ഒരുനാൾ വരും

മനോജ്‌.എസ്‌

വെൺതിങ്കൾ വാനിലുദിച്ചുയർന്നു
ഒരു നിശാഗന്ധി കൺതുറന്നു
ഒരുപാടുമോഹങ്ങൾ ഉള്ളിലൊതുക്കി
ഒരുനല്ലനാളേയ്ക്കായ്‌ കാത്തിരുന്നു
കൺതടംനനയുന്ന കാഴ്ചകളൊക്കെയും
കാലത്തിൻ വികൃതികളായ്‌ ഗണിച്ചു
സുന്ദരസുരഭിലമോഹങ്ങളൊക്കെയും
അന്ധകാരത്തിലമർന്നുപോയ്‌
ഞാനും അന്ധകാരക്കുണ്ടിലാണ്ടുപോയി
ഇന്നലേക്കണ്ടൊര സൂര്യമുഖങ്ങളിൽ
കലികാല ദേവൻ കളംവരച്ചൊന്നു
രിയാടുവാൻതാമസമെന്താണ്‌
കർമ്മ ബന്ധങ്ങൾ മറന്നുപോയോ?
ജന്മാന്തരപകബാക്കിയാണോ
രക്തബന്ധങ്ങളൊ പൊൻപണക്കിലുക്കങ്ങൾ
മനുഷ്യബന്ധങ്ങളെതൂക്കുംതുലാസുകൾ
ചന്ദനംചാർത്തിത്തുടങ്ങിയബന്ധങ്

ങൾ
അന്തകരൂപംധരിച്ചുനിൽപ്പു
ഇനിയൊരുനന്മപുലർന്നിടുമോ?
ഒരുനല്ലകാലം ഭവിച്ചീടുമോ?
ഒരുനാളിൽ ദേവനവതരിക്കും
ആ നാളിൽ നന്മ പുനർജനിക്കും
ഞാനാ ദേവന്റെ കാൽക്കൽ വീഴും
പൊൻകരം നീട്ടിയെൻ മുണ്ടകസ്ഥാനത്തെ
ആ ദിവ്യരൂപൻ പവിത്രമാക്കും
ആ നേരം കേൾക്കും അശരീരിവാക്യം
നീ കാത്തിരുന്നൊരീ തിരുനാളിതാ...

എന്റെ ഗുരുനാഥൻ

മനോജ് എസ്


ഓം ശ്രീനാരായണ പരമഗുരവേ നമഃ

ശിവഗിരി തന്നിൽ വണങ്ങി നിന്നപ്പോൾ
അറിവിന്റെ സൂര്യൻ ഉദിച്ചു മുന്നിൽ
വിസ്മയ ചിത്തനായ് നിന്നുപോയ് ഞാനും
വിജ്ഞാന സാഗരം ചിരിച്ചു നിന്നു
എന്തൊരു കാന്തിയാണെൻ ഗുരുദേവനു
ചെന്താമരാക്ഷനും നമിച്ചുപോകും
അറിവിൻ കടൽ  പള്ളികൊള്ളും
എൻ ഗുരുദേവന്റെ ശീർഷകാന്തി
വിസ്തൃതമായൊരു നെറ്റിത്തടംതന്നിൽ
ഉജ്ജ്വല ശോഭയായ് ശങ്കരനും
സുന്ദരമായൊരായോഗനയനങ്ങൾ
ജ്ഞാനവൈരാഗ്യ സമുദ്രങ്ങളും
ദുഃഖിതമോചന ദിവ്യമന്ത്രം
ആദ്യം ശ്രവൊച്ചോരു കർണ്ണങ്ങളും
അരുണകിരണങ്ങൾ കാന്തിയേന്തും
കർണാമയന്റെ കവിൾത്തടങ്ങൾ
അഷ്ടസുഗന്ധങ്ങൾ വാസിനിച്ചീട്ന്ന
ഉത്തമമായൊരു നാസികയും
ചെന്താമരപ്പൂക്കൾ പൊൻ കാന്തിചിന്തുന്ന
മന്ദസ്മിതം തൂകും അധരംകണ്ടാൽ
മന്ദസ്മിതത്തിന്റെ തമ്പുരാനായ് വാഴും
മാധവനേയും ഞാൻ ഓർത്തുപോയി
മന്ത്രം വസിക്കുന്ന കണ്ഠനാളത്തിലായ്
വാണിദേവി വരവർണ്നിനി
വിശ്വചൈതന്യത്തെ ആവാഹിച്ചീടുന്ന
കൃഷ്ണതുളസീദളപൊങ്കരങ്ങൾ
നിർമ്മലമായൊരാഹൃത്തടം  തന്നിലോ
വിശ്വവിജ്ഞാനത്തിൻ നിലവിളക്ക്
ചന്ദനഗന്ധമാം എൻ ഗുരുദേവന്റെ
ചെഞ്ചേവടികളെ പേറിടുമ്പോൾ
ജനനി ജഗത് മയി  സൗഭാഗ്യവതി