അമ്പലങ്ങളിൽ ആറ്റിൻകരകളിൽ
അന്തി പൂകുന്ന സന്ധ്യയാം പെണ്കൊടി ,
നിന്റെ മേനി തഴുകി വന്നെത്തുമീ
മന്ദ മാരുതൻആരെന്നു ചൊല്ലുമോ ?
എന്നുമെന്നുംഅകലെ നിന്നിങ്ങെനെ ,
നിന്റെ ശോണിമ കണ്ടാസ്വദിക്കുമീ,
എന്റെ മാനസം നിന്നിലാണെന്നതും
നിന്നോടെങ്ങനെ ഞാൻ തുറന്നോതിടും.
പച്ചയാം സഹ്യ സാനുക്കൾ പിന്നിട്ട്,
വിശ്വ നീലിമ തൂകുമീആഴിയിൽ,
നിത്യ നീരാട്ടിനെത്തുമീ നിന്നെയും
കാത്തിരുന്നു ഞാൻ കാലം കഴിക്കുന്നു .
കൈത പൂത്തതും, പൂവിരിയിച്ചതും,
തൂവാനതുമ്പി പാറികളിച്ചതും,
ആറ്റിറമ്പ ത്തൊരുഅരുളി പൂവിട്ടതും,
ഞാനറി യുന്ന തില്ലെന്ന്റികനീ .
കൂരിരുൾ വന്നു പാരാകെ മൂടുമീ
രാവിൻ മാറാപ്പിൽഞാനകപ്പെട്ടതും,
പുത്തനാം ഒരുനർത്തു പാട്ടും പടി
എത്തുമാ പ്രഭാതം കണി കണ്ടതും,
ഒക്കെയും മറന്നെത്തുന്നു പിന്നെയും
നിന്റെ സാമിപ്യം മൊർത്തന്റെ മാനസം.
By Jawaharmalieakal
Jawaharmalieakal@yahoo.co.in
