പിടച്ചിൽ

പ്രമോദ്‌ മാങ്കാവ്‌ 

അടയിരിയ്ക്കുവാൻ

ചൂടുകിട്ടാതെ നശിച്ച

മുട്ടകൾത്തൻ ഞരുക്കം

എന്റെ ശ്വാസമാണ്‌

മുലഞ്ഞെട്ടുകൾ

പടിയിറങ്ങിയതിനാൽ

വരണ്ടചുണ്ടിൻ പിടിച്ചിൽ

എന്റെ ഹൃദയതാളമാണ്‌.

സാന്ത്വനവാക്കുകളിൽ

പിടിച്ചുനടക്കാനാവാതെ

തളർന്നുപോയ

പാദങ്ങളുടെ വിറങ്ങലിപ്പ്‌

എന്റെ ചിന്തയാണ്‌

ആളായ്ഞ്ഞെളിയും

പ്രമോദ്‌ മാങ്കാവ്‌

എത്രയെന്നില്ലാതെ
വളരുകയും
എത്രയെത്രയെന്നില്ലാതെ
ചുരുങ്ങിയൊതുങ്ങുകയും
ചെയ്യുന്നത്‌
തോഴനായ്നിന്നായ്‌
ആരുമാരുമല്ലായ്മ
ദൂരെയകളും
പൂജ്യം
ആളായ്ഞ്ഞെളിയും
അതുകാട്ടിഞ്ഞാൻ
ജീവിതമെന്നൊക്കെ
നിങ്ങൾ
പേടിപ്പെടുത്തുന്നത്‌
നേരെനിൽക്കുവാൻ പോലുമാവാത്ത
അക്കങ്ങളെ ചൂണ്ടിയല്ലേ...

ചത്തത്‌

പ്രമോദ്‌ മാങ്കാവ്‌

ഇത്രയൊക്കെ കണ്ണുണ്ടായിട്ട്‌
മൂക്കും കാതും
വലിച്ചുവലിച്ചെടുക്കുന്നതായിട്

ട്‌,
കെട്ടിയെവിടെയോ
വെച്ചിരിയ്ക്കയാണ്‌
നല്ല പിടുത്തത്തിന്‌ പറ്റിയ
കയ്യുകൾ,
ചവുട്ടിഒടിയ്ക്കലുകൾ
നിറയ്ക്കാനാവും
കാലുകൾ
എല്ലാം
വലിച്ചെറിഞ്ഞിരിയ്ക്കയാണ്‌
മരിച്ചെന്ന്‌ തന്നെയാണ്‌
കരുതേണ്ടത്‌
ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ടെങ്കിലും
വിൽപ്പനകളുടെ
കെട്ടിയൊരുങ്ങലുകൾ
അച്ചടിപടർത്തുന്നതിനായുള്ള
പേശലുകൾ
ചത്തെന്ന്‌ പറഞ്ഞാൽ
മതിയോ...?
തെരുവിലാണ്‌
കൂട്ടം കൂടുന്നത്‌
പണം വാങ്ങിയവാർഡുകളും
ബഹുമതികളും
പരിഗണനകൾ ഭക്ഷിച്ച്‌
വളർന്നുതുടുക്കുന്നതാണോ
കവിതയും...?

യജ്ഞം

 പ്രമോദ്‌ മാങ്കാവ്‌

ജീവശ്വാസം
ബലികൊടുത്ത്‌
കാല്‍വെള്ളയില്‍
ചോരപടര്‍ത്തി
അഗാധഗര്‍ത്തങ്ങളിലെ
കഠിനതമസ്സിലൂടെയും
ദുര്‍ഘടമായ
പാതകളിലൂടെയും
നഗ്നപാദനായി
ചരിത്രാതീതകാലംതൊട്ടേ
മനുഷ്യന്‍
അര്‍ത്ഥമന്വേഷിച്ചലഞ്ഞ
ആ ജീവിതം
ഇന്നും
ആര്‍ക്കുംപിടികൊടുക്കാതെ
വഴുക്കന്‍ഉടലില്‍
അലറിചിരിച്ചു
നടക്കുന്നു.