അമ്മാ....

സ്വപ്നാനായർ

ഇടത്തോട്ടോ
വലത്തോട്ടോ
നോക്കില്ല

നേരെയെന്ന്
എത്ര ഏകാഗ്രമാക്കാന്‍
ശ്രമിച്ചാലും
ഉള്ളില്‍ കുടുങ്ങും

ധൃതിയില്‍
നടന്നകന്നാലും
സാരിത്തുമ്പില്‍
ഉടക്കി നില്‍ക്കും

തനിക്കു മുകളിലുള്ള
ആകാശത്തിന്റെ
മുഴുവന്‍ ഭാരവും
പേറുന്ന
കുഞ്ഞരുവി പോല്‍
അത്രയും
ശാന്തമായ്
നിസ്സംഗമായി
ഇളകാതെ നില്‍ക്കും

ഭയമാണെനിക്കാ
നക്ഷത്രങ്ങളെ

ഒന്ന് നിന്നാല്‍
ആര്‌ദ്രമായൊന്നു
നോക്കിയാല്‍
ഒരു വാക്ക് കൊണ്ടവര്‍
നിറയൊഴിക്കും

ചൂണ്ടു പലകകള്‍

സ്വപ്നാനായർ

ശാന്തവും
ഗാഢവുമായ
നിദ്രയില്‍ നിന്നും
ഞെട്ടിയുണരുന്നതു
പോലെയാണത്

ഭൂതകാലത്തിന്റെ
ചുവന്ന
കണ്ണുകള്‍ കണ്ടു
നാം കിതയ്ക്കും

അതുവരെ
അറിഞ്ഞിട്ടില്ലാത്ത
ആധിയുടെ പുകപടലങ്ങള്‍
നമ്മെ വലയം ചെയ്യും

കടന്നു വന്ന വഴികളില്‍
നിന്നും എതിര്‍ ദിശയിലേക്കു
നീണ്ട
അന്നേ വരെ കാണാത്ത
ചൂണ്ടുപലകകള്‍
ഒരുള്‍ക്കിടിലത്തോടെ
കാണും

അവ അവിടെ തന്നെ
ഉണ്ടായിരുന്നുവോ
എന്ന് അത്രയിടത്തോളം
പോയി ചിന്തിക്കും

ആ യാത്രയില്‍
കണ്ടെത്താനാകാതെ പോയ
ഓരോ വഴിയുടെ
സാധ്യതകളിലൂടെയും
നടന്നു തളരും

അവിടെയുണ്ട്
ഇന്നോളം
കയറിയിട്ടില്ലാത്ത
അനേകം പാതകള്‍

അവയിലേക്കു ചൂണ്ടി
അനേകം സൂചികകള്‍

അവയില്‍ ഇങ്ങനെ
രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു

തിരിച്ചു വരുന്നവര്‍ക്ക്
പ്രവേശനമില്ല

നീ......

സ്വപ്നാനായർ

നീ വരുമെന്ന്
എനിക്കറിയാമായിരുന്നു

ഇന്നലത്തെ  ചാറ്റല്‍ മഴയിലും
വിയര്‍ത്തതല്ലേ

തര്‍ക്കിച്ചു തര്‍ക്കിച്ചു
വാക്ക് മുട്ടീപ്പോ
പിന്നെ കാണാന്ന്
പറഞ്ഞിറങ്ങിയതല്ലേ

വിളര്‍ത്തു പോയ
നിന്റെ  ഉടലില്‍ നിന്നും
വിരിഞ്ഞിറങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു
കഴുകന്മാര്‍

കറുത്ത ചിറകുകള്‍ വീശി
മഹാന്ധകാരത്തിന്റെ 
ചിറകടിയൊച്ചകളുമായി
അവ ചുറ്റിനും
പറന്നു തുടങ്ങിയിരുന്നു

നീ വരുമെന്ന്
എനിക്കറിയാമായിരുന്നു

ആയുധങ്ങളേറ്റുവാങ്ങാന്‍
സ്വന്തമായൊരു തലയില്ലാതെ
ഉടലില്ലാതെ
വലിച്ചെറിയപ്പെട്ട ഏതു
മൃഗത്തിന്റെ തോലണിഞും
നീ വരുമെന്ന്
എനിക്കറിയാമായിരുന്നു

അരൂപികളുടെ യാത്ര

സ്വപ്നാനായർ

രണ്ടിടങ്ങളില്‍
നിന്നെങ്കിലും
ഒരേ വണ്ടിയിലാണ്‌
നാം

പറയാതെ മാത്രം
അറിയാന്‍
കഴിയുന്ന
ഒരു കാലത്തിലേക്ക്
സ്വപ്നങ്ങളുടെ
സമാന്തര പാതയിലൂടെ
ഒരേ വേഗത്തില്‍
സഞ്ചരിക്കുനവര്‍

നിനക്കെന്തോ
പറയാനുണ്ടെന്ന്
തോന്നിച്ചിരുന്നു
കണ്ണുകള്‍

മൌനത്തിന്റെ
മലയിടിച്ച്
ഇപ്പോള്‍
ചിതറുമെന്ന പോല്‍
വാക്കുകള്‍

ഒന്നനങ്ങിയത്
പോലുമില്ല
നിന്റെ ഹൃദയത്തിലേക്ക്
കൊരുത്തിട്ട
എന്റെ ചൂണ്ട

മുഖം കാണിച്ചില്ല
മുഷിഞ്ഞുപോയ
കനവുകള്‍ ‍

സമയത്തിന്റെ
നീളന്‍
ഗുഹകള്‍
ശൂന്യതയെ തുരന്ന്
പൊയ്ക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന
ആ നിമിഷത്തിലാണ്
ഒരു സ്ഫോടനമുണ്ടായത്‌

തെറിച്ചു വീണിടത്ത് നിന്നും
പരസ്പരം
കൈകോര്‍ത്തു
അവിടം മുതലാണ്
നമ്മള്‍
യാത്ര തുടങ്ങിയത്