നീ പണ്ടകശാല ഒരുക്കുന്നത്

                                    

 

                       

ഡോ.കെ.ജി.ബാലകൃഷ്ണൻ

                     എന്റെ മണ്ട ചെണ്ടയാക്കി

നിന്റെ തായമ്പക- 

തക്കട തരികട

ഹീറണ്ട്യം.

ചുടലയാട്ടം- 

മാനം പിളരുമാറ് 

അട്ടഹാസം.

ഇവിടെ

ഈ തുടിയുടെ തേങ്ങൽ;

അവിടവുമിവിടവുമില്ലാ- 

ഗതികിട്ടാപ്രേതത്തിന്റെ

രാപ്പകലലച്ചിൽ.

 അഞ്ചാണ്ട് കൂടുമ്പോൾ

എന്റെ ചൂണ്ടാണിവിരൽത്തുമ്പിൽ

ഒരോർമമക്കുത്ത്.                                                 

(ഇതെന്ത് കൂത്തെന്ന ഉൾവിളി)

2.

ചെങ്കോട്ടയിൽ

മുന്നിറക്കൊടി

നിവർന്നത്- 

കറുപ്പിൽ

വെളുപ്പുണർന്നത് 

ആനന്ദപ്പുലരിയെന്ന്

ഭ്രമിച്ചത്.

3.

ഈ നിമിഷം ചോദിക്കുന്നു:

ഇനിയെന്തുണ്ട് ശേഷിപ്പ്- 

ഇന്നിന്റെ തോൾസഞ്ചിയിൽ-

ഒരു തുള്ളി അലിവ്?

ഒരു തുടി പൊലിവ്?

പണമിട നേര്?

ഒരു നെല്ല്?

4.

വരാറായി കപ്പൽ;

കാപ്പാട് കടപ്പുറം

കോൾമയിർ കൊള്ളുന്നു-  

നീപണ്ടകശാലയൊരുക്കുന്നു.

THE MIME

Dr k g balakrishnan
  
                      It was the Guru that gave me 
                      The ever-blossoming Flower; 
                      The Fragrance that does shower; 
                      The dreaming conciliatingHue! 
  
                      Little Lakshmi baffling me 
                      With her innocent doubt; 
                      Where from the ant does come? 
                      Whether it has got a home? 
                       Grandpa Grandma an’ mom; 
                       Also an AC bed-room! 
  
                      How does it come to know? 
                      That her Pappai has come 
                      FromAdelaidewith sweets, 
                      Specially rather only for her! 
  
                      I wonder often the same; 
                      To the Guru with no shame; 
                      If I ask someone, they blame; 
                      What does this old fool mime! 
                       ==================== 

വഴികള്‍

                                     

                                               ഡോ .കെ.ജി.ബാലകൃഷ്ണന്‍ 

                                                 

                            

                                             പാട്ടുപാടി

                                             

                                              തലോടി  

                                                    

                                              കണ്ണിലൂതി

                                             ഇരുട്ടില്‍ പൊതിഞ്ഞ് 

                                             നിനക്കെന്നെ 

                                             ഉറക്കാം.

                                         ഒച്ച വെച്ച് തൊട്ടുതൊട്ടു 

                                        കണ്പീലിയില്‍ ഉമ്മ തന്ന് 

                                        വെളിച്ചം പകര്‍ന്ന്‌ 

                                        ഉണര്‍ത്താം.

                                            മധുരം തന്ന്‌ മയക്കാം;

                                            കൈപ്പേകി ഉറക്കം 

                                           കെടുത്താം.

                                        

                                         മുല്ലപ്പൂ മണത്താല്‍

                                         അനുഗ്രഹിക്കാം;

                                        വിഷവാതകം തന്ന് 

                                        നിഗ്രഹിക്കാം.

                                  കൂടാതെ,

                                  പാരതന്ത്ര്യത്തില്‍ മുക്കി 

                                 ശ്വാസം മുട്ടിച്ചു കൊല്ലാം;

                                 സ്വാതന്ത്ര്യ ചിറകു തന്ന് 

                                മഹാപ്രപഞ്ചം മുഴുവന്‍ 

                                         പറത്താം!