വൃദ്ധ മന്ദിരം,Rag Pickers



                                                                                                
 സലോമി ജോൺ വൽസൻ

ജീർണിച്ചുറഞ്ഞ  ഞങ്ങളുടെ
വരണ്ട ഉടൽ വലിച്ചെറിയപ്പെടവേ
വിലാപങ്ങളുടെ മുങ്ങാംകുഴിയിൽ
വീണു , കേണു ,ഒരിറ്റു കരുണയ്ക്കായ് ......

ജീവൻറെ തിരയിളക്കങ്ങളിൽ
വീർപ്പുമുട്ടി കിതയ്ക്കവേ ...
ചടുലമായ് ഓർമ്മകൾ
ചുടല വഴികൾ താണ്ടവേ

വെറുപ്പിന്റെ കാറ്റിൽ
വീണമർന്ന ഓർമചില്ലകൾ
ജീവിതമെന്ന സമസ്യ പ്രളയത്തിൽ
ഇടിഞ്ഞു വീണ സ്മാരകങ്ങൾ.

ഞങ്ങൾ സനാഥത്വം പേറുന്ന
അനാഥമാം നീർപ്പോളകൾ......,
ജനി മൃതികൾ താണ്ടി
പും  നരകക്കോട്ടയിൽ
മോക്ഷമില്ലാതലയാൻ
വിധിക്കപ്പെട്ടവർ.

അണ്ടനാളിയിലൂടൊഴുകിയ
സ്നേഹ തീർത്ഥത്തിൽ
വിതയ്ക്കപ്പെട്ട വിത്തുകൾ
ഏറ്റു വാങ്ങി കൊയ്തെടുത്തു  
തരിശാക്കപ്പെട്ട   നിലങ്ങൾ.

പുരുഷായുസ്സിന്റെ
ഊർജപാതയിൽ
സ്നേഹം തുളുമ്പിതിളച്ചപ്പോൾ
പൈതൃക കർമകാണ്ഡം
ജീവനിലേറ്റിയവർ ....

സ്നേഹ നിരാസത്തിൻ
കാട്ടുതീയിൽ വെന്തു
പിടന്ജോടി അണയ്ക്കവെ
പിൻവിളികൾക്കായ്
കാതോർത്തു നിഷ്ഫലം .

പിന്തുടർന്ന പദവിന്യാസങ്ങളിൽ
കൊലവിളി ആക്രോശങ്ങൾ
പ്രകമ്പനം കൊണ്ടാടവേ
പിടന്ജോടി വൃദ്ധ ജന്മങ്ങൾ.

ജന്മം പകര്ന്നു പുൽകിയ
കീടങ്ങൾ
തായ് വേരിൻറെ ജീർണതയറിഞ്ഞു 
ഉറഞ്ഞു താണ്ടവമാടി.
വെറുപ്പിന്റെ മഴക്കോളിൽ
ആടിയുലഞ്ഞ വന്മരങ്ങൾ
കെട്ടിപ്പുണർന്നു,പരസ്പരം,
വീണൊടുങ്ങാതെ  .

ഒടുവിൽ.......

വൃദ്ധ മന്ദിരങ്ങളുടെ
വിഷാദക്കൂട്ടിൽ  വിഷമവൃത്ത
കമ്പളം പുതച്ചു
പുരാവൃത്തങ്ങളിൽ അഭയം തേടി
ജനിമൃതികളുടെ തോരാക്കടലിൽ 
എപ്പോഴോ വന്നെത്തുന്ന
മരണ യാനത്തിന്റെ ആർപ്പൊച്ചകളിൽ
അലിഞ്ഞൊഴുകാൻ
ആയുസ്സിൻറെ ജീർണപാതയിൽ
പരസ്പരം കാതോർത്തിരുന്നു .    

RAG PICKERS
.                               

Destiny plays the fiddle of life
We, with hope against hope
With great expectation play the notes,
Wandering here and there to devour
The melodies which life has put forth
Like a rag picker who awaken each fresh day
Wandering through the amass of dumping yards
 To pick the rags which he needs to meet his day.
We dwell here and there to
Sweep into the realm of life
To pick the rags which he needs to meet his wants.

 World has its own way to stack the miseries of life.
With vices and dices we play the present.
Pulling behind the curtain of a vast stage
We try to negotiate for future parables.
The world count or mount around us
in the courtyard of furious fate.

The rag picker who fallen asleep deeply
At the corridor of an abandoned fort,
Dreaming the sumptuous days ahead
With wishful thoughts of getting innumerable filthy rags
And garbage makes his worthless existence being worthy
 in a world of glittering wealth.

God, what the hell notes played in our being…
We are boasting with a grin, of our glittering glamorous life.
Without shame we surpass the vanity in which we swim
Through the crucial juncture
Where no one waits …..
 With the impaired mind we warn our complicated senses
That we are wonderful cultured species
Hey, vanity clad man….
We are just here to live the life of a rag picker.
We are picking up our dear and near ones
As he picks needed rags from huge garbage.
But not ever been happy as the life of the rag picker.

As a passerby we see him……but
He is not other than us
Our glorified but faded life
We live our life for a barren reason.
 Not ever happy as the dark, but fully tuned
‘dirty’ life of rag picker.
We see him and ignore him on the walk way..
Each and every dawn we see him as a bad omen.
Curse him throughout the very day…
Though ignoring him as just a loafer
As sure as that he is in search of his destiny
From the dumping yard to the other with great hope.
Among the rotten ‘leftovers’ which we throw off
From our vital, splendor life
And walk away with great relief with a sly look.
The self centered idiots …we
Step into the warmth of our so called protected life.
With an inflated ego we walk through the
Beautifully paved sidewalk….
As if we are the one and only care taker of this planet
The planet earth which waits for the dooms day to dump us………
The malicious creatures live with hollow neurons in his head.

Popular posts from this blog

തെങ്ങിൻ തൈ നടാൻ കാലമായി; 50 വർഷത്തെ മുന്നിൽ കണ്ട്‌...

സ്ത്രീസ്വത്വാന്വേഷണം മലയാളസാഹിത്യത്തിൽ

ജൈവവളം മാത്രം പോരേ?