
Which haunt us through as a
Tomb stone paved at an abandoned
Cemetery of massacred.
We the poor destitute
Yearn to pour our love to the dear ones
Like the harbor waves
Which so far turbulent and wild
Like the unfathomed human mind.
It roars with endless realms of thoughts
Like the garrulous grannies.
Whom no one cares, no one cares.

With a deadly heaviness in our hearts
We do or wish to love our bosom ones.
The stupid are we?
We live and love our life wearing a mask
With faded colors.
Yep, how we wish if could pull it off from.
To pacify our ashamed inner world
Like a disabled we damn off
But yet wish to get in to the den of love.
And trust with no twist further
We know that we are like a dethroned king.
Cheated by his kith and kin and the people he loves and trust.

Until he finished off by them 
by a hard penetrable stab.
Oh our loved ones….the shining stars at the darker skies
Will ever shoot a little light in our darker ways?
Are they impertinent of their cold vices..?
Like a ghost ship which had sink millions of eras
We drown and drown with weeping feeble hearts
With great expectations of a captain who
Failed to save the sea wards
Until he sinks and breaths for the last gasp
We the innocent souls waywardly whisper
Why we lost love…oh God where we lost the love?
Is love is a lumber …?
God teach us how not love thy neighbor…….
==============================

Popular posts from this blog

തെങ്ങിൻ തൈ നടാൻ കാലമായി; 50 വർഷത്തെ മുന്നിൽ കണ്ട്‌...

സ്ത്രീസ്വത്വാന്വേഷണം മലയാളസാഹിത്യത്തിൽ

ജൈവവളം മാത്രം പോരേ?