ആദ്യത്തെ ഉരുള - ഓണസ്മൃതി

കുഞ്ഞൂസ്

റ്റി. വി. യില്‍ തിരുവോണപ്പരിപാടികള്‍ അനൌണ്‍സ്    ചെയ്യുന്നു... ഇന്നു രാവിലെ എട്ടു മണിക്ക് ...

‘ഇന്ന് രാവിലെയോ?’ ... ഓഹ് ... നാട്ടില്‍ നേരം പുലര്‍ന്നിരിക്കുന്നു!

നാട്ടിലിപ്പോള്‍ കുട്ടികള്‍ തിരുവോണ  ദിവസത്തെ പൂക്കളമൊരുക്കുന്ന തിരക്കിലാവും. അമ്മയും ആന്റിയും ഒക്കെ രാവിലെ തന്നെ അടുക്കളയില്‍ കയറിയിട്ടുണ്ടാവും.

ഇപ്പോള്‍  വാവ എന്തെടുക്കുകയാവും? വാവയും ഓര്‍ക്കുന്നുണ്ടാകുമോ കളിച്ചും, ചിരിച്ചും, കലഹിച്ചും, പിന്നെയും ഇണങ്ങിയും ഒക്കെക്കഴിഞ്ഞ ആ പഴയ ഓണക്കാലങ്ങള്‍?

ഓര്‍മ്മകള്‍ ഒരുപാട് പിന്നോട്ടു പോയി...

നേരം വെളുത്തു വരുന്നതേയുള്ളു. പ്ലാവിന്റെ ഇലകള്‍ക്കിടയിലൂടെ ഊര്‍ന്ന് വീഴുന്ന സൂര്യരശ്മികള്‍ മുറ്റത്തെ പഞ്ചാര മണലില്‍ കൊച്ചു കൊച്ചു വട്ടങ്ങള്‍ തീര്‍ത്തു. മുറ്റത്തെ ചെമ്പരത്തിപ്പൂവുകളില്‍ പുലര്‍മഞ്ഞ് തിളങ്ങി. ദൂരെയെവിടെയോ ഒരു കുയില്‍ ഈണത്തില്‍ പാടി. കാക്കകള്‍ ഓണക്കുരവയിടാന്‍ തുടങ്ങി.

രാത്രിയില്‍ വിരുന്ന വന്ന കുട്ടികളൊക്കെ തന്റെ മുറിയില്‍ തന്നെയായിരുന്നു കിടന്നത്. ചിങ്ങക്കുളിരിന്റെ സുഖത്തില്‍  പുതച്ച് മൂടി ഉറങ്ങുമ്പോഴാണ് അമ്മ വന്നു വിളിച്ചത്,

‘ കുട്ടാ, പൂ പറിക്കുകയും, പൂക്കളമിടുകയും ഒന്നും ചെയ്യുന്നില്ലേ ഇന്ന്?’

ദിവാകരമാമന്റെ മകന്‍ ഗോപനും, ഓമനയാന്റിയുടെ മകന്‍ നന്ദനും, മകള്‍ ദീപയും അപ്പോഴേക്കും ചാടിയെഴുന്നേറ്റു കഴിഞ്ഞു. എല്ലാവരും കൂടി പറമ്പിലെ കുളക്കരയിലേക്ക് നടക്കുമ്പോള്‍ അമ്മ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു,

‘കുട്ടികളേ, ആ പടിയൊക്കെ വഴുക്കി കിടക്കുകയാ, സൂക്ഷിക്കണേ.’

വെള്ളത്തിന് നല്ല തണുപ്പ്, വേഗം കുളികഴിഞ്ഞ് വന്ന് പുത്തനുടുപ്പുകളുമൊക്കെയിട്ട് എല്ലാവരും പൂ പറിക്കാനിറങ്ങി. തൊടിയിലൊക്കെ തുമ്പപ്പൂക്കളും, കാട്ടുറോസയും, കമ്മല്‍പ്പൂവും ഒക്കെ. വേലിയില്‍ നിറയെ പൂത്തു നില്‍ക്കുന്ന ചെമ്പരുത്തി, മുറ്റത്തെ ചെടികളില്‍ ചെത്തിയും, പിച്ചിയും, ജമന്തിയും....

എല്ലാവരും കൂടി പൂക്കളമിട്ടു കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് വാവ കണ്ണും തിരുമ്മി എഴുന്നേറ്റു വന്നത്. പൂക്കളം കണ്ടതോടെ വാവയുടെ മട്ട് മാറി.

"പൂക്കളം കൊള്ളാമോ കുഞ്ഞാറ്റെ?" 

നന്ദന്റെ ചോദ്യം കേട്ടു തലയുയര്‍ത്തി നോക്കിയപ്പോള്‍ കണ്ടത് നിറഞ്ഞു വന്ന കണ്ണുകള്‍  കൈപ്പുറം കൊണ്ടു തുടക്കുന്ന വാവയെയാണ്.

‘ഞാന്‍ കുഞ്ഞേട്ടനോട് മിണ്ടൂല്ലാ... എന്നേ കൂട്ടാതെ പൂക്കളമിട്ടില്ലേ?’

‘അത് പിന്നെ... വാവേ, രാവിലെ ഒത്തിരി തണുപ്പായത് കൊണ്ടല്ലേ?’

‘ഉം... വേണ്ട, കുഞ്ഞേട്ടന്‍ വാവയേ കളിപ്പിക്കുകയാ...’

മുറ്റത്ത് പുലരിവെയില്‍ പരന്നു തുടങ്ങിയിരുന്നു. സ്വര്‍ണനിറമുള്ള ഓണത്തുമ്പികള്‍ പാറിപ്പറക്കാന്‍ തുടങ്ങി.

‘വാവക്ക് ഏട്ടന്‍ ആ ഓണത്തുമ്പിയെ പിടിച്ച് തരാല്ലോ ’

‘എനിക്ക് വേണ്ടാ’

വാവ ചിണുങ്ങിക്കൊണ്ട് അകത്തേക്കു പോയി, അടുക്കളയുടെ മൂലക്ക് മുഖവും വീര്‍പ്പിച്ച് ഇരുന്നു.

‘എന്തിനാ കുട്ടാ ഈ കൊച്ച് മുഖവും വീര്‍പ്പിച്ചിരിക്കുന്നേ?’ അമ്മ വിളിച്ച് ചോദിച്ചു.

അടുക്കളയിലേക്ക് ചെന്നു, വാവ അപ്പോഴും വാശിയില്‍ തന്നെ.

‘നോക്ക്, വാവയെ ഏട്ടന്‍ ഊഞ്ഞാലാ‍ട്ടി തരട്ടേ?’

വാവ പൊടുന്നനെ തലയുയര്‍ത്തി, ആ കണ്ണുകള്‍ തിളങ്ങി.

‘കുഞ്ഞേട്ടന്‍ വാവയെ മടിയിലിരുത്തി ആട്ടാമോ?

‘പിന്നെ വേറേ ആരേയാ കുഞ്ഞേട്ടന്‍ മടിയിലിരുത്തുക?’

മുറ്റത്ത് കുട്ടികളെല്ലാം ചേര്‍ന്ന് ഓരോ കളികള്‍ തുടങ്ങിയപ്പോഴേക്കും വാവ അങ്ങോട്ട് വന്നു. തിളങ്ങുന്ന പട്ടു പാവാടയും ബ്ലൗസും ഇട്ട്, മുടിയൊക്കെ രണ്ടായി പിന്നി, വാലിട്ട് കണ്ണെഴുതി സുന്ദരിക്കുട്ടിയായി.

ദീപക്ക് ഓലപ്പമ്പരം ഉണ്ടാക്കി കൊടുക്കുന്നത് കണ്ടുകൊണ്ടാണ് വാവ വന്നത്. ഒരു നിമിഷം ആ മുഖം ഒന്നിരുണ്ടു! പിന്നെ അവള്‍ കയ്യില്‍ പിടിച്ചു വലിച്ചു,

‘കുഞ്ഞേട്ടാ എന്നെ ഊഞ്ഞാലാട്ടി താ...’

വാവയേയും മടിയില്‍ വച്ച് ഊഞ്ഞാലില്‍ ഇരിക്കുമ്പോള്‍ അവള്‍ പറഞ്ഞു,

‘കുഞ്ഞേട്ടാ, പതുക്കേ ആടാവൂ... വാവക്ക് പേടിയാ ട്ടോ.’

കളിയും ചിരിയുമായി നേരം പോയത് അറിഞ്ഞതേ ഇല്ല. ആന്റി വന്ന് വിളിച്ചു,

‘ഇനി കുട്ടികളൊക്കെ കയ്യും, കാലും, മുഖവും ഒക്കെ കഴുകി ഊണ് കഴിക്കാന്‍ വന്നേ...’

തളത്തില്‍ വിരിച്ചിട്ട പായയുടെ അടുത്ത് നിരനിരയായി ഇട്ട തൂശനിലകള്‍. ഓരോരുത്തരായി ഇലകള്‍ക്കടുത്ത് ഇരിപ്പിടം പിടിച്ചപ്പോള്‍ ഒരു അവകാശം പോലെ വാവ തന്റെ അടുത്ത് തന്നെ ഇരുന്നു. അമ്മയും അച്ഛനും  ആന്റിയും ചേര്‍ന്ന് എല്ലാം വിളമ്പി. പരിപ്പും പപ്പടവും നെയ്യും ചേര്‍ത്ത് ആദ്യത്തെ ഉരുള ഉരുട്ടി, കണ്ണിമക്കാതെ നോക്കിയിരിക്കുന്ന വാവ, അവളുടെ അവകാശം... മെല്ലെ ചേര്‍ത്തു പിടിച്ച് ആദ്യത്തെ ഉരുള വാവയുടെ വായിലേക്ക് വച്ചു കൊടുത്തു.

‘ഉം, കുഞ്ഞേട്ടന്റെ ഉരുള കിട്ടാനാ അടുത്ത് ഇരുന്നത് അല്ലേ?’ ആന്റിയുടെ ചോദ്യം.

വാവയുടെ മുഖത്ത് നാണം കലര്‍ന്ന ചിരി.

ഫോണിന്റെ ബീപ് ബീപ്‌ ശബ്ദമാണ് ഓര്‍മകളില്‍ നിന്നുണര്‍ത്തിയത്. ആരുടെയോ ഓണാശംസകളാണ്.

വെറുതെ ഓര്‍ത്തു, ഇപ്പോഴും വാവ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടാവുമോ, ഏട്ടന്റെ ഉരുളക്കായി? തന്റെ വാവ അറിയുന്നുണ്ടാവുമോ ഓരോ ഓണക്കാലത്തും ഈ കുഞ്ഞേട്ടന്‍ അവള്‍ക്കായി ആദ്യത്തെ ഉരുള മാറ്റി വെക്കാറുണ്ടെന്ന്?

അവയവദാനം – ജീവന്‍ ദാനം

കുഞ്ഞൂസ്

അമരത്വം നേടാനുള്ള ത്വര ആദിമ മനുഷ്യന്‍ മുതല്‍ പ്രകടമായിരുന്നു. അതിനായുള്ള മാര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍ തേടുകയും പരീക്ഷണങ്ങള്‍ തുടരുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇപ്പോള്‍ ആശാവഹമായ ഒരു വഴി, ‘അവയവദാനം’ എന്ന മഹത്തായ ഒരു വഴി നമുക്ക് മുന്നില്‍ തെളിഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്നുണ്ട്. ഈ ആശയം ജനങ്ങളിലേക്ക് എത്തിക്കാനുള്ള ജോയ് .കെ.മാത്യുവിന്റെ ശ്രമമാണ് ‘മരണാനന്തരം’ എന്ന ഹൃസ്വചിത്രം.
രോഗം പ്രകൃതിയുടെ നിയമമാണ് . പക്ഷേ , സ്‌നേഹം കൊണ്ട് ഈ പ്രകൃതി നിയമത്തെ മറികടക്കാനാവുമെന്നതാണ് മനുഷ്യന്റെ മഹത്വം. മാറ്റിവെക്കാന്‍ അവയവം ലഭ്യമല്ലാത്തതിനാല്‍ മാത്രം ഓരോ മിനിട്ടിലും പതിനെട്ടു പേര്‍ വീതമാണ് നിസ്സഹായരായി ഈ ഭൂമിയില്‍ നിന്നും പ്രിയപ്പെട്ടവരെ പിരിഞ്ഞു പോകുന്നത്. നിന്നെപ്പോലെ നിന്റെ അയല്‍ക്കാരനെയും സ്‌നേഹിക്കാന്‍ സേവനത്തിന്റെ, വിവേകത്തിന്റെ നല്ലൊരു മാര്‍ഗമാണ് അവയവദാനം. മനുഷ്യസേവ തന്നെയാണ് മാധവസേവ എന്നത് അവയവദാനത്തിലൂടെ സാര്‍ത്ഥകമാക്കാന്‍ കഴിയണം. പലപ്പോഴും നാം സ്വാര്‍ത്ഥരാണ് എന്നതില്‍ തര്‍ക്കമില്ല. എങ്കില്‍പ്പോലും തനിക്കും തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവര്‍ക്കും രോഗങ്ങള്‍ വരാം എന്ന സാദ്ധ്യതയെക്കുറിച്ച് ഒന്നു ചിന്തിച്ചു നോക്കിയാല്‍ , നമ്മുടെ മനസ്സുകള്‍ അവയവദാനത്തിന് തീര്‍ച്ചയായും സന്നദ്ധമാകും. ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോഴും മരണാനന്തരവും അവയങ്ങള്‍ ദാനം ചെയ്യാന്‍ കഴിയുമെന്നത് , മറ്റൊരാള്‍ക്ക് ജീവനും ജീവിതവും കൊടുക്കുന്നതിനു തുല്യം തന്നെ…. രക്തം, വൃക്ക എന്നിവ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോള്‍ ദാനം ചെയ്യാമെങ്കില്‍ മരണശേഷം കണ്ണ് , കരള്‍ , ഹൃദയം ,ത്വക്ക് , മജ്ജ തുടങ്ങിയവ ദാനം ചെയ്തു മരണത്തിന്റെ കരാളവക്ത്രത്തില്‍ നിന്നും ആയിരങ്ങളെ ജീവിതത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു കൊണ്ടുവരാന്‍ നമുക്ക് കഴിയും. അങ്ങിനെ ജന്മങ്ങളില്‍ നിന്നു ജന്മങ്ങളിലേക്കു അവനവനെ പകരാനും.
തന്റെ വൃക്കകളില്‍ ഒന്ന്, ഷംസുദ്ദീന്‍ എന്ന ചെറുപ്പക്കാരന് നല്‍കിക്കൊണ്ട് ശ്രീ. കൊച്ചൌസേപ്പ് ചിറ്റിലപ്പിള്ളി പ്രദര്‍ശിപ്പിച്ച മാനവസ്‌നേഹം ഇന്നൊരു തരംഗമായി പടരുകയാണ്. മരണാനന്തരം കണ്ണുകള്‍ ദാനം ചെയ്യാനും മസ്തിഷ്‌ക്കമരണം സംഭവിച്ചവരുടെ അവയവങ്ങള്‍ ദാനം ചെയ്യാനും ബന്ധുക്കള്‍ തയ്യാറാവുന്നതും എല്ലാം സേവനത്തിന്റെ , സ്‌നേഹത്തിന്റെ പുതിയ പാതയില്‍ തെളിയുന്ന പൊന്‍ കിരണങ്ങളായി മാറുന്നു. രോഗികള്‍ക്ക് പ്രതീക്ഷയുടെ പുത്തനുണര്‍വുകള്‍ നല്‍കുന്നു.
അവയവദാനം എന്ന മഹത്തായ ദൌത്യം ഏറ്റെടുക്കാന്‍ നമ്മുടെ മനസുകള്‍ സന്നദ്ധമാക്കാനും അവയവ ദാനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവബോധം വ്യാപകമാക്കാനും മദര്‍വിഷന്റെ ബാനറില്‍ ജീസന്‍ ജോസ് നിര്‍മിച്ച്, ജോയ് . കെ. മാത്യു സംവിധാനം ചെയ്യുന്ന ഹൃസ്വസന്ദേശചിത്രമാണ് ‘മരണാനന്തരം’. മലയാള സിനിമയുടെ അമ്മ കവിയൂര്‍ പൊന്നമ്മ, കൊച്ചൌസേപ്പ് ചിറ്റിലപ്പിള്ളി, ലോക ടേബിള്‍ ടെന്നീസ് താരം മരിയ റോണി, അഡ്വ. എ.എം. ആരിഫ്, കാവാലം നാരായണപ്പണിക്കര്‍ , വയലാര്‍ ഗോപാലകൃഷ്ണന്‍ , അഗസ്റ്റിന്‍ കടമക്കുടി, ജോസ് തെറ്റയില്‍ തുടങ്ങിയവര്‍ ഈ ചിത്രത്തിലൂടെ അവയവദാനം എന്ന മഹത്തായ ആശയം പ്രേക്ഷകഹൃദയങ്ങളിലേക്ക് എത്തിക്കുന്നു. ചിത്രത്തിന്റെ പ്രദര്‍ശനോദ്ഘാടനം എറണാകുളം ഗസ്റ്റ് ഹൌസ് ഹാളില്‍ വെച്ച് ബഹു. കേരള മുഖ്യമന്ത്രി ശ്രീ. ഉമ്മന്‍ ചാണ്ടി നിര്‍വഹിച്ചു. പ്രശസ്ത സംവിധായകന്‍ ശ്രീ. സിബി മലയില്‍ പ്രകാശന കര്‍മം ചെയ്തു.
സമൂഹത്തിന്റെ പങ്കാളിത്തം ഏറെ ആവശ്യമുള്ള അവയവദാനം എന്ന സേവനത്തിലേക്ക് ജനശ്രദ്ധ ക്ഷണിക്കുന്ന ഈ ചിത്രം സംസ്ഥാന ആരോഗ്യവകുപ്പുമായി സഹകരിച്ച് തീയേറ്ററുകളിലൂടെയും ടെലിവിഷനിലൂടെയും സോഷ്യല്‍ നെറ്റ് വര്‍ക്കുകളിലൂടെയും ഉടന്‍ പ്രദര്‍ശനത്തിനെത്തും.
അവയവദാനത്തിന് ഇന്ത്യയിലെ നടപടി ക്രമങ്ങള്‍ എന്തൊക്കെയാണ്, ദാതാവിന് പണച്ചിലവുണ്ടോ എന്നൊക്കെയുള്ള സംശയങ്ങള്‍ക്ക് ഫേസ്ബുക്കിലൂടെയും ഗൂഗിള്‍ പ്ലസ്സിലൂടെയും നടത്തിയ അന്വേഷണത്തിന് ലഭിച്ച അനേകം മറുപടികളില്‍ നിന്നും പ്രസക്തമായ ഒന്ന് ഇതോടൊപ്പം ഇവിടെ ചേര്‍ക്കുന്നു.

Organ Donation – Answers to some frequently asked questions (അവയവദാനം സംബന്ധിച്ച് പ്രസക്തമായ ചില ചോദ്യങ്ങളും അവയ്ക്കുള്ള മറുപടികളും)
Your Questions answered by: Dr. Ramesh Shenoy Consultant Radiologist & Exec. Member, IMA Cochin(നിങ്ങളുടെ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഉത്തരം നൽകുന്നത്:ഡോ. രമേഷ് ഷേണായ്, കണ്‍സല്‍ട്ടന്റ് റേഡിയോളജിസ്റ്റ് & എക്സിക്ക്യൂട്ടിവ് മെമ്പര്‍ , ഐ.എം.എ കൊച്ചി)
1. What is meant by organ donation?(അവയവദാനം എന്നാല്‍ എന്താണ് ?)
Ans: Patients who are suffering from malfunctioning of organs like heart, liver, kidneys, pancreas and lungs can prolong their life only through transplantation of the organs. The process of donating healthy organs by one human being, living or dead (cadaver), to another is called organ donation.(ഹൃദയം, വൃക്ക, കരള്‍, പാന്‍ക്രിയാസ് (ആഗ്നേയ ഗ്രന്ഥി), ശ്വാസകോശങ്ങള്‍  എന്നിവ തകരാറിലായ രോഗികള്‍ക്ക് അവരുടെ ജീവന്‍  നിലനിര്‍ത്തണമെങ്കില്‍  അവയവങ്ങള്‍ മാറ്റിവച്ചേ മതിയാകൂ. ജീവിച്ചിരിക്കുന്നതോ മരിച്ചതോ ആയ ഒരു മനുഷ്യന്റെ അവയവങ്ങള്‍  മറ്റൊരാള്‍ക്ക് മാറ്റി വയ്ക്കുന്നതാണു അവയവദാനം.)
2. What is the need for organ donation?(അവയവദാനത്തിന്റെ ആവശ്യകത എന്താണ്?)
Ans: There are about two million patients with end stage organ failure in our country. Every year another two lakh patients are added to this list. On an average one person becomes a patient of organ failure every four minutes and one patient dies every five minutes waiting for suitable organ. Huge number of precious organs from dead persons are simply destroyed by burning or burying. Thousands of lives can be saved if we decide to donate our organs, after death, to these unfortunate victims of organ failure. It is indeed sad that even though lakhs of people suffer ‘Brain Death’, every year in our country only about 50 people donate their organs. (നമ്മുടെ രാജ്യത്ത് ഏതാണ്ട് 20 ലക്ഷത്തോളം ആളുകള്‍ അവയവങ്ങള്‍  പ്രവര്‍ത്തനരഹിതമായതിനാല്‍  മരണാസന്നരായവരാണ്. ഈ പട്ടികയിലേക്ക് ഓരോ വര്‍ഷവും 2 ലക്ഷം ആളുകള്‍  വീതം കൂട്ടിച്ചേര്‍ക്കപ്പെടുന്നു. ശരാശരി ഓരോ നാലു മിനിറ്റിലും ഒരു വ്യക്തി വീതം അവയവങ്ങള്‍  പ്രവര്‍ത്തനരഹിതമായി രോഗിയാകുകയും ഓരോ അഞ്ചു മിനിറ്റിലും ശരാശരി ഒരാള്‍ അവയവദാനം കാത്തിരിക്കുന്നവരില്‍ മരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. സാധാരണയായി മരിക്കുന്ന ഓരോ ആളുകളുടെയും അമൂല്യമായ വലിയൊരളവ് അവയവങ്ങള്‍ ദഹിപ്പിക്കപ്പെടുകയോ കുഴിച്ച് മൂടപ്പെടുകയോ ചെയ്യുന്നു. മരണശേഷം അവയവങ്ങള്‍ ദാനം ചെയ്യാമെന്ന് നമ്മള്‍ തീരുമാനിച്ചാല്‍ അവയവങ്ങള്‍ പ്രവര്‍ത്തനരഹിതമായ ആയിരക്കണക്കിനു നിര്‍ഭാഗ്യരുടെ ജീവന്‍ രക്ഷിക്കാന്‍ കഴിയും. ലക്ഷക്കണക്കിനു ആളുകള്‍  മസ്തിഷ്കമരണത്തിനു കീഴടങ്ങുന്ന നമ്മുടെ രാജ്യത്ത് വെറും 50 ഓളം ആളുകളാണ്  അവയവദാനത്തിനു മുതിരുന്നതെന്നത് തികച്ചും ദു:ഖകരമായ ഒരു വസ്തുതയാണ്)
3. Are there no other remedies for patients with end stage organ failure?(അവയവങ്ങള്‍  പ്രവര്‍ത്തനരഹിതമായി മരണാസന്നരായ ആളുകളുടെ പ്രശ്നം പരിഹരിക്കാന്‍ മറ്റെന്തെങ്കിലും മാര്‍ഗങ്ങള്‍  ഉണ്ടോ?)
Ans: Except for kidneys the only remedy for patients with organ failure is transplantation. Patients with kidney failure can survive on dialysis. However, the cost involved is prohibitive and there is great physical strain involved in dialysis.(വൃക്കരോഗികള്‍  ഒഴികെ മറ്റെല്ലാ രോഗികള്‍ക്കും അവയവദാനം മാത്രമാണു ഏക പരിഹാര മാര്‍ഗ്ഗം. വൃക്ക പ്രശ്നമുള്ളവര്‍ക്ക് ഡയാലിസിസ് ചെയ്ത് പ്രശ്നത്തെ അതിജീവിക്കാം, എന്നിരിക്കിലും അതിനുള്ള ചെലവ് അതിഭീമവും അപ്രാപ്യവും ആണെന്ന് മാത്രമല്ല ശാരീരികമായ മറ്റു പ്രശ്നങ്ങള്‍ക്കും കാരണമാകുന്നു)
4. Which are the organs that can be transplanted?(ദാനം ചെയ്യാവുന്ന അവയവങ്ങള്‍ ഏതൊക്കെയാകുന്നു?)
Ans:There are two types of organs which can be successfully transplanted.
(a)Life saving organs such as heart, liver, kidney, pancreas and lung.
(b)Life supporting organs such as eye, skin and bone.
(വിജയകരമായി മാറ്റിവയ്ക്കാവുന്ന രണ്ട് തരം അവയവങ്ങളാണുള്ളത്.
(എ) ഹൃദയം, കരള്‍, വൃക്ക, പാന്‍ക്രിയാസ്, ശ്വാസകോശങ്ങള്‍ തുടങ്ങിയ ജീവന്‍രക്ഷാ അവയവങ്ങള്‍
(ബി) ജീവനെ തുണയ്ക്കുന്ന അവയവങ്ങളായ കണ്ണ്, ചര്‍മ്മം, അസ്ഥി തുടങ്ങിയവ)
5. Can organs be donated by living persons?( ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന ആളുകള്‍ക്ക് അവയവങ്ങള്‍ ദാനം ചെയ്യാന്‍ കഴിയുമോ?)
Ans: One kidney and a small portion of liver can be donated by living persons. All other organs can be donated only after death.(ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോള്‍ ദാനം ചെയ്യാന്‍ കഴിയുന്നത് ഒരു വൃക്കയും, കരളിന്റെ അല്‍പ്പം ഭാഗവുമാണ് . മറ്റ് അവയവങ്ങളെല്ലാം മരണ ശേഷമാണ് ദാനം ചെയ്യപ്പെടുക.)
6. Who can donate organs?(ആര്‍ക്കാണ് അവയവദാനം ചെയ്യാന്‍ കഴിയുന്നത് ?)
Ans: Any healthy person between the age group of one to 70 can donate organs. The deciding factor is the health of the organs rather than the age.(1 വയസ്സിനും 70 വയസ്സിനും ഇടയിലുള്ള ആരോഗ്യമുള്ള ആര്‍ക്കും അവയവങ്ങള്‍ ദാനം ചെയ്യാവുന്നതാണ്. അവയവദാനത്തിനു പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നത് ദാതാവിന്റെ പ്രായത്തേക്കാള്‍ അവയവത്തിന്റെ ആരോഗ്യമാണ്)
7. What kinds of patients can qualify as organ donors?(ഏത് തരം രോഗികളെയാണു അവയവദാനത്തിനു അര്‍ഹരായി പരിഗണിക്കുന്നത്?)
Ans: Patients who suffer Brain Death are the potential donors(മസ്തിഷ്ക മരണം സംഭവിച്ചവരെ)
8. How many patients will be benefited from one cadaver?(ഒരു മൃതദേഹത്തില്‍ നിന്ന് എത്ര രോഗികള്‍ക്ക് ഗുണം ലഭിക്കും ?)
Ans: One cadaver can gift life to at least six patients apart from restoring eye sight to two blind persons.(രണ്ട് അന്ധര്‍ക്ക് കാഴ്ച നല്‍കുന്നത് കൂടാതെ ചുരുങ്ങിയത് 6 രോഗികള്‍ക്ക് സഹായം നല്കാന്‍  ഒരു മൃതദേഹത്തിനു കഴിയും)
9. What is meant by Brain Death?(മസ്തിഷ്ക മരണം എന്നാല്‍ എന്താണ്?)
Ans:Brain death is a stage when the brain does not function, there is no spontaneous breathing, patient is completely unconscious and has no response to external stimuli. The patient will be on a life support system popularly known as the ventilator. The heart is beating and the organs are functioning normally. The patient can never recover from this stage. The moment the ventilator is disconnected breathing stops with the result the heart also stops beating.(ബാഹ്യ ഉദ്ദീപനങ്ങളോട് ഒരു തരത്തിലും പ്രതികരിക്കാതെ, സ്വാഭാവികമായി ശ്വസിക്കാന്‍ കഴിയാതെ, അബോധാവസ്ഥയില്‍ കഴിയുന്ന , മസ്തിഷ്‌കം പ്രവര്‍ത്തനം നിലച്ച വ്യക്തിയുടെ അവസ്ഥയാണ് മസ്തിഷ്‌ക മരണം എന്നത് കൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. വെന്റിലേറ്റര്‍ എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന ജീവന്‍ നിലനിര്‍ത്തല്‍ ഉപകരണത്തിന്റെ സഹായത്തോടെ ആയിരിക്കും രോഗിയുടെ ജീവന്‍ സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഹൃദയം മിടിക്കുകയും, അവയവങ്ങള്‍ എല്ലാം പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നുമുണ്ടാകും. രോഗി ഈ അവസ്ഥയില്‍ നിന്ന് ഒരിക്കലും മെച്ചപ്പെടുന്നില്ല. വെന്റിലേറ്റര്‍ നീക്കം ചെയ്യപ്പെടുന്ന നിമിഷം ശ്വസനവും തുടര്‍ന്ന് ഹൃദയപ്രവര്‍ത്തനവും നിലയ്ക്കും.)
10. How does Brain Death occur?(എങ്ങനെയാണ് മസ്തിഷ്കമരണം സംഭവിക്കുന്നത്?)
Ans: Brain Death occurs due to primary neurological conditions like head injury, stroke, brain tumour or non-recovery of brain function following cardiac arrest or prolonged cardio pulmonary- resuscitation. Road traffic accidents are the most potent source of Brain Death. (നാഡിവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് അപകടം സംഭവിക്കുന്ന തരത്തില്‍ തലയ്ക്ക് ഏല്‍ക്കുന്ന ക്ഷതങ്ങള്‍, പക്ഷാഘാതം, മസ്തിഷ്ക മുഴ അല്ലെങ്കില്‍ സുഖപ്പെടുത്താന്‍ കഴിയാത്ത വിധം മസ്തിഷ്കം തകരാറിലാകുന്നതും തുടര്‍ന്ന് ഹൃദയാഘാതം അല്ലെങ്കില്‍ ഹൃദയ ശ്വാസകോശ പുനരുജ്ജീവനം തടസ്സപ്പെടുന്നത്. മസ്തിഷ്ക മരണങ്ങള്‍ക്ക്  സാധാരണ കാരണമാകുന്നത് റോഡപകടങ്ങളാണ്)
11. Can organs be donated by persons who die for reasons other than brain death?(മസ്തിഷ്ക മരണമല്ലാതെ മരിച്ച ആളുകളുടെ അവയവങ്ങള്‍ ദാനം ചെയ്യാന്‍ കഴിയുമോ?)
Ans: No. Only those who suffer ‘brain death’ can donate organs. This is because even though the person is dead the heart is kept beating through the ventilator and the organs function normally. However, in other types of death the heart stops first with the result blood supply to the vital organs is disrupted and the organs cease to function. Naturally the organs are of no use. (ഇല്ല. മസ്തിഷ്‌ക മരണം സംഭവിച്ച ആളുകളുടെ അവയവങ്ങള്‍ മാത്രമാണ് ദാനം ചെയ്യാന്‍ കഴിയുക. ഇതിനു കാരണം വ്യക്തി മരണപ്പെട്ടാലും വെന്റിലേറ്റര്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നതിനാല്‍ ഹൃദയം മിടിച്ച് കൊണ്ടിരിക്കുകയും അവയവങ്ങള്‍ സാധാരണ പോലെ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നു എന്നതുമാകുന്നു. മറ്റുള്ള മരണങ്ങളിലാകട്ടെ ഹൃദയം ആദ്യം നിലയ്ക്കുകയും തല്‍ഫലമായി അവയവങ്ങളിലേക്കുള്ള രക്ത പ്രവാഹം നിലച്ച് ജൈവ പ്രധാനമായ ആ അവയവങ്ങള്‍ പ്രവര്‍ത്തനരഹിതമാകുകയും ചെയ്യുന്നു. സാധാരണയായി അത്തരം അവയവങ്ങള്‍ കൊണ്ട് പ്രയോജനം ഉണ്ടാകാറില്ല.)
12. What are the pre-requisites for recognizing ‘Brain Death’ and organ retrieval?(മസ്തിഷ്ക മരണം മനസ്സിലാക്കാനും അവയവങ്ങള്‍ നീക്കം ചെയ്യാനുമുള്ള മുന്‍വിധികള്‍ എന്തൊക്കെയാണ്?)
Ans: On getting the consent of the family members of the brain dead person for removal of organs for transplantation two different doctors who are not involved with the treatment of the patient and who are from the panel of doctors from different hospitals recommended by the Government, along with the treating doctor and medical superintendent of the hospital carry out a series of tests twice to confirm that the patient is ‘Brain Dead’. The standards are very stringent and are accepted medically, legally and ethically, all over the world. Immediately after confirmation of ‘Brain Death’ the required organs are retrieved prior to cardiac arrest. In medico-legal cases, the police inquest has to be completed before organs can be retrieved. The medico-legal post mortem will be carried out after organ removal.(മസ്തിഷ്‌ക മരണം സംഭവിച്ച രോഗിയുടെ അവയങ്ങള്‍ ബന്ധുജനത്തിന്റെ സമ്മതം ലഭിച്ച ശേഷം നീക്കം ചെയ്യാന്‍ രോഗിയെ ചികിത്സിച്ചവര്‍ അല്ലാത്ത, വിവിധ ആശുപത്രികളില്‍ നിന്നുള്ള സര്‍ക്കാര്‍ നിര്‍ദ്ദേശിക്കുന്ന ഡോക്ടര്‍മാരുടെ പാനലില്‍ നിന്നുള്ള രണ്ട് ഡോക്ടര്‍മാരും, ചികിത്സിച്ച ഡോക്ടറും, ആ ആശുപത്രിയുടെ മെഡിക്കല്‍ സൂപ്രണ്ടും ഉള്‍പ്പെടുന്ന സംഘം നിരവധി ടെസ്റ്റുകളിലൂടെ മസ്തിഷ്‌കമരണം സ്ഥിരീകരിക്കുകയാണ് ആദ്യം ചെയ്യുന്നത്. അതിനുള്ള മാനകങ്ങള്‍ വളരെ കര്‍ശനവും വൈദ്യശാസ്ത്രപരമായി അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടതും നിയമപരമായും ധാര്‍മ്മികമായും അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തില്‍ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടതും ആയിരിക്കും. മസ്തിഷ്‌കമരണം സ്ഥിരീകരിച്ച ഉടനെ അവയവങ്ങള്‍ നീക്കം ചെയ്യുന്നു. നിയമപരമായ നടപടികള്‍ ഉണ്ടെങ്കില്‍ അവയവങ്ങള്‍ നീക്കം ചെയ്യും മുന്‍പ് പോലിസ് ഇന്‍ക്വസ്റ്റ് കൂടെ പൂര്‍ത്തിയാക്കുന്നതാണ്. അവയവങ്ങള്‍ നീക്കം ചെയ്ത ശേഷമായിരിക്കും പോസ്റ്റ്‌മോര്‍ട്ടം ചെയ്യുന്നത്.)

13. How quickly organ transplant takes place?(അവയവം മാറ്റിവയ്ക്കല്‍ എത്ര മാത്രം വേഗത്തില്‍  നടക്കുന്നു?)
Ans: The moment the life support system is disconnected, the vital organs will start collapsing starting with cardiac arrest. Hence it is crucial that the organs be transplanted from the donor to the recipient as quickly as possible.(ജീവന്‍ നിലനിര്‍ത്തുന്ന ഉപകരണങ്ങള്‍ മാറ്റിയാല്‍ ജീവല്‍പ്രധാനമായ അവയവങ്ങള്‍ എല്ലാം ഹൃദയപരാജയം കാരണം നശിക്കാന്‍ തുടങ്ങുമെന്നതിനാല്‍ എത്രയും പെട്ടെന്ന് ദാതാവില്‍ നിന്ന് അവയവങ്ങള്‍ മാറ്റി സ്വീകര്‍ത്താവില്‍ ഘടിപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ട്.)
14. Is any cost involved in organ donation?(അവയവദാനത്തിന് എന്തെങ്കിലും ചെലവുകള്‍ ഉണ്ടോ?)
Ans: No. All the cost will be borne by the recipient/ hospital or other social organizations in case the recipient cannot afford the payment.(ഇല്ല. എല്ലാ ചെലവുകളും സ്വീകര്‍ത്താവ്/ ആശുപത്രി അല്ലെങ്കില്‍ സ്വീകര്‍ത്താവിനു ചെലവ് താങ്ങാന്‍ കഴിയില്ലെങ്കില്‍ മറ്റു സാമൂഹ്യസംഘടനകള്‍ വഹിക്കുന്നതാണ്)
15. Will the organ donation leave the body disfigured?(അവയവദാനം മൃതദേഹത്തെ വികൃതമാക്കുമോ?
Ans: Not at all. The recovery of organs is carried out with utmost care in the normal operation theatre by trained surgeons. The body will be handed over to the family with the wounds properly stitched and dressed.(ഒരിക്കലുമില്ല. അവയവങ്ങള്‍ നീക്കം ചെയ്യുന്നത് പരിശീലനം ലഭിച്ച ശസ്ത്രക്രിയാവിദഗ്ദരാണ്. അതും സാധാരണ ഓപ്പറേഷന്‍ തീയറ്ററില്‍ തന്നെ. യഥാവിധി തുന്നലുകളും മറ്റും നടത്തിയ ശേഷമേ ശരീരം ബന്ധുക്കള്‍ക്ക് വിട്ടുകൊടുക്കൂകയുള്ളു.)
16. How much time is taken for removal of the organs?(അവയവങ്ങള്‍ നീക്കം ചെയ്യാന്‍ എത്ര സമയം എടുക്കും?)
Ans: Normally it takes about one to two hours.(സാധാരണയായി ഒന്നോ രണ്ടോ മണിക്കൂറുകള്)
17. Are there any religious objections to organ donation?(അവയവദാനത്തിനു മതപരമായ എന്തെങ്കിലും വിലക്കുകള്‍ ഉണ്ടോ?)
Ans: Not only that there is no objection, all the religions totally support the concept of organ donation because it is the very life that a person donates to another.(വിലക്കുകള്‍ ഇല്ലെന്ന് മാത്രമല്ല എല്ലാ മതങ്ങളും അവയവദാനത്തെ പ്രോത്സാഹിപ്പികയാണു ചെയ്യുന്നത്. കാരണം ഇത് ഒരാള്‍ മറ്റൊരാള്‍ക്ക് ജീവന്‍ തന്നെ ദാനം ചെയ്യുന്നതിനു സമമാണ്.)
18. Whom should one contact for organ donation?(അവയവദാനത്തിനു ഒരാള്‍ ആരെയാണു സമീപിക്കേണ്ടത്?)
Ans: SORT, The Society for Organ Retrieval and Transplantation, a registered society is functioning at Cochin under the patronage of the IMA, Cochin Chapter. This society is a non profit voluntary service organisation working with canters recognised by the Government for cadaver transplantation and co-ordinating the donation and transplantation of organs. The SORT is maintaining a waiting list of patients awaiting transplant. On receiving information from you, the SORT will assess suitability of organ donation. Based on the blood group and other medical criteria for organ matching, the recipient will be selected for transplantation. Persons desirous of donating their organs, after death, can register their wish with the society. Those who pledge to donate their organs will be provided with a donor card. There is no cost involved in this process.(SORT (സോര്‍ട്ട്) സൊസൈറ്റി ഫോര്‍ ഓര്‍ഗന്‍ റിട്രീവല്‍ ആന്‍ഡ് ട്രാന്‍സ്പ്ലാന്റെഷന്‍) ഐ.എം.ഏ കൊച്ചി വിഭാഗത്തിന്റെ സംരക്ഷണയില്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന ഒരു സംഘടനയാണ്. ഇത് സര്‍ക്കാര്‍ അംഗീകൃതമാണ്. അവയവദാന മാറ്റിവയ്ക്കല്‍ പ്രക്രിയകള്‍ ഏകോപിപ്പിക്കുന്നു. അവയവദാനത്തിനായി കാത്തിരിക്കുന്ന രോഗികളുടെ ഒരു ലിസ്റ്റ് സോര്‍ട്ട് സൂക്ഷിക്കുന്നു. താങ്കളില്‍ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന വിവരങ്ങള്‍ക്കനുസരിച്ച് അവയവങ്ങള്‍ ദാനത്തിനു എത്ര മാത്രം അനുയോജ്യമെന്ന് സോര്‍ട്ട് നിര്‍ണ്ണയിക്കും. രക്തഗ്രൂപ്പ് , മറ്റ് വൈദ്യശാസ്ത്ര മാനദണ്ഡങ്ങള്‍ എന്നിവ അനുസരിച്ച് സ്വീകര്‍ത്താവിനെ നിര്‍ണ്ണയിക്കുന്നു. മരണശേഷം അവയവങ്ങള്‍ ദാനം ചെയ്യാന്‍ താല്പര്യമുള്ള ആളുകള്‍ക്ക് അവരുടെ ആഗ്രഹം സോര്‍ട്ടില്‍ രെജിസ്റ്റര്‍ ചെയ്യാവുന്നതാണ്. അവയവങ്ങള്‍ ദാനം ചെയ്യുമെന്ന് പ്രതിജ്ഞ എടുക്കുന്ന ആളുകള്‍ക്ക് ഒരു ഡോണര്‍ കാര്‍ഡ് നല്‍കുന്നു. ഇതിനൊന്നും ഒരു ചെലവുകളും വരുന്നതല്ല.)
19. What is the role of the family members of the dead person for organ donation?(അവയവ ദാനത്തില്‍ , മരണപ്പെട്ട വ്യക്തിയുടെ ബന്ധുക്കളുടെ പങ്കെന്താണ്?)
Ans: One thing that should be kept in mind is that even though a person has pledged his organs the organs will be retrieved only after getting the consent of the family members. Therefore, it is very important to talk to the family about your wish to donate the organs. The single most important way to register as a donor is to register your wish with the family so that they will know about your beautiful wish and take appropriate action at the right moment. Even if organs have not been pledged, with any organization, before death, the organs can still be donated by the family. (മനസ്സില്‍ സൂക്ഷിക്കേണ്ട ഒരു പ്രധാന കാര്യം ഇതാണ്. അവയവദാനം ചെയ്യുമെന്ന് പ്രതിജ്ഞ എടുത്തിട്ടുണ്ടെങ്കിലും അവയവങ്ങള്‍ നീക്കം ചെയ്യണമെങ്കില്‍ ബന്ധുക്കളുടെ സമ്മതം അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്. അതിനാല്‍ ഈ കാര്യത്തെക്കുറിച്ച് കുടുംബാംഗങ്ങളോട് സംസാരിക്കേണ്ടത് അത്യാവശ്യമാണ്. അവയവദാന പ്രതിജ്ഞ എടുക്കാന്‍ ഏറ്റവും നല്ലത് കുടുംബത്തോടൊപ്പം വന്ന് രെജിസ്റ്റര്‍ ചെയ്യുക എന്നതാകുന്നു, കാരണം അവര്‍ക്ക് നിങ്ങളുടെ മനോഹരമായ ഉദ്ദേശശുദ്ധി നേരില്‍ അനുഭവപ്പെടുന്നു. വ്യക്തി മരണത്തിനു മുന്‍പ് അവയവദാന പ്രതിജ്ഞ എടുത്തില്ലെങ്കിലും കുടുംബത്തിനു ആ വ്യക്തിയുടെ അവയവങ്ങള്‍ ദാനം ചെയ്യാവുന്നതാണ്)
* DON’T TAKE YOUR ORGANS TO HEAVEN FOR THEY ARE NOT NEEDED THERE:
After you have departed from this world organ donation in the most wonderful legacy you can leave behind. The eyes continue to see the wonders of the world and the heart continues to sing a new song. After our death, we don’t need any of our organs. So after all why burn or bury them when we can save so many lives, besides restoring sight of two blind people.
(സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിലേക്ക് നിങ്ങളുടെ അവയവങ്ങള്‍ കൊണ്ട് പോകാതിരിക്കുക, എന്തെന്നാല്‍ അവ അവിടെ ആവശ്യമില്ല: ഈ ലോകം വിട്ട് നിങ്ങള്‍ പോയാലും നിങ്ങള്‍ക്ക് ഇവിടെ അവശേഷിപ്പിക്കാവുന്ന ഏറ്റവും നല്ല സ്വത്ത് അവയവദാനമാകുന്നു. കണ്ണുകള്‍ തുടര്‍ന്നും ലോകത്തിലെ അത്ഭുതങ്ങള്‍ ദര്‍ശിക്കട്ടെ, ഹൃദയം ഒരു പുതിയ ഗാനം ആലപിക്കാന്‍ തുടങ്ങട്ടെ… മരണശേഷം നമുക്ക് ഒരു അവയവവും ആവശ്യമായി വരുന്നില്ല. അന്ധരായ ആളുകള്‍ക്ക് കാഴ്ച ന ല്‍കാമെന്നത് കൂടാതെ അനവധി ആളുകളുടെ ജീവിതം രക്ഷിക്കാമെന്നിരിക്കെ എന്തിനാണവ കുഴിച്ച് മൂടുന്നതും ദഹിപ്പിച്ച് കളയുന്നതും…)

കര്‍ത്താവും ഭര്‍ത്താവും

• കുഞ്ഞൂസ് 

സാമ്പത്തീക പരാധീനതകള്‍ കാരണം വിവാഹം നീണ്ടുപോയ മോളിക്ക് ഒരു ദിവസം ജ്ഞാനോദയം ഉണ്ടായി....

ഒരുനാള്‍ അതിരാവിലെ മോളിയുടെ വീട്ടില്‍ നിന്നും ഉച്ചത്തിലുള്ള പ്രാര്‍ത്ഥന കേട്ടാണ് അയല്‍വാസികള്‍ ഉണര്‍ന്നത്. എന്തോ അത്യാപത്ത് സംഭവിച്ചു എന്നോര്‍ത്താണ് അവരെല്ലാം മോളിയുടെ വീട്ടിലേക്കു ഓടിയത്. 

ഓടുന്നതിനിടയില്‍ പരസ്പരം വിളിച്ചു ചോദിക്കാനും അറിയാത്തവരെ അറിയിക്കാനും അവര്‍ മറന്നില്ല. അങ്ങിനെ മോളിയുടെ വീട്ടില്‍ ചെന്നപ്പോള്‍ , കണ്ട കാഴ്ചയോ...? മുട്ടിന്മേല്‍ നിന്ന് ഉറക്കെയുറക്കെ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്ന മോളിയെ...!!! പ്രാര്‍ത്ഥനയല്ലേ എന്തിനെന്നറിയാതെ അവരും കൂടി... പെട്ടന്നാണു മോളിയുടെ പ്രഖ്യാപനമുണ്ടായത്,

"ഇന്നലെ സ്വപ്നത്തില്‍ കര്‍ത്താവു പ്രത്യക്ഷപെട്ടു പറഞ്ഞു, മോളീ നിന്നെ ഞാന്‍ തിരഞ്ഞെടുത്തിരിക്കുന്നു. അതെ ഇന്ന് മുതല്‍ കര്‍ത്താവിനു വേണ്ടിയാണ് എന്റെ ജീവിതം. എനിക്ക് ഇനി കര്‍ത്താവു മതി. ഹാലേലൂയാ ഹാലേലൂയാ..."

ഒന്നും മനസിലാകാതെ അവരും ഏറ്റു പറഞ്ഞു

" ഹാലേലൂയാ  ഹാലേലൂയാ"

വാര്‍ത്ത‍ നാടെങ്ങും പടര്‍ന്നു...ദിവസങ്ങളും ആഴ്ചകളും കടന്നു പോയി. മോളി അങ്ങിനെ മോളി മാതാവായി മാറി.

പ്രാര്‍ത്ഥനക്കായി ഓലമേഞ്ഞ ഒരു ചെറിയ ഷെഡ്‌  ഭക്തരുടെ  ശ്രമഫലമായി ആ മുറ്റത്തുയര്‍ന്നു. ഇരുപത്തിനാലു   മണിക്കൂറും അവിടെ നിന്നു പ്രാര്‍ത്ഥനകള്‍ ഉയര്‍ന്നു കേട്ടു. അയല്‍ക്കാരുടെ പരാതിയും കൂടി വന്നു.

മോളിമാതാവിന്റെ പ്രശസ്തി ഗ്രാമത്തിന്റെ അതിരുകള്‍ കടന്നു.

ഭക്തരുടെ ഒഴുക്കായി, ഓലമേഞ്ഞ ഷെഡിന്റെ സ്ഥാനത്ത് കോണ്‍ക്രീറ്റില്‍ വാര്‍ത്ത‍ വലിയ ഹാള്‍ . മോളിയുടെ വീടിരുന്ന സ്ഥലത്ത് മോളിമാതാവിന്റെ വിശ്രമത്തിനായി ഇരുനില ബംഗ്ളാവ് ...! 

അയല്‍നാട്ടില്‍ നിന്നും വന്ന ഒരു ഭക്തന്‍ , മോളിയുടെ അരുമശിഷ്യനായി മാറി. ഊണും ഉറക്കവുമെല്ലാം അവിടെ തന്നെ.

ഒരുനാള്‍ രാവിലെ പ്രാര്‍ത്ഥനയ്ക്ക് വന്ന ജനം മാതാവിനെയും ശിഷ്യനെയും  കാണാതെ അമ്പരന്നു. എന്തു   സംഭവിച്ചുവെന്നറിയാതെ ഊഹാപോഹങ്ങളുമായി നിന്ന അവര്‍ക്കടുത്തേക്കു കയ്യില്‍ വരണ്യമാലയുമായി മോളിമാതാവും ശിഷ്യനും കാറില്‍ വന്നിറങ്ങി, മിഴിച്ചു നിന്ന ഭക്തജനത്തിനോടായി മോളിമാതാവ് പറഞ്ഞു,

 "എനിക്കിനി കര്‍ത്താവു വേണ്ടാ, ഭര്‍ത്താവു മതി"

ശിഷ്യന്റെ കയ്യും പിടിച്ചു വീടിനകത്തേക്ക് കയറിപ്പോയ മോളിയെ നോക്കി ജനം വാ പൊളിച്ചു നിന്നു.

"and here after they lived happily ever" എന്നു പറയാറായിട്ടില്ല...!!!

മികച്ച ബ്ലോഗർ നിരക്ഷരനുമാരി അഭിമുഖം

 കുഞ്ഞൂസ്

ഏറെ കൌതുകമുണര്‍ത്തിയും വിവാദങ്ങള്‍ സൃഷ്ടിച്ചും ജനശ്രദ്ധ പിടിച്ചു പറ്റിയ ബൂലോകം  സംഘടിപ്പിച്ച സൂപ്പര്‍ ബ്‌ളോഗര്‍ അവാര്‍ഡ് 2011, തികച്ചും യോഗ്യരായ രണ്ടുപേരെ തിരഞ്ഞെടുത്തു കൊണ്ട് ഭംഗിയായി അവസാനിച്ചു. രണ്ട് ഘട്ടങ്ങളായി നടത്തിയ വോട്ടെടുപ്പില്‍, അവസാന ലിസ്റ്റിലെ പത്തു പേരില്‍ നിന്നും ഓണ്‍ലൈന്‍ വോട്ടിങ്ങിലൂടെ  സീനിയര്‍ ബ്ലോഗറും  സാമൂഹിക നന്മയെ ലക്ഷ്യമാക്കി മാതൃകാപരമായ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ സംഘടിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന നിരക്ഷരന്‍  എന്ന ശ്രീ മനോജ് രവീന്ദ്രനാണ്  സൂപ്പര്‍ ബ്ലോഗറായി തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടത്  . പ്രശസ്ത  ബ്ലോഗറും കാര്‍ട്ടൂണിസ്റ്റും  ഫോട്ടോ ഗ്രാഫറുമായ ശ്രീ നൌഷാദ് അകമ്പാടം  ഫസ്റ്റ് റണ്ണര്‍ അപ്പായും  തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു. രണ്ട് പേര്‍ക്കും ബൂലോകത്തിന്റെയും സഹൃദയരുടെയും ഹൃദയം നിറഞ്ഞ അഭിനന്ദനങ്ങള്‍ …!

പതിമൂവായിരം രൂപയും ഫലകവും പ്രശസ്തി പത്രവുമാണ് ഒന്നാം സമ്മാനം. റണ്ണര്‍ അപ്പിന് ഫലകവും പ്രശസ്തിപത്രവും ലഭിക്കും.  കൊച്ചിയില്‍ താമസിയാതെ സംഘടിപ്പിക്കുന്ന പൊതു ചടങ്ങില്‍ വച്ച് സമ്മാന ദാനം നടക്കും.
അവാര്‍ഡ് പ്രഖ്യാപനത്തിന്റെ പിന്നാലെ തന്നെ അഭിമുഖത്തിനായി സമീപിച്ചപ്പോള്‍ വളരെ സന്തോഷത്തോടെ തന്നെ അതിനു സമ്മതം തന്നവരാണ് രണ്ട് അവാര്‍ഡ് ജേതാക്കളും. ജാഡകളില്ലാതെ, ഔപചാരികതയുടെ മുഖംമൂടിയില്ലാതെ മനസ്സ് തുറന്നു സംവദിച്ചു രണ്ട് പേരും. സാമൂഹ്യ പ്രശ്‌നങ്ങളില്‍  ക്രിയാത്മകമായി ഇടപെടുകയും ആതുരസേവനങ്ങള്‍ നടത്തുകയും ചെയ്യുന്ന  ശ്രീ. മനോജ് രവീന്ദ്രനുമായുള്ള അഭിമുഖത്തില്‍ നിന്നും…

• വിദ്യാസമ്പന്നന്‍ ആയ താങ്കള്‍ നിരക്ഷരന്‍ എന്ന പേര് സ്വീകരിച്ചത് എന്ത് കൊണ്ടാണ് ?

ബ്ലോഗിങ്ങിന്റെ ആദ്യകാലത്ത്, കമ്പ്യൂട്ടറില്‍ മലയാളം എഴുതാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ ചില അക്ഷരങ്ങള്‍ വഴങ്ങുന്നുണ്ടായില്ല. അതാണ് നിരക്ഷരന്‍ എന്ന പേര് സ്വീകരിക്കാനുള്ള കാരണം. പിന്നീട് ഈ പേര് അര്‍ത്ഥവത്താക്കുന്ന പല കാരണങ്ങളും കണ്ടെത്താന്‍ എനിക്കായിട്ടുണ്ട്. വിദ്യാസമ്പന്നര്‍ എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് എന്തുകാര്യം. നമ്മള്‍ മലയാളികള്‍ ചെയ്ത് കൂട്ടുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ പലതും വിദ്യാസമ്പന്നര്‍ക്ക് ചേര്‍ന്നതാണോ ? അങ്ങനെയുള്ള ഒരു ജനതയുടെ ഭാഗമായ എനിക്ക് സാക്ഷരന്‍ എന്ന പേര് യോജിക്കില്ല.

• സൂപ്പര്‍  ബ്‌ളോഗര്‍ അവാര്‍ഡ് കിട്ടിയെന്നറിഞ്ഞപ്പോള്‍ എന്തു തോന്നി?

അവാര്‍ഡിന് വേണ്ടിയുള്ള മത്സരത്തില്‍ ഇന്‍വോള്‍വ്ഡ് ആയിരുന്നില്ല എന്നതുകൊണ്ട് ഇങ്ങനൊന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല.

• ഈ  മത്സരത്തെ താങ്കള്‍ എങ്ങിനെ വിലയിരുത്തുന്നു ?

ശ്രീ. ഇ.എ. സജിം തട്ടത്തുമലയുടെ ഒരു പുതിയ പോസ്റ്റുണ്ട്, ഇതേ വിഷയത്തില്‍. അതില്‍പ്പറഞ്ഞ ഓരോ വരികളും എന്റേയും കൂടെ അഭിപ്രായമാണ്.         ജീവിതം ഒരുപാട് ഇനിയും മുന്നോട്ട് കോണ്ടുപോകാനുണ്ട് എല്ലാവര്‍ക്കും. അതിനിടയില്‍ എന്തൊക്കെ മത്സരങ്ങള്‍ക്ക് ഇടയില്‍ ചെന്ന് ചാടിയാലും സജിമിനെപ്പോലുള്ളവര്‍ ഉയര്‍ത്തിപ്പിടിക്കുന്ന വിശ്വമാനവികതയുടെ വലിയൊരു സന്ദേശമുണ്ട്. അത്  വിസ്മരിക്കപ്പെടാതെ നോക്കണമെന്ന് അടിവരയിട്ട് പറയാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. സജിമിന്റെ ആ പോസ്റ്റിലെ രണ്ട് വരികള്‍ എടുത്ത് പറയാം.  ‘അവാര്‍ഡിനായി പരിഗണിക്കപ്പെട്ടവരോ അവാര്‍ഡ് ലഭിച്ചവരോ മാത്രമാണ് സൂപ്പര്‍ബ്ലോഗ്ഗര്‍മാരെന്ന് ആരും കണക്കാക്കേണ്ടതില്ല. സൂപ്പര്‍ ബ്ലോഗ്ഗര്‍ ആകാന്‍ ഇപ്പോള്‍ ഈ മത്സരത്തിന്റെ ആദ്യാവസാന റൌണ്ടുകളില്‍ എത്തപ്പെടാതെ പോയവരിലും സൂപ്പര്‍ എന്നു തന്നെ വിശേഷിപ്പിക്കാവുന്ന നല്ല ബ്ലോഗ്ഗര്‍മാര്‍ ഉണ്ട്. ‘
ഈ മത്സരത്തില്‍ ആദ്യാവസാനം പരിഗണിക്കപ്പെടാതെ പോയ ബ്ലോഗര്‍മാരില്‍ നിന്ന് 25 സൂപ്പര്‍ ബ്ലോഗര്‍മാരെയെങ്കിലും എടുത്ത് പറയാന്‍ എനിക്കാവും, ഏതൊരു ബ്ലോഗര്‍മാര്‍ക്കും ആവും. ഓണ്‍ലൈന്‍ എഴുത്തുകാരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കാന്‍ ബൂലോകം ഓണ്‍ലൈന്‍ നടത്തുന്ന ഒരു സംരംഭമായിട്ടാണ് ഇതിനെ കാണേണ്ടത്.

നിരക്ഷരൻ

• മനോജിന്റെ യാത്രാ ബ്‌ളോഗ് വളരെ താല്പര്യത്തോടെ വായിക്കുന്ന ഒരാളാണ് ഞാനും. ഈ യാത്രാക്കുറിപ്പുകള്‍ അപ്പപ്പോള്‍ എഴുതി സൂക്ഷിക്കുകയാണോ അതോ പിന്നീടാണോ എഴുതുക?
•  

യാത്രാ ദിവസങ്ങളില്‍ ഓരോ ദിവസവും, കിടക്കുന്നതിന് മുന്നേ അന്നന്നത്തെ കാര്യങ്ങള്‍ ചെറിയ കുറിപ്പാക്കി വെക്കുന്നു. ഓര്‍ത്തിരിക്കാന്‍ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള വിവരങ്ങള്‍ സഞ്ചാരത്തിനിടയ്ക്ക് തന്നെ, പോക്കറ്റിലോ ബാഗിലോ ഉള്ള നോട്ടുപുസ്തകത്തില്‍ കുറിക്കാറുണ്ട്. ഉദാഹരണത്തിന് സ്ഥലപ്പേര്, ദൂരം, ആള്‍ക്കാരുടെ പേര്, ഭക്ഷണത്തിന്റെ പേര്, എന്നിങ്ങനെ. പിന്നീട് യാത്രാവിവരണം എഴുതാന്‍ തുടങ്ങുന്ന സമയത്ത് ഈ വരികളിലൂടെ ഒന്ന് കടന്നുപോകും. അന്നേ ദിവസം എടുത്ത ഫോട്ടോകള്‍ കൂടെ ഒരുവട്ടം നോക്കുമ്പോള്‍ മറക്കാന്‍ തുടങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന യാത്ര ഓര്‍മ്മയില്‍ തെളിഞ്ഞ് വരും. യാത്ര കഴിഞ്ഞ് വന്ന ഉടനെ എഴുതാന്‍ സാധിക്കാറില്ല. യാത്ര നല്‍കിയ ത്രസിപ്പിന്റെ പിടിയിലായിരിക്കും അപ്പോള്‍. ഒരു യാത്ര മറക്കാന്‍ തുടങ്ങുമ്പോളാണ് അതേപ്പറ്റി എഴുതാന്‍ തുടങ്ങുന്നത്. എല്ലാം വീണ്ടും ഓര്‍ത്തെടുക്കുമ്പോള്‍, ഒരിക്കല്‍ക്കൂടെ ആ വഴിയൊക്കെ പോയതിന്റെ വല്ലാത്തൊരു സുഖം കിട്ടാറുണ്ട്. ഒരു തരം കിറുക്കായിട്ട് കണ്ടാല്‍ മതി     

• എത്ര രാജ്യങ്ങള്‍ സന്ദര്‍ശിച്ചിട്ടുണ്ട് ? യാത്രാ വിവരണങ്ങള്‍ പുസ്തകം ആകുമോ ?

പതിനാറോളം രാജ്യങ്ങള്‍ സന്ദര്‍ശിക്കാന്‍ അവസരം ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്.  യാത്രാവിവരണങ്ങള്‍ പുസ്തകം ആകുമോ എന്നറിയില്ല. എന്തായാലും സ്വന്തം കൈയ്യിലെ പണം മുടക്കി ഞാനായിട്ട് അതൊന്നും പുസ്തകം ആക്കില്ല. അതിനായുള്ള പണം കയ്യില്‍ ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ടോ പിശുക്കനായതുകൊണ്ടോ അല്ല. ഞാന്‍ എഴുതിയതില്‍ കാമ്പുള്ളത് എന്തെങ്കിലുംഉണ്ടെന്നും, അത് പുസ്തകമാക്കിയാല്‍ വിറ്റുപോകുമെന്നും എനിക്കല്ല തോന്നേണ്ടത്, ഒരു പ്രസാധകന് ആണ്. ഇതെന്റെ വ്യക്തിപരമായ അഭിപ്രായം മാത്രമാണ്. ദയവു ചെയ്ത് മറ്റൊരു തരത്തിലും വ്യാഖ്യാനിക്കരുത്.  

• സാമൂഹ്യ ജീവിതത്തിലും വളരെയേറെ ഇടപെടുന്ന ആളാണല്ലോ താങ്കള്‍ , ഈയിടെ മുല്ലപ്പെരിയാര്‍ വിഷയത്തിലും താങ്കള്‍ മുന്‍പന്തിയില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നുവല്ലോ. പക്ഷേ, പെട്ടന്ന് തന്നെ ആ വിഷയം സമൂഹത്തില്‍ നിന്നും മാഞ്ഞുപോയതായി പലര്‍ക്കും അനുഭവപ്പെട്ടു. അതില്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ച, പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന ഒരാളെന്ന നിലയില്‍ താങ്കള്‍ എങ്ങിനെ അത് വിലയിരുത്തുന്നു?

സാമൂഹ്യജീവിതത്തില്‍ വളരെയധികം ഇടപെടുന്ന ആളാണ് ഞാനെന്നത് തെറ്റിദ്ധാരണയാണ്. മുല്ലപ്പെരിയാര്‍ വിഷയത്തില്‍ ഇടപെടുന്നത്, അത് ഒരു ദുരന്തമായാല്‍ ഞാനും എന്റെ കുടുബവും എനിക്കറിയുന്ന കുടുംബങ്ങളും സ്‌നേഹിതരുമൊക്കെ അടക്കം വലിയൊരു ജനക്കൂട്ടം ചത്ത് മലക്കുമെന്ന ഭയം കൊണ്ടാണ്. മരിക്കാന്‍ പോകുന്നവന്‍ രക്ഷപ്പെടാന്‍ നടത്തുന്ന ഒരു ശ്രമം മാത്രമാണ് മുല്ലപ്പെരിയാര്‍ സമരത്തിലുള്ള എന്റെ പങ്കാളിത്തം. എന്നെപ്പോലെ വിശ്വസിക്കുന്ന ഒരുപാട് പേര്‍ ഇതേ പോലെ ഇടപെടുന്നു, എല്ലാവരും സഹകരിച്ച് പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നു. അത്രേയുള്ളൂ. ‘എന്‍ഡോ സള്‍ഫാന്‍ വിഷയത്തില്‍ പ്രതികരിക്കാത്ത നിരക്ഷരന് മുല്ലപ്പെരിയാര്‍ വിഷയത്തില്‍ ഒച്ചപ്പാടുണ്ടാക്കാന്‍ എന്ത് അവകാശം ? ‘ എന്ന രീതിയില്‍ ചില വിമര്‍ശനങ്ങള്‍ എവിടെയോ ഈയടുത്ത്‌കേട്ടിരുന്നു. ചാകാന്‍ പോകുന്നവന്‍ രക്ഷപ്പെടാനായി മുറവിളി കൂട്ടാന്‍ പാടില്ല എന്ന് പറയുന്നതിന് തുല്യമാണ് ആ വിമര്‍ശനം. ‘ഇറ്റലിക്കാര്‍ ഇന്ത്യക്കാരെ വെടിവെച്ച് കൊന്നിട്ട് അതേക്കുറിച്ചു ഒരു വാക്ക്  പോലും എഴുതാതെ സൂപ്പര്‍ ബ്ലോഗ്ഗര്‍ കളിച്ചു നടക്കാന്‍ നാണമില്ലേ സൂപ്പര്‍ ബ്ലോഗറേ ? ‘ എന്നും കേള്‍ക്കേണ്ടി വന്നു. സൂപ്പര്‍ ബ്ലോഗര്‍ ആയതുകൊണ്ട് എല്ലാ സാമൂഹ്യവിഷയത്തിലും ഇടപെട്ട് പോസ്റ്റ് ഇറക്കണമെന്ന് ശഠിക്കരുതെന്ന് ഒരു അപേക്ഷയുണ്ട്. മാത്രമല്ല സാമൂഹ്യപ്രശ്‌നങ്ങള്‍ എല്ലാം ഏറ്റുപിടിക്കാന്‍ ഒരു സൂപ്പര്‍ ബ്ലോഗര്‍ക്കോ ഒരു സാമൂഹ്യപ്രവര്‍ത്തകന് തന്നെയോ ആവില്ല. ഞാന്‍ ഇടപെടുന്ന വിഷയം ഏതായാലും അതേപ്പറ്റി കുറേ പോസ്റ്റുകള്‍ മാത്രമിട്ട് മാറി നില്‍ക്കാനും എനിക്കാവില്ല. മുല്ലപ്പെരിയാര്‍ അല്ലാതെ മറ്റൊരു സാമൂഹ്യവിഷയത്തിലും ഞാനിതുവരെ ഇടപെട്ടിട്ടില്ല എന്നതാണ് സത്യം.

മുല്ലപ്പെരിയാര്‍ വിഷയം പെട്ടെന്ന് സമൂഹത്തില്‍ നിന്ന് മാഞ്ഞുപോയതായി തോന്നിയിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍ അത് ശരിയാണ്. പക്ഷെ എനിക്കതില്‍ അശേഷം അത്ഭുതമില്ല. ജീവനുവേണ്ടിയുള്ള ഞങ്ങള്‍ കുറേപ്പേരുടെ ഓണ്‍ലൈന്‍ മുറവിളി 2009 മുതല്‍ക്കുള്ളതാണ്. ഈയടുത്ത് ഇടുക്കിയില്‍ ഉണ്ടായ ഭൂമികുലുക്കങ്ങള്‍ കാരണം ഈ വിഷയം കേരളത്തിലെങ്ങും ഉയര്‍ന്ന് വന്നപ്പോള്‍, ഓണ്‍ലൈനിലെ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്കൊപ്പം തെരുവില്‍ മറ്റ് സമരക്കാരോട് അണിചേര്‍ന്ന് പ്രക്ഷോഭങ്ങള്‍ സംഘടിപ്പിക്കാനും നമുക്കായി.  ഈ സമരം അനായാസമായി ലക്ഷ്യത്തിലെത്തിക്കാന്‍ പ്രാപ്തിയും സംഘടനാ ശേഷിയുമുള്ളവര്‍ പലരും, ഓരോരോ മുടന്തന്‍ ന്യായങ്ങള്‍ പറഞ്ഞ് തലയൂരിയപ്പോള്‍, സമരങ്ങള്‍ ഇടുക്കി ജില്ലയിലേക്കോ ചപ്പാത്തിലേക്കോ മാത്രമായി ഒതുങ്ങിപ്പോയി. ഭൂകമ്പങ്ങള്‍ ഉണ്ടാകുമ്പോഴും, ഡാമില്‍ ജലം നിറയാന്‍ പോകുന്ന മഴക്കാലങ്ങളിലും, വിധി പ്രഖ്യാപനം ഉണ്ടാകാന്‍ പോകുന്ന വരുന്ന മാസങ്ങളിലുമൊക്കെ കുറേ ഒച്ചപ്പാടും ബഹളവുമൊക്കെ ഇനിയും ഉണ്ടായെന്ന് വരും. അതിനപ്പൂറം ഈ ജീവന്‍ മരണ സമരം, അപകട മുനമ്പില്‍ ജീവിക്കുന്ന 5 ജില്ലയില്‍ ഉള്ളവര്‍ക്ക് പോലും പ്രശ്‌നമല്ലെങ്കില്‍, ഇതൊരു ദുരന്തത്തിലേ കലാശിക്കൂ. ഓണ്‍ലൈനില്‍ (http://rebuilddam.blogspot.in/) ഞങ്ങള്‍ ശേഖരിച്ചിരിക്കുന്ന 2009 മുതലുള്ള രേഖകളും പത്രവാര്‍ത്തകളും ലേഖനങ്ങളുമൊക്കെ അപ്പോഴും നിലനില്‍ക്കും. ചാകാതെ ബാക്കിയാവുന്നവര്‍ക്കും, ഈ സമരങ്ങളോട് സഹകരിക്കാതെ മാറി നിന്നവര്‍ക്കുമൊക്കെ, ചത്തുപോയവര്‍ക്കായി ആദരാജ്ഞലികള്‍ അര്‍പ്പിക്കാന്‍ ഒരു ഓണ്‍ലൈന്‍ സ്മാരകമായും അതന്ന് പ്രയോജനപ്പെടുത്താം.

• സാമൂഹിക പ്രവര്‍ത്തനത്തിന് പ്രത്യേക  പ്ലാറ്റ്‌ഫോം വേണമെന്നുണ്ടോ ? ഉദാ: സന്നദ്ധ സംഘടനകളും രാഷ്ട്രീയ പാര്‍ട്ടികളും മത സ്ഥാപനങ്ങളുമൊക്കെ ആളുകളെ സംഘടിപ്പിച്ചും വലിയ കോലാഹലങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കിയും ജനസേവനം നടത്തുന്ന ഈ കാലഘട്ടത്തില്‍ ഓണ്‍ ലൈനില്‍ ഇരുന്നു കൊണ്ട് താങ്കള്‍ക്കു ഇതെങ്ങനെ കഴിയുന്നു?

ഒരു പ്ലാറ്റ്‌ഫോം നിര്‍ബന്ധമൊന്നുമില്ല. കൈയ്യില്‍ ധാരാളം പണവും അത് ചിലാവാക്കാനുള്ള മനസ്സും ഉണ്ടെങ്കില്‍ ഒറ്റയ്ക്കായാലും ഏതൊരു വ്യക്തിക്കും ഇതൊക്കെ ചെയ്യാം. പണമില്ലെങ്കില്‍ ഒരു കൂട്ടായ്മയ്‌ക്കേ ആ പ്രശ്‌നം പരിഹരിക്കാന്‍ പറ്റിയെന്ന് വരൂ. ഞാന്‍ പറഞ്ഞല്ലോ ? ഓണ്‍ലൈനി വഴി ആയാലും അല്ലാതെയാണെങ്കിലും എന്റെ സാമൂഹിക പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ മുല്ലപ്പെരിയാര്‍ വിഷയത്തില്‍ മാത്രമേ ഇതുവരെയുള്ളൂ. അത് മിക്കവാറും ഓണ്‍ലൈന്‍ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ തന്നെ ആയിരുന്നു. പൊതുജനം തെരുവില്‍ ഇറങ്ങിയ ദിവസങ്ങളില്‍ എനിക്കും സൌകര്യപ്രദമായ ദിവസങ്ങളായതുകൊണ്ട് ഞാനും അവര്‍ക്കൊപ്പം ചേര്‍ന്നു. അത്രേയുള്ളൂ.

• എത്രകാലമായി ബ്ലോഗിലും ഓണ്‍ ലൈന്‍ വഴിയുള്ള ആതുര സേവന പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളിലും ഏര്‍പ്പെടുന്നു ?? എന്താണ് അല്ലെങ്കില്‍ ആരാണ് പ്രചോദനം ? എത്ര പേരെ സഹായിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട് ?

ആതുരസേവനം എന്ന വാക്ക് കൃത്യമായ പ്രയോഗമാണോ ? അല്ലെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നു. ജീവകാരുണ്യം എന്ന് വേണമെങ്കില്‍ പറഞ്ഞോളൂ. സ്‌ക്കൂള്‍ തലം മുതല്‍ ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ചില കാര്യങ്ങള്‍, സമാന മനസ്‌ക്കരായ ഒരുപാട് ഓണ്‍ലൈന്‍ സുഹൃത്തുക്കള്‍ ചെയ്യുന്നത് കണ്ടപ്പോള്‍ അവര്‍ക്കൊപ്പം കൂടിയെന്ന് മാത്രം. ആരെങ്കിലും പ്രചോദിപ്പിച്ചതുകൊണ്ട് ഇത്തരം കാര്യങ്ങള്‍ ചെയ്യാന്‍ പറ്റും എന്ന് എനിക്ക് വലിയ വിശ്വാസമില്ല. ചിലരെ ഇതിലേക്ക് അടുപ്പിക്കാന്‍ ഞാനും ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഭൂരിഭാഗവും സഹകരിച്ചപ്പോള്‍ ‘വേറേ പണിയൊന്നും ഇല്ലേ ‘ എന്ന മട്ടില്‍ തലതിരിച്ച ന്യൂനപക്ഷവും ഉണ്ട്. സഹജീവികളോടുള്ള അനുകമ്പ ഉള്ളില്‍ നിന്ന് സ്വയം ഉണ്ടായിവരേണ്ട കാര്യമാണ്. ബൂലോക കാരുണ്യം, സ്‌നേഹജ്വാല എന്നീ കൂട്ടായ്മകളിലൂടൊക്കെയാണ് ബൂലോകര്‍ നല്ലൊരുപങ്കും ഇതിലെല്ലാം സഹകരിക്കുന്നത്. അവിടെ അവര്‍ കൃത്യമായ കണക്കുകള്‍ സൂക്ഷിക്കുന്നുണ്ട്.

• ആതുര സാമൂഹിക രംഗത്ത് പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നവര്‍ നേരിടുന്ന പ്രധാന വെല്ലുവിളികള്‍ എന്തൊക്കെയാണ് ? അവ എങ്ങനെ തരണം ചെയ്യാം?

നല്ല കാര്യങ്ങള്‍ എന്ത് ചെയ്യാന്‍ ഇറങ്ങിയാലും അപവാദങ്ങളും ചീത്തവിളികളും കേള്‍ക്കാന്‍ ഇടയായെന്ന് വരും. അത് പ്രതീക്ഷിച്ചുകൊണ്ട്, അതിനെ നേരിടാന്‍ മനസ്സിനെ പാകപ്പെടുത്തി മാത്രമേ ഇത്തരം കാര്യങ്ങള്‍ക്ക് ഇറങ്ങിത്തിരിക്കാവൂ. ആര്‍ക്ക് എന്ത് ചെയ്ത് കൊടുത്താലും അത് അപ്പോള്‍ത്തന്നെ മറന്ന് കളഞ്ഞേക്കണം. പ്രത്യുപകാരം എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടാകുമെന്ന് ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിക്കരുത്. കൂടുതല്‍ എന്തെങ്കിലും ഇതേപ്പറ്റി പറയാന്‍ എനിക്ക് ഈ വിഷയങ്ങളിലൊന്നും കാര്യമായ അനുഭവസമ്പത്തില്ലെന്ന് തുടക്കത്തില്‍ സൂചിപ്പിച്ചല്ലോ..

• സര്‍ക്കാറിനു പുറമേ ഏതൊക്കെ ഏജന്‍സികള്‍ക്ക് ഇത്തരം കാര്യങ്ങളില്‍ ഇടപെടാം? ആര്‍ക്കൊക്കെ എന്തൊക്കെ ചെയ്യാന്‍ പറ്റും?

ഒരുപാട് ഏജന്‍സികളും ട്രസ്റ്റുകളൂമൊക്കെ ഇപ്പോള്‍ത്തന്നെ ഉണ്ടല്ലോ? പ്രസ്ഥാനങ്ങള്‍ തന്നെ വേണമെന്നില്ലല്ലോ. ആദ്യമേ പറഞ്ഞത് പോലെ വ്യക്തിപരമായി ആര്‍ക്കും ഇടപെടാം. ആകാശമാണ് അതിര്‍വരമ്പ്. ഒരാള്‍ അയാള്‍ക്ക് താങ്ങാനാകുന്ന വിധം മറ്റൊരാളെ സഹായിക്കുക എന്ന് തുടങ്ങി, കൂട്ടായ്മകളുടെ ഭാഗമായി എത്ര വലിയ സഹായങ്ങളും ചെയ്യാന്‍ കഴിയും.

• സാമൂഹിക പ്രവര്‍ത്തന രംഗത്ത് മറക്കാന്‍ പറ്റാത്ത, അല്ലെങ്കില്‍ സംതൃപ്തി നല്‍കിയ സംഭവങ്ങള്‍?

ഞാന്‍ ആവര്‍ത്തിക്കുന്നു. അങ്ങനെ എന്തെങ്കിലും എടുത്ത് പറയാനും വേണ്ടി ഒരു സാമൂഹ്യപ്രവര്‍ത്തവും ഞാന്‍ ചെയ്തിട്ടില്ല. മുല്ലപ്പെരിയാര്‍ ഒരു അപവാദം മാത്രം.

• മുല്ലപ്പെരിയാര്‍ പോലുള്ള വിഷയങ്ങളില്‍ താങ്കള്‍ നടത്തിയ പ്രചരണങ്ങള്‍ വളരെ ജനശ്രദ്ധ ആകര്‍ഷിചിരുന്നല്ലോ.   ഇതെങ്ങിനെ സാധിച്ചു?

ഉവ്വോ? എനിക്കങ്ങനെ തോന്നിയിട്ടില്ല. പലരും ഒച്ചപ്പാടുണ്ടാക്കിയതിന്റെ കൂട്ടത്തില്‍ നമ്മള്‍ കുറേപ്പേരുടെ ശബ്ദവും ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നേ തോന്നിയിട്ടുള്ളൂ. ഓണ്‍ലൈനില്‍ ഉള്ളവരുടെ ശ്രദ്ധയേക്കാള്‍ ആവശ്യം സാധാരണ ജനങ്ങളുടെ ശ്രദ്ധപിടിച്ച് പറ്റുക എന്നതും അവരെ ബോധവല്‍ക്കരിക്കുക എന്നതുമാണ്. എല്ലാം അറിയുന്നവരാണെന്ന് ധരിച്ച് നടക്കുന്ന സമൂഹത്തിലെ ഉന്നത ശ്രേണിയിലുള്ള കുറേപ്പേരെയും പറഞ്ഞ് മനസിലാക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഇവരൊക്കെ ഈ വിഷയത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം വേണ്ടവിധം ഉള്‍ക്കൊണ്ടിരുന്നെങ്കില്‍ മുല്ലപ്പെരിയാര്‍ സമരങ്ങള്‍ ഇന്നീ രാജ്യത്തെത്തന്നെ പിടിച്ച് കുലുക്കുമായിരുന്നു.

• മറ്റു ഹോബികള്‍?

പഴഞ്ചന്‍ സാമഗ്രികള്‍ ശേഖരിക്കുന്നത് ഒരു വലിയ ഹോബിയാണ്.  

• ബ്ലോഗിലേക്ക് വന്നത് എന്ന്, എങ്ങിനെ?

ഖത്തര്‍ ഓഫ്‌ഷോറില്‍ ഒരു ബാര്‍ജില്‍, ജോലി സംബന്ധമായി കഴിയുന്ന കാലത്താണ് ബ്ലോഗുമായി കൂടുതല്‍ അടുത്തതും സ്വന്തമായി ബ്ലോഗ് ഉണ്ടാക്കിയതും. 2007 ആയിരുന്നു അത്. കൊല്ലത്തുകാരനായ അനില്‍ എന്ന എണ്ണപ്പാട സുഹൃത്താണ് അതിന്റെ പിന്നില്‍. അന്ന് ഒരുപാട് സമയം കിട്ടുമായിരുന്നു. ഒരുമാസം ജോലി ചെയ്താല്‍ ഒരു മാസം അവധി എന്നത് ഞങ്ങള്‍ എണ്ണപ്പാടത്തെ ജോലിക്കാരുടെ പലരുടേയും പതിവാണ്. ഒഴിവ് കിട്ടുന്ന ഒരു മാസം സമയം തള്ളിനീക്കാന്‍ ബ്ലോഗുകള്‍ പിന്നീടങ്ങോട്ട് സ്ഥിരം പതിവാക്കി.

• കുടുംബത്തിന്റെയും സഹപ്രവര്‍ത്തകരുടെയും  സപ്പോര്‍ട്ട് എങ്ങനെ ??

എല്ലാ ബ്ലോഗര്‍ കുടുംബത്തിലും ഉള്ളത് പോലെ സഹകരണത്തോടൊപ്പം പരാതിയും പരിഭവങ്ങളുമുണ്ട്. സഹപ്രവര്‍ത്തര്‍ മാത്രമല്ല, അറിയുന്നവര്‍ എല്ലാം പിന്തുണയും പ്രോത്സാഹനവുമൊക്കെ തരുന്നുണ്ട്.

• ബ്‌ളോഗ് ലോകത്ത് നിന്നും കിട്ടിയ നന്മകള്‍, തിന്മകള്‍ …?

നന്മകള്‍ എന്ന് പറയാവുന്നത് ഒരുപാട് നല്ല സൌഹൃദങ്ങളാണ്. തിന്മകള്‍ ഒന്നും ഉണ്ടാകാതിരിക്കട്ടെ എന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

• ഈയിടെ ഒരു പ്രമുഖ സാഹിത്യകാരി ബ്‌ളോഗ് സാഹിത്യത്തെ കക്കൂസ് സാഹിത്യം എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചതിനെ താങ്കള്‍ എങ്ങിനെ നോക്കിക്കാണുന്നു? സത്യത്തില്‍ ബ്ലോഗേഴുത്തിലും ഫേസ് ബുക്കിലുമൊക്കെ കുറച്ചു മാലിന്യ നിക്ഷേപം നടക്കുന്നില്ലേ ??
  
  

  അഭിമുഖം നടത്തിയത് - ബ്ലോഗ്ഗര്‍ കുഞ്ഞുസ്

അതിനേക്കാള്‍ മോശം വിശേഷണങ്ങള്‍ എഴുതാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം അവര്‍ക്കുണ്ട്. അങ്ങനെ ഒരു അഭിപ്രായം പറഞ്ഞതുകൊണ്ട്,  കാര്യങ്ങള്‍ കൃത്യമായി മനസ്സിലാക്കിയല്ല അവര്‍ അഭിപ്രായം നടത്തിയതെന്ന് വിലയിരുത്തപ്പെട്ടു. പതിനായിരക്കണക്കിന് ബ്ലോഗുകളില്‍ നിന്ന് നല്ല ബ്ലോഗുകള്‍ അല്ലെങ്കില്‍ നമുക്കാവശ്യമുള്ള വിഷയങ്ങളില്‍ നല്ല നല്ല ലേഖനങ്ങള്‍ എഴുതുന്നവരെ കണ്ടുപിടിക്കണമെങ്കില്‍ ഒരുപാട് കാലമെടുക്കും. അപ്പോഴേക്കും വീണ്ടും കുറേയധികം ബ്ലോഗേര്‍സ് കടന്നുവരും. അതിലുമുണ്ടാകും നല്ലതും ചീത്തയുമൊക്കെ. അതെല്ലാം തിരഞ്ഞ് കണ്ടുപിടിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കണം. ഇതിനൊക്കെയായി കുറച്ചെങ്കിലും ശ്രമങ്ങള്‍ നടത്തിയിട്ട് മാത്രമേ അഭിപ്രായം പറയാവൂ. അല്ലെങ്കില്‍ സ്വയം അപഹാസ്യരായെന്ന് വരും. നല്ലതും ചീത്തയും ഒക്കെ പ്രിന്റ് മാദ്ധ്യമങ്ങളിലും ഉണ്ടല്ലോ ? ഏതൊരു മേഖലയിലും ഉണ്ടാകും. ബ്ലോഗ് എന്ന സംവിധാനം കാര്യമായ ചിലവൊന്നും ഇല്ലാത്തതായതുകൊണ്ട് മോശം എന്നതിന്റെ തോത് അല്‍പ്പം കൂടിയെന്നിരിക്കും. അവിടെയാണ് ലേഖകനേയും ലേഖനങ്ങളേയുമൊക്കെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത് വെല്ലുവിളിയാകുന്നത്. ഇത് കാര്യക്ഷമമായി നടത്താത്തവര്‍ മോശം ഇടങ്ങളില്‍ ചെന്ന് ചാടിയിട്ടുണ്ടാകാം. അതിനെ മാത്രം അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തി അഭിപ്രായങ്ങള്‍ പറയുമ്പോള്‍ പലര്‍ക്കും പിഴക്കുന്നു എന്നാണ് ഞാന്‍ മനസ്സിലാക്കുന്നത്.

• പുതു ബ്ലോഗര്‍മാര്‍ക്ക് നല്‍കാനുള്ള മാര്‍ഗ നിര്‍ദേശങ്ങള്‍ ?

1. അക്ഷരത്തെറ്റില്ലാതെ എഴുതാന്‍ ശ്രമിക്കുക എന്നതാണ് ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യം.
2. തെറ്റുകള്‍ ആരെങ്കിലും കണ്ടുപിടിച്ച് തന്നാലും ‘ ഓ… തനിക്ക് കാര്യം മനസ്സിലായില്ലേ ? എനിക്കിപ്പോ തിരുത്താനൊന്നും വയ്യ’ എന്ന നിലപാട് ഉപേക്ഷിക്കുക.
3. നല്ല ലേഖനങ്ങളാണ് ലക്ഷ്യമെങ്കില്‍ എഴുതിക്കഴിഞ്ഞ ഉടനെ പോസ്റ്റ് ചെയ്യാതിരിക്കുക. ഒന്നോ രണ്ടോ ദിവസമെടുത്ത് പല പല മാനസ്സികാവസ്ഥകളില്‍ വായിച്ച് നോക്കിയ ശേഷം ആവശ്യമുള്ള വെട്ടും തിരുത്തുമൊക്കെ നടത്തിയ ശേഷം പബ്ലിഷ് ചെയ്യുക. വായനക്കാരന്‍ പല മൂഡുകളില്‍ വന്നാണ് വായിച്ച് പോകുന്നതെന്ന് മറക്കരുത്. പബ്ലിഷ് ചെയ്ത ഉടനെ ഒന്നുകൂടെ വായിച്ച് നോക്കുക. അക്ഷരങ്ങളിലൂടെ പ്രൂവ് റിഡിങ്ങ് എന്ന നിലയ്ക്കാകണം വായിക്കേണ്ടത്. കമ്പോസ് സ്‌ക്രീനില്‍ ശ്രദ്ധിക്കാതെ പോയ പല തെറ്റുകളും പോസ്റ്റ് ചെയ്ത് കഴിഞ്ഞാല്‍ എളുപ്പം ശ്രദ്ധയില്‍പ്പെട്ടെന്ന് വരും. എഡിറ്ററില്ലാത്ത മാദ്ധ്യമമാകുമ്പോള്‍ എഴുത്തുകാരന്‍ എന്നതുപോലെ എഡിറ്ററുടെ ഉത്തരവാദിത്വം കൂടെ ചുമലില്‍ ഉണ്ടെന്നത് മറക്കരുത്. 
4. ഇതൊരു വലിയ ലോകമാണ്. എഴുതുന്ന കാര്യങ്ങളില്‍ കഴമ്പുണ്ടെങ്കില്‍ വായനക്കാരന്‍ ടാക്‌സി പിടിച്ച് വരും, അല്ലെങ്കില്‍ ചാര്‍ട്ടേര്‍ഡ് ഫ്‌ലൈറ്റ് സൌജന്യമായി അയച്ച് കൊടുത്താലും വരില്ല. നമുക്ക് മുന്‍പുള്ള തലമുറകള്‍ക്കൊന്നും കിട്ടാത്ത അവസരമാണ് കൈവന്നിരിക്കുന്നത്. നല്ല രീതിയില്‍ അതുപയോഗിക്കാന്‍ സാധിച്ചാല്‍ ഇതിന് വേണ്ടി ചിലവാക്കുന്ന സമയം അര്‍ത്ഥവത്തായെന്ന് വരും. നേരമ്പോക്കാണ് ലക്ഷ്യമെങ്കിലും ആര്‍ക്കും ദോഷമില്ലാത്ത രീതിയില്‍ ആരെയും വേദനിപ്പിക്കാത്ത രീതിയില്‍ മുന്നോട്ട് പോയാല്‍ നന്ന്. 
5. ഉപദേശങ്ങള്‍ ചൊരിഞ്ഞതുകൊണ്ട് എന്നോട് ഒരു അലോഹ്യവും കാണിക്കാതിരിക്കുക

• ബ്‌ളോഗര്‍മാര്‍  ഇപ്പോള്‍ എന്താണ് ചെയ്യുന്നത് ? ശരിക്കും എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത് ?

മുന്‍പ് നോക്കിയിരുന്ന എല്ലാ  ബ്ലോഗുകളിലും പോയി നോക്കാന്‍ ഈയിടെയായി സാധിക്കാറില്ല. പുതുതായി വന്ന ചുരുക്കം ചിലരെ മാത്രമേ അറിയൂ. സമയം ഒരു പരിമിതിയാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ബ്ലോഗര്‍മാര്‍ എന്തൊക്കെ ചെയ്യുന്നു എന്ന് കൃത്യമായി പറയാന്‍ ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ട്. പല ബ്ലോഗര്‍മാരും ഫേസ്ബുക്ക്, ഗൂഗിള്‍ പ്ലസ് എന്നിങ്ങനെയുള്ള സോഷ്യന്‍ നെറ്റ്‌വര്‍ക്കുകളില്‍ കൂടുതല്‍ സമയം ചിലവഴിക്കുന്നതുകൊണ്ട് ബ്ലോഗിങ്ങില്‍ നിന്ന് അകന്നു എന്നാണ് തോന്നുന്നത്. മറ്റുള്ളയിടത്ത് നേരമ്പോക്കിനായി എത്ര സമയം ചിലവഴിച്ചാലും ബ്ലോഗിങ്ങിനെ വളരെ സീരിയസ്സായി കണ്ട് നല്ല നല്ല പോസ്റ്റുകള്‍ മാസത്തില്‍ ഒരെണ്ണമെങ്കിലും ഇടാന്‍ പറ്റിയാല്‍ നന്നായിരുന്നു എന്ന് അഭിപ്രായമുണ്ട്.

• ഓണ്‍ലൈന്‍ എഴുത്തുകള്‍ അഥവാ  ബ്‌ളോഗിന്റെ ഭാവി ?

ഓണ്‍ലൈന്‍ എഴുത്ത് തീര്‍ച്ചയായും ഭാവിയുള്ള ഒരു മേഖലയാണ്. വേണ്ടവിധത്തില്‍ പ്രയോജനപ്പെടുത്തിയാല്‍ അമ്പരപ്പിക്കുന്ന ഫലങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കാനാവും. വരുംകാലങ്ങളില്‍ ഇപ്പോഴുള്ള നിലയില്‍ നിന്ന്  കൂടുതല്‍ ഉയരങ്ങളിലേക്ക് ഈ മേഖല ചെന്നെത്തും എന്ന കാര്യത്തില്‍ സംശയം വേണ്ട.

പോക്കുവെയിലിലെ പൊന്ന്

കുഞ്ഞൂസ് 

മേപ്പിള്‍ ഇലകള്‍  വീണുകിടക്കുന്ന  പടവുകളിലൂടെ താഴേക്കിറങ്ങി  അരുവിക്കരയിലെത്തുമ്പോള്‍ കണ്ണീര്‍ മൂടി കാഴ്ചകള്‍ അവ്യക്തമായിരുന്നു. ഇത്  ആനന്ദക്കണ്ണീരാണ്.... ഒഴുകട്ടെ.... ഇത്രയുംനാള്‍ അടക്കിവച്ചതെല്ലാം  കൂടെ ഒഴുകിത്തീരട്ടെ..... സഹനത്തിനും  പോരാട്ടത്തിനുമൊക്കെ  പ്രതിഫലം  കിട്ടിയ  ദിവസമാണിന്ന്, തന്റെ  മകന്‍  വിഷ്ണുവിനു മള്‍ട്ടിനാഷണല്‍  കമ്പനിയില്‍  ജൂനിയര്‍  എഞ്ചിനീയര്‍  ആയി  ജോലി  കിട്ടിയ  ദിവസം ! മോനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു മുത്തം  കൊടുക്കുമ്പോള്‍ കണ്ണുകള്‍  നിറഞ്ഞു   ഒഴുകുകയായിരുന്നു...

പുഴക്കരയിലെ സിമെന്റ്  ബെഞ്ചില്‍  ഇരിക്കുമ്പോള്‍  മനസ്സ്   അറിയാതെ ഭൂതകാലത്തിലേക്കു പോയി, പന്ത്രണ്ടു  വര്‍ഷങ്ങള്‍ -  സഹനത്തിന്റെ, പോരാട്ടത്തിന്റെ  നീണ്ട  വര്‍ഷങ്ങള്‍ !

കാനഡ  എന്ന  സ്വപ്നഭൂമിയിലേക്ക്  പുറപ്പെടുമ്പോള്‍ , എന്തു  മാത്രം  സന്തോഷവും പ്രത്യാശയുമായിരുന്നു, എന്തെല്ലാം  സ്വപ്നങ്ങളായിരുന്നു തങ്ങള്‍ക്കുണ്ടായിരുന്നത്...... എല്ലാം  ജലരേഖകളായി  മാറിയത്  എത്ര  പെട്ടന്നായിരുന്നു! മക്കള്‍ക്കും എന്തെല്ലാം  പ്രതീക്ഷകളായിരുന്നു. എല്ലാം തകിടം  മറിഞ്ഞത് എത്ര വേഗത്തിലാണ് !!

എന്നു മുതലാണ്‌  തങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ അസ്വാരസ്യങ്ങള്‍  തുടങ്ങിയതെന്ന്  ഓര്‍ക്കാന്‍  കഴിയുന്നില്ല . ഇടയ്ക്കിടെ  ശ്രീയേട്ടന്‍ പറഞ്ഞു  കൊണ്ടിരുന്നു,

" വിദ്യാഭ്യാസമുള്ള  ഭാര്യയായിരുന്നെങ്കില്‍ ജോലി  ചെയ്തു  എന്തെങ്കിലും  സഹായം ആയേനെ ... ഇതു  വെറുതെ  ഇരുന്നു  തിന്നു  മുടിക്കാന്‍ ..."

കേട്ടപ്പോള്‍  ആകെ  പതറിപ്പോയി. ജോലി  ചെയ്തു  തളര്‍ന്നു  വരുമ്പോള്‍ പൂമുഖപ്പടിയില്‍  പുഞ്ചിരിയോടെ  കാത്തിരിക്കുന്ന ഭാര്യയെയാണു വേണ്ടത് എന്നു   പറഞ്ഞിരുന്ന  അതേ ശ്രീയേട്ടന്‍ തന്നെയോ  ഇതെന്ന് പലപ്പോഴും സംശയിച്ചു. അതുകാരണമായിരുന്നല്ലോ  ബി.എഡ് പഠനം പോലും  പൂര്‍ത്തിയാക്കാതിരുന്നത്. എന്നിട്ടിപ്പോള്‍ എന്താ  ഇങ്ങിനെയൊക്കെ  പറയുന്നത്   എന്നാലോചിച്ചു  സങ്കടപ്പെട്ടിരുന്നു പലപ്പോഴും ‍.

വെറും  തുടക്കം  മാത്രമായിരുന്നു അത് . പതിയെ  പതിയെ  ശ്രീയേട്ടന്‍ തന്നില്‍  നിന്നും  മക്കളില്‍  നിന്നും  അകന്നു. എല്ലാത്തിനും  ദേഷ്യവും  ശകാരവും  മാത്രം …. മക്കള്‍ക്ക്‌  പോലും  അച്ഛനെ  പേടിയായി  തുടങ്ങി. എന്നാലും ആരേയുമറിയിക്കാതെ   ഒക്കെ  സഹിച്ചു. എല്ലാം  ശരിയാവും   എന്ന  പ്രതീക്ഷയില്‍ , അറിയാവുന്ന  ഈശ്വരന്‍മാരെയെല്ലാം  വിളിച്ചു  കരഞ്ഞു    പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു ….. എത്രയോ വഴിപാടുകളും  നേര്‍ച്ചകളും!        

എന്നിട്ടും, ഒരു  ദിവസം ശ്രീയേട്ടന്‍ വീട്  വിട്ട്  തങ്ങളെയും ഉപേക്ഷിച്ചു പോകുന്നു  എന്നു  പറഞ്ഞപ്പോള്‍    വിശ്വസിക്കാനായില്ല.

"നിന്നെയും  മക്കളെയും  പോറ്റാന്‍   ഇനിയെനിക്കു  വയ്യ, എനിക്കു എന്റെ ജീവിതം നോക്കണം, എനിക്കായി ജീവിക്കണം"

പെട്ടിയൊക്കെ  എടുത്തു വെക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോള്‍ ഒരു  തരം  മരവിപ്പ്  മനസ്സിനെ   ബാധിച്ചത്  പോലെയായിരുന്നു. എന്നാലും ബോധമില്ലാത്തവളെപ്പോലെ  എന്തൊക്കെയോ  പുലമ്പി,  കാലില്‍  കെട്ടിപ്പിടിച്ചു  കരഞ്ഞു , ഇട്ടിട്ടു  പോകല്ലേ  എന്നപേക്ഷിച്ചു.

ഒരു  നിമിഷം  കൊണ്ട്  എല്ലാം    അവസാനിപ്പിച്ചു പോകാന്‍  ശ്രീയേട്ടന് എങ്ങിനെ  കഴിഞ്ഞു എന്നത്  അന്നൊരു സമസ്യ  പോലെ  തോന്നി!

എന്നിട്ടും ശ്രീയേട്ടന്‍  പോയി, തന്നെയും  മക്കളെയും  തനിച്ചാക്കി. എന്തു  ചെയ്യണമെന്നു  ഒരു  പിടിയും  കിട്ടാതെ ഒരേ  ഇരുപ്പിരുന്നു …. മോളുടെ  കരച്ചിലാണു  ബോധമണ്ഡലത്തെ  ഉണര്‍ത്തിയത്. ആകെ  പകച്ചുപോയിരുന്നു  അവള്‍ … മക്കളെയും  കൂട്ടി  മരിച്ചാലോ   എന്നായിരുന്നു അപ്പോള്‍  തന്റെ  ചിന്ത ! 

“അച്ഛന്‍  പോകട്ടെ  അമ്മെ , അമ്മക്ക്  ഞാനുണ്ട് ” വിഷ്ണു  പറഞ്ഞു, തന്റെ  കുഞ്ഞുമകന്‍

അവനാണ്  ജീവിക്കാനുള്ള  പ്രേരണ  ഉണ്ടാക്കിയത്. അതേ തന്റെ മക്കള്‍ക്ക്‌ വേണ്ടി ജീവിക്കണം.അവര്‍ക്കിനി താന്‍ മാത്രമേയുള്ളൂ.

"ഇല്ല മോനെ, അമ്മ ഇനി കരയില്ല.നിങ്ങള്‍ക്കു വേണ്ടി ജീവിക്കും."

പിന്നെ അതു മാത്രമായി ലക്‌ഷ്യം. ഒരു ജോലി സംഘടിപ്പിക്കുക എന്നതായിരുന്നു ഏറ്റവും വലിയ പ്രശ്നം. ഏജന്‍സികളിലൊക്കെ കയറി ഇറങ്ങി. അതുപോലെ സ്റ്റോറുകളിലും കോഫീ ഷോപ്പുകളിലും.  അവസാനം ഏജന്‍സി വഴി ഒരു ഫാക്റ്ററിയിലെ  പാക്കിംഗ് വിഭാഗത്തില്‍  ജോലി തരപ്പെട്ടു.പാക്കിംഗ്  എന്നാണ് പറഞ്ഞതെങ്കിലും കഠിനമായ ജോലികള്‍  എല്ലാം ചെയ്യാന്‍ തയ്യാറായിരുന്നു, ഒരു വാശി പോലെ! പാവം തന്റെ മകന്‍ , പതിനാറു വയസു മുതല്‍ അവനും കോഫിഷോപ്പുകളില്‍ പാര്‍ട്ട്‌ ടൈം ജോലി ചെയ്തു. പതിയെ തങ്ങളുടെ ജീവിതവും കാലത്തിനൊപ്പം സഞ്ചരിക്കാന്‍  തുടങ്ങി.

പ്രായത്തിനേക്കാള്‍ പക്വതയോടെ ചിന്തിക്കുന്ന മക്കള്‍ ,  പഠിക്കാന്‍ മിടുക്കരായിരുന്നു രണ്ടുപേരും. അതുപോലെ തന്നെ അച്ഛന്റെ മുന്നില്‍ തോല്‍ക്കരുതെന്ന വാശിയും! അതുകൊണ്ട് തന്നെയാണ് ലോണ്‍ എടുത്താണെങ്കിലും അവരെ പഠിപ്പിക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചത്. വിഷ്ണു ഐ ടി എഞ്ചിനീയറിംഗ് എടുത്തത്‌ എളുപ്പം ജോലി കിട്ടും എന്നുള്ളത് കൊണ്ട് തന്നെയായിരുന്നു. മോളെ മെഡിസിന്‍ എടുക്കാന്‍ പ്രേരിപ്പിച്ചതും അവന്‍‍ തന്നെ.

ഇന്ന്, നിയമന ഉത്തരവ്‌  തന്റെ കയ്യില്‍ നല്‍കുമ്പോള്‍ വിഷ്ണുവിന്റെ കണ്ണുകളിലെ സന്തോഷം തന്റെ കണ്ണുകളെ നനയിച്ചു. ആനന്ദകണ്ണീരാണെന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞത് കൊണ്ടാവും അവന്‍  ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിന്നതേയുള്ളു.

"ആഹാ, അമ്മ ഇവിടെ വന്നിരിക്കുകയാണോ? നമുക്ക് അമ്പലത്തില്‍ പോകേണ്ടേ, ദൈവങ്ങളോട് നന്ദി പറയേണ്ടേ, കൂട്ടത്തില്‍ അച്ഛന്റെ അടുത്തും പോകാം അല്ലേ  അമ്മേ?"

വിഷ്ണുവിന്റെ ചോദ്യമാണ് ചിന്തകളെ മുറിച്ചത്. അവന്റെ അച്ഛന്‍ , തന്റെ ശ്രീയേട്ടന്‍‍  ആര്‍ക്കു വേണ്ടിയാണോ തങ്ങളെ കളഞ്ഞിട്ടു പോയത്, അവള്‍ക്കു മടുത്തപ്പോള്‍ വേറെ ആളെ തേടിപ്പോയി. ആ ഷോക്കില്‍ ഒരു വശം തളര്‍ന്ന അദ്ധേഹത്തെ പാലിയേറ്റിവ്‌ കെയര്‍ സെന്ററില്‍ പ്രവേശിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നതും വേണ്ട ചിലവുകള്‍ വഹിക്കുന്നതും തങ്ങളുടെ കടമയായി കരുതുന്നു മക്കള്‍ ...

"ശരി മോനെ പോകാം" അവന്റെ കൈകളില്‍ താങ്ങി എഴുന്നേല്‍ക്കുമ്പോള്‍ അറിയാതെ ഒരു കരുത്ത് തന്നിലേക്കും പടരുന്നത് പോലെ!

നിഴല്‍ ചായങ്ങള്‍

കുഞ്ഞൂസ് 

കാറില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങുമ്പോള്‍ അനസൂയക്ക്‌ ആകെ വെപ്രാളമായിരുന്നു .ബാബു ഒന്നും കഴിച്ചിട്ടുണ്ടാവില്ല, താന്‍ എത്തുന്നതും നോക്കി ഇരിക്കുന്നുണ്ടാവും. താന്‍ വാരി ഊട്ടിയാലെ എന്തേലും കഴിക്കു.ആകാശുമായി വഴക്കുണ്ടാക്കി കാണുമോ എന്തോ?ഇന്നു ഷൂട്ടിംഗ് കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഒരുപാടു വൈകി. നായകന് നാളെമുതല്‍ പുതിയ പടത്തിന്റെ ഷൂട്ടിംഗ് തുടങ്ങുന്നതു കൊണ്ട്, അദ്ധേഹത്തിന്റെ കൂടെയുള്ള സീനുകള്‍ ഇന്നു തന്നെ തീര്‍ക്കണമെന്നു സംവിധായകനു നിര്‍ബന്ധം. അതിനാല്‍ ഷൂട്ടിംഗ് രാത്രിയിലേക്കും നീണ്ടു. തന്നെ പോലുള്ള ചെറിയ നടീനടന്മാര്‍ അതനുസരിച്ചല്ലേ പറ്റു ….. പെട്ടെന്നു തീര്‍ന്നു കിട്ടാനുള്ള വ്യഗ്രതയില്‍ , ഇടക്കൊക്കെ ചുവടുകള്‍ തെറ്റിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.


സംവിധായകന്റെ ചീത്ത വേറെയും.അറിയാഞ്ഞിട്ടല്ല, മനസ് മുഴുവന്‍ ബാബുവിന്റെ അടുത്തു തന്നെയായിരുന്നു. എന്തെങ്കിലും  കുഴപ്പങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കുമോ എന്ന ഭയം. നടികള്‍ക്ക് പ്രായം കൂടുംതോറും റോളുകളുടെ എണ്ണം കുറയുമല്ലോ. സഹതാപം കൊണ്ടാണു പലരും റോളുകള്‍ തരുന്നതെന്നും അറിയാം . ചിലരൊക്കെ അതിന്റെ പ്രതിഫലം വേണമെന്നു സൂചിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യാറുണ്ട്. പിടിച്ചു നില്‍ക്കുന്നത് എങ്ങിനെയെന്ന് തനിക്കു മാത്രമേ അറിയൂ.


10 വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പ് ഇതായിരുന്നില്ല സ്ഥിതി. അനസൂയ എന്ന ഐറ്റം നമ്പര്‍ നര്‍ത്തകിക്ക് നിന്നു തിരിയാന്‍ നേരമില്ലാത്തത്ര തിരക്കായിരുന്നു. തെന്നിന്ത്യന്‍ സിനിമകളില്‍ നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്ന അനസൂയ...!!! അനസൂയയുടെ ഡാന്‍സ് ഇല്ലാതെ ഒരു തെന്നിന്ത്യന്‍ സിനിമയും ഇറങ്ങിയിരുന്നില്ല എന്നു തന്നെ പറയാം. പ്രശസ്തിയുടെ കൊടുമുടിയില്‍ നില്‍ക്കുമ്പോഴാണ്, ബാബുവുമായുള്ള വിവാഹം. വളരെ സന്തോഷപൂര്‍ണമായ ജീവിതം. അഭിനയം നിര്‍ത്തി, തികഞ്ഞ ഒരു വീട്ടമ്മയായി മാറി. ദാമ്പത്യവല്ലരിയിലെ പനിനീര്‍പുഷ്പങ്ങളായി ആകാശും അപര്‍ണയും.


ആ ജീവിതത്തിനു അധികം ആയുസുണ്ടായില്ല. രാത്രിയുടെ ഏതോയാമത്തില്‍ വന്ന ഫോണ്‍ കോള്‍ , തന്റെ ജീവിതം തന്നെ മാറ്റിമറിക്കുന്നതായിരുന്നു ….!!! ബാബുവിന്റെ കാര്‍ അപകടത്തില്‍ പെട്ടുവെന്ന വാര്‍ത്ത ഐസിയുവിനു മുന്നില്‍ നില്‍ക്കുമ്പോഴും ഉള്‍ക്കൊള്ളാന്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല. അപര്‍ണമോളുടെ ജന്മദിനമായിരുന്നു അതിനടുത്ത ദിവസം. അതിനാല്‍ ആ രാത്രി തന്നെ ബാബു വീട്ടില്‍ എത്തുമെന്നു പറഞ്ഞിരുന്നതിനാല്‍ , താനും മക്കളും ആകാംക്ഷയോടെ കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു. ദൈവങ്ങള്‍ക്കു പോലും അസൂയ തോന്നിയതാണോ ആ അപകടത്തിനു കാരണം?അല്ലാതെ അതിനു പിന്നില്‍ വേറെ കാരണങ്ങള്‍ ഒന്നും ഇല്ലായിരുന്നു.എന്നിട്ടും അറിയാവുന്ന ദൈവങ്ങളെയെല്ലാം വിളിച്ചു പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു. അവസാനം ദൈവങ്ങള്‍ കനിയുക തന്നെ ചെയ്തു. ബാബുവിനെ തങ്ങള്‍ക്കു തിരിച്ചു കിട്ടി.  ബാബു, നടക്കാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ ഏറെ സന്തോഷിച്ചു. എന്നാലും ഒന്നും മിണ്ടാത്തതെന്തേ എന്നായിരുന്നു അടുത്ത ടെന്‍ഷന്‍ , നീണ്ട ടെസ്റ്റുകള്‍ ,ചികിത്സകള്‍ .... ബാബു സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി.അക്ഷരങ്ങള്‍ പെറുക്കി പെറുക്കി കുട്ടികളെ പോലെ. ഡോക്ടര്‍ ആ സത്യം തുറന്നു പറഞ്ഞ നിമിഷം, ഒരു അഗ്നിപര്‍വതം തലയില്‍ പതിച്ചതുപോലെയായിരുന്നു ….!!! 


ബാബുവിന്റെ മസ്തിഷ്കത്തിനാണ് തകരാര്‍ എന്നും ഒരു കൊച്ചുകുട്ടിയുടെ എന്നപോലെ തീര്‍ത്തും ശൂന്യമാണാ മസ്തിഷ്കം എന്നും ഡോക്ടര്‍ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ , പകച്ച കണ്ണുകളോടെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കാനേ കഴിഞ്ഞുള്ളൂ. എല്ലാം ഒരു കുഞ്ഞു പഠിക്കുന്നപോലെ ആദ്യം മുതല്‍ പഠിക്കണം. എന്നാലും 4 വയസുള്ള ഒരു കുട്ടിയുടെ വളര്‍ച്ചവരെയേ കാണു.എന്തു ചെയ്യണം എന്നറിയാതെ തകര്‍ന്നു പോയ നാളുകള്‍ …. ആകാശിനോടും അപര്‍ണയോടുമൊപ്പം മറ്റൊരു കുഞ്ഞായി ബാബുവും ….!

ചികിത്സയും ആശുപത്രിവാസവുമെല്ലാമായി ബാങ്ക് ബാലന്‍സ് കുറഞ്ഞു തുടങ്ങി.ജീവിതം വഴിമുട്ടി തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ വീണ്ടും മുഖത്ത് ചായം തേക്കാന്‍ നിര്‍ബന്ധിതയായി.
കതകു തുറന്നതും “മമ്മീ ”എന്ന കരച്ചിലോടെ ബാബു വന്നു കെട്ടിപിടിച്ചു.
“ഈ ആകാശ് എനിക്കു പടം വരയ്ക്കാന്‍ ബുക്ക്‌ തരുന്നില്ല മമ്മി ”,ബാബുവിന്റെ പരാതി.
തന്റെ നോട്ടുബുക്കില്‍ മുഴുവന്‍ പപ്പ കുത്തിവരച്ചിട്ടിരിക്കുന്നത് കാണിച്ചു സങ്കടത്തോടെ ആകാശ് .
“സാരമില്ല, പപ്പക്ക് വയ്യാഞ്ഞിട്ടല്ലേ മമ്മി ”എന്നു സ്വയം സമാധാനം കണ്ടെത്തുന്ന മക്കള്‍ .
“മമ്മീ എനിക്കു വിശക്കുന്നു ” ബാബുവിന്റെ വിളി വീണ്ടും.

നിറഞ്ഞുവന്ന മിഴികള്‍ അമര്‍ത്തി തുടച്ചു, ക്ഷീണം വകവെക്കാതെ അടുക്കളയിലേക്കു കയറി. അപ്പോഴും ഉമ്മറത്തെ മുറിയില്‍ നിന്നും ബാബുവിന്റെ ചിരിയും കളിപ്പാട്ടങ്ങളുടെ കലമ്പലും കേള്‍ക്കാമായിരുന്നു..!!

ഇരുളില്‍ തെളിയും തിരിനാളം

കുഞ്ഞൂസ് 

മേരിയെ അന്വേഷിച്ചാണ് ആന്‍ തോമസ്‌ ആ കോളനിയില്‍ എത്തിയത്. ഇടുങ്ങിയതും വൃത്തിഹീനവുമായ വഴികള്‍ ...കലപില കൂട്ടുന്ന സ്ത്രീ പുരുഷന്മാര്‍ .അടിപിടി കൂടുകയും കളിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന കുട്ടികള്‍ ‍... വഴിനീളെയുള്ള കാഴ്ചകള്‍ മനസിനെ അലോസരപ്പെടുത്തിയെങ്കിലും  മേരിയെക്കുറിച്ചോര്‍ത്തപ്പോള്‍ മുന്നോട്ടു തന്നെ നടന്നു. 

അടുത്തു കണ്ട ഒരു സ്ത്രീയോട് മേരിയുടെ വീടെവിടെയാണ് എന്ന്‌ അന്വേഷിച്ചതിന്, താന്‍ ആരാണ്, എവിടെ നിന്നും വരുന്നു, മേരിയെ എന്തിനു കാണണം എന്നൊക്കെ വിശദീകരിക്കേണ്ടി വന്നുവെങ്കിലും അവര്‍ മേരിയുടെ വീട് കാണിച്ചു തന്നു."മേരിയേ...ടീ മേരിയേ, ദാണ്ടേ നിന്നെ കാണാന്‍ ഒരു കൊച്ചമ്മ വന്നിരിക്കുന്നു" ആ സ്ത്രീ വിളിച്ചു പറയുന്നത് കേട്ടപ്പോള്‍ ആകെ അസ്വസ്ഥത തോന്നി.

അകത്തു നിന്നും "ആരാത്?" എന്ന ക്ഷീണിച്ച ശബ്ദം മേരിയുടേത്  തന്നെ എന്ന്‌ തിരിച്ചറിയുമ്പോള്‍ ഉള്ളില്‍ ഒരാശ്വാസം!

"മേരീ,ഇത് ഞാനാ, ആന്‍ .." പറയുകയും തല കുനിച്ചു ആ വീടിനുള്ളിലേക്ക് കയറുകയും  ചെയ്തു.

"മേരിയെ, ജോലിക്ക് കാണുന്നില്ലല്ലോ, എന്തു പറ്റി എന്നറിയാനാണ് ഞാന്‍ വന്നത്"

"ഒരു പനി വന്നതാ കുഞ്ഞേ... കഷ്ടപ്പെടുത്തി കളഞ്ഞു ഈ പനി.അതാ വരാന്‍ പറ്റാതിരുന്നത്‌.എന്നാലും എന്നെ അന്വേഷിച്ചു ഇവിടെ വന്നല്ലോ..." ഗദ്ഗദം കൊണ്ട് ശബ്ദം പുറത്തു വരാനാവാതെ വിഷമിക്കുന്ന മേരിയെ തോളില്‍ തട്ടി ആശ്വസിപ്പിച്ചു.

ചുറ്റുപാടും കണ്ണോടിച്ചപ്പോള്‍  മേരിയുടെ സമ്പന്നത മക്കളില്‍ മാത്രമാണെന്ന് മനസിലായി.... അവരില്‍ മുതിര്‍ന്ന കുട്ടി എന്ന്‌ തോന്നിച്ച, പത്തോ പന്ത്രണ്ടോ വയസുള്ള ഒരാണ്‍കുട്ടി ഒരു സ്റ്റൂള്‍ കൊണ്ട് വന്നിട്ട് ഇരിക്കാന്‍ പറഞ്ഞത്, അതിശയമായി. അല്‍പ നേരത്തിനുള്ളില്‍  അതിലും ചെറിയ ഒരു പെണ്‍കുട്ടി,ഒരു ഗ്ലാസ്‌ ചായ ഒരു പ്ലേറ്റില്‍ ഒക്കെ വച്ചു കൊണ്ടുവന്നതും വളരെ കൌതുകകരമായ കാഴ്ചയായി.

മേരി,മക്കളെയൊക്കെ നന്നായി വളര്‍ത്തുന്നല്ലോ എന്ന്‌ ഉള്ളില്‍ തോന്നിയത്, വാക്കുകളായി പുറത്തു വന്നു,ഒപ്പം അവര്‍ക്കായി ഒന്നും കരുതിയില്ലല്ലോ എന്ന കുറ്റബോധവും!

"മേരിയുടെ മക്കള്‍ നല്ല മിടുക്കരാണല്ലോ" 

ഒരു പുഞ്ചിരി മാത്രമായിരുന്നു മേരിയുടെ മുഖത്ത്....

"ഈ കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്ക്‌ വേണ്ടിയാ മോളെ ഞാന്‍ പണിക്കു വരുന്നത്.ഒരു ദിവസം ഞാന്‍ പണിക്കു പോകാതിരുന്നാല്‍ ഇവര്‍ക്ക് പട്ടിണിയാ..."

"മേരിയുടെ  കെട്ടിയോന്‍ പണിക്കു പോകാറില്ലേ?"

"കെട്ടിയോനോ, അങ്ങിനെയൊരാള്‍ ഇവിടെ ഇല്ല കുഞ്ഞേ... "

എന്റെ നോട്ടം കുഞ്ഞുങ്ങളിലേക്ക്‌ നീണ്ടതിന്റെ അര്‍ഥം മനസിലായിട്ടാവും മേരിയുടെ മുഖത്ത് പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞത്.

"പ്രസവിച്ചാല്‍ മാത്രമേ അമ്മയാകൂ എന്നില്ല കുഞ്ഞേ... ഇവരൊക്കെ ഞാന്‍ പ്രസവിക്കാത്ത എന്റെ മക്കള്‍ ആണ്"
അന്ധാളിപ്പോടെ നോക്കിയ എന്നോട് മേരി പറഞ്ഞു,

" ഒരാളെ പ്രേമിച്ചു വിവാഹം കഴിച്ചതിന്റെ പേരില്‍ എന്റെ വീട്ടില്‍ നിന്നും പുറത്താക്കാപ്പെട്ടവളാണ്, ഒരുപാട് സ്നേഹവും ഒരു കുഞ്ഞിനേയും തന്നിട്ട് അദ്ദേഹം അങ്ങ് പോയി കുഞ്ഞേ... ആദ്യം ഞാനും മരിച്ചാലോ എന്നോര്‍ത്തതാ, പക്ഷേ, എന്റെ കുഞ്ഞിനെ കൊല്ലാനും അവനെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോകാനും എനിക്കാവില്ലായിരുന്നു.അതുകൊണ്ട് മാത്രമാണ്  ജീവിക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചത്. ഒരിക്കെ ജോലി കഴിഞ്ഞു മടങ്ങുമ്പോ നഗരത്തിലെ കുപ്പത്തൊട്ടിയില്‍  നിന്നും ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ കരച്ചില്‍ കേട്ടപ്പോ മറ്റൊന്നും ആലോചിച്ചില്ല.അതിനെ എടുത്തോണ്ട് പോന്നു....പിന്നെ, പലപ്പോഴായി കിട്ടിയവരാണ് ഇവരൊക്കെ... ആര്‍ക്കും വേണ്ടാതെ കുപ്പത്തൊട്ടിയിലും വഴിയരികിലും ഒക്കെ കിടന്നു കിട്ടിയവര്‍ ..!എന്നെ  കൊണ്ട് കഴിയുന്ന പോലെയൊക്കെ ഞാന്‍ അവരെ വളര്‍ത്തുന്നു."

"കുഞ്ഞിനെ വീട് കാണിച്ചു തന്ന ചേച്ചിയില്ലേ,അവരാണ് ഞാന്‍ ഇല്ലാത്തപ്പോള്‍ എന്റെ മക്കളെ നോക്കുന്നത്."

മേരിയോടു വളരെയേറെ ആദരവ് തോന്നി. സ്വന്തം കഷ്ടപ്പാടിലും അനാഥകുഞ്ഞുങ്ങളെ വളര്‍ത്തുന്നല്ലോ.എല്ലാ സുഖസൗകര്യത്തിലും  ജീവിക്കുന്ന താന്‍ , മേരിയുടെ മനസ്സിന്റെ നന്മയുടെ മുന്നില്‍ തീര്‍ത്തും ദരിദ്ര തന്നെ...

ശബ്ദമുഖരിതമായ ആ കോളനി, നന്മ നിറഞ്ഞ മനസുകളുടെയും ഒരു കോളനിയാണെന്നത്, സംസ്കാരസമ്പന്നരെന്നു പുറം ലോകത്തിനു അജ്ഞാതം തന്നെ...

അവിടെ നിന്നും തിരികെ പോരുമ്പോള്‍ ഒരു കുഞ്ഞിനെയെങ്കിലും സംരക്ഷിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കണം എന്ന്‌ മനസ്സില്‍ പ്രതിജ്ഞ എടുത്തിരുന്നു,അപ്പോള്‍ മനസ്സില്‍ നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നത് "പ്രസവിച്ചാല്‍ മാത്രമേ അമ്മയാകൂ എന്നില്ല"  എന്ന   മേരിയുടെ വാക്കുകള്‍ ആയിരുന്നു...!!